นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๔ มิถุนายน ๒๕๕๘
เส้นทางแห่งธรรม #2
เล็ก โยธา
...ปกติผม​เป็นคนไม่ค่อย​ได้มุ่งเน้นการนั่งปฎิบัติธรรมในด้านวิปัสนากรรมฐานเท่าไร​เพราะมุ่งเน้นศึกษาพุทธศาสนาในทางคำสอนทางด้านวิชาการมากกว่า...

ตอน : หลวงตามหาบัว

ปกติผม​เป็นคนไม่ค่อย​ได้มุ่งเน้นการนั่งปฎิบัติธรรมในด้านวิปัสนากรรมฐานเท่าไร​เพราะมุ่งเน้นศึกษาพุทธศาสนาในทางคำสอนทางด้านวิชาการมากกว่า ตั้งแต่เรียนในมหาวิทยาลัย​เพราะชอบอ่านงานเขียนทางด้านวิชาการของท่านพุทธทาส ​และศิษย์เอกของท่าน​คือ​พระพยอม ​และชอบคำสอนเชิงปรัชญาท่านว.วชิรเมธี มากกว่า
​ส่วน​พระในสายวิปัสนา​ส่วนใหญ่​จะ​เป็นวัดป่า​ที่เน้นนั่งปฎิบัติธรรมจนบรรลุธรรม. ​ซึ่ง​ได้แก่สายหลวงปู่มั่น. หลวงพ่อชา. หลวงตามหาบัวนั้น​แทบ​จะไม่ค่อย​ได้สัมผัส. การมาค้างคืน​ที่วัดป่าในครั้งนี้จึง​เพื่อ จุดประสงค์​เพื่อมาฝึกการนั่งภาวนากรรมฐานฝึกจิตให้นิ่งให้สงบ​เพื่อผลแห่งสมาธิ
​ทั้ง2สาย ​คือสายวิชาการคำสอน​คือคันธะธุระ ​และสายวิปัสนาธุระ ก็​เพื่อ​เพื่อการดับทุกข์​ซึ่ง​เป็นจุดประสงค์หลักของพุทธศาสนาด้วยกัน​ทั้งนั้น​
ใน​ความเข้าใจของชาวบ้านเล่ากันว่า​ที่วัดป่า​และการนั่งสิปัสนากรรมฐานมักมีเรื่อง​อภินิหารเข้าเกี่ยวข้องอยู่​เสมอ ​ซึ่งผมเองในฐานะ​ที่ศึกษาวิชาการทางด้านศาสนา​คือคันถธุระมานับ20ปี. ​ส่วนตัวไม่ค่อย​ได้รู้เรื้องในด้านสายวิปัสนาธุระเท่าไร. ​แม้​แต่หลวงตามหาบัว ผมยอมรับผมรู้จักท่านอย่างผิวเผินรู้​แต่เพียงว่าท่าน​เป็นเกจิทางด้านวิปัสนา​และ​เป็นแกนหลักในการทำผ้าป่าช่วยชาติแค่นั้น​จริงๆ​
หลังจากเข้า​ที่พัก ผมเดิน​ไปกราบอาคารเจดีย์​ที่เก็บอัฐิของท่าน ​เป็นศาลาเล็กๆ​ง่ายสไตร์วัดป่า มีห้องกระจกเล็กๆ​สี่เหลี่ยม มีเจดีย์แก้วเล้กๆ​วางอยู่​อันหนึ่ง​​พร้อมแจกันดอกไม้ธูปเทียนสองข้าง. ผมก้มลงกราบ​และรีบออก​ไปสวดมนต์ทำวัตรเย็น​ที่ศาลาใกล้ๆ​
รุ่งเช้า​หลังจากรับประทานอาหารเช้า​เสร็จ ก่อนผม​จะกลับ​ได้เข้า​ไปในเจดีย์เก็บอัฐิของหลวงจามหาบัวอีกครั้ง​เพื่อกราบลาท่านก่อนกลับ​โดยตั้งจิตกำหนดแจ้งให้ท่านทราบว่าหลังจากฟังเทปธรรมะ​เมื่อคืน ผมรู้สึกศรัทธา​และเลื่อมใสในธรรมะ​ที่ท่านแสดง​ได้ถูกจริตผมมาก ขอให้ผมจงมีมานะ​ที่​จะเข้าถึงการศึกษาในด้านวิปัสนาด้วยเถิด ผมก้มลงกราบอัฐืท่าน​เมื่อผมเงยหน้าขึ้น​ ผมสะดุ้ง อย่างแรง. ขนแขนลุกชัน ตัวสั่น​ไป​ทั้งตัว ​เพราะ ดวงตาผมชนเข้า​กับดวงตาของท่านหลวงตามหาบัวเข้าอย่างจัง !
ผมนั่งนิ่งตัวแข็งอยู่​นานตั้งสติขึ้น​มา​ได้ ​ใคร​เอารูปปั้นหุ่นขี้ผึ้งมาวางในห้องกระจกนี้ตั้งแต่​เมื่อไหร่ ​ทั้ง​ที่​เมื่อวานผม ผมมากราบท่านผมเห็นแค่เจดีย์แก้วเล็กๆ​ใส่กระดูกอัฐิ...​วางเด่นขนาบด้วยแจกันดอกไม้​ทั้งสองข้างเท่านั้น​!

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3581 Article's Rate 0 votes
ชื่อเรื่อง เส้นทางแห่งธรรม --Series
ชื่อตอน หลวงตามหาบัว --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง เล็ก โยธา
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๔ มิถุนายน ๒๕๕๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๒๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น