นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๓ เมษายน ๒๕๕๕
แม่จ๋า...วันนี้ดอกไม้บาน #1
จันทน์กะพ้อ
... สิ่งหนึ่ง​​ที่แม่ชื่นชอบ​เป็นชีวิตจิตใจ ​คือแม่ชอบปลูกต้นไม้ดอกไม้มาก ทุกวันนี้​เมื่อฉันเห็นดอกไม้บาน ฉันน้ำตาไหล...​อด​ที่​จะคิดถึงแม่ไม่​ได้ จึง​เป็น​ที่มา​ที่ฉันอยาก​จะเขียนเรื่อง​...​.....

ตอน : แม่จ๋า...วันนี้ดอกไม้บาน

ฉันหายหน้าหายตา​ไปจากศาลานกน้อยนานมาก จนขี้เกียจย้อน​ไปนับเวลา แล้ว​ก็ไม่มีข้อแก้ตัวว่าทำไมจึงหาย​ไป อาจ​จะเบื่อๆ​ อาจ​จะขี้เกียจ อาจ​จะวุ่นๆ​ยุ่งๆ​​กับเรื่อง​อื่นๆ​ อันหลังนี้​เป็นเหตุผล​ที่พอ​จะนำมากล่าวอ้าง​ได้ ​แต่ช่างมันเถอะ เจ้าของศาลานกน้อย​เขาใจดี​ใคร​จะ​ไป​จะมา ลุงเปี๊ยกก็ยังคงเหมือนเดิม

ช่วงก่อนหน้านี้​ความรู้สึกอยาก​จะเชียนมันหาย​ไปจากใจของฉัน ​แต่ 3 - 4 - 5 - 7 วันมานี้ ​ความรู้สึกหลายๆ​อย่างมันประดังกันเข้ามา จนฉันรู้สึกอยาก​จะเขียน อยาก​จะถ่ายทอด​ความรู้สึกนึกคิด ​ความในใจออกมา ฉันจึงนึกถึงศาลานกน้อยแห่งนี้

แม่ของฉันเสียชีวิต​ไป​เมื่อคืนวัน​ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา 01.45 นาที ด้วยโรคชรา​และโรคมะเร็ง แม่อายุ 88 ปี 9 เดือน ก็นับว่าแม่อายุยืนมาก พวกเราลูกสาวสามคนของแม่ก็ดูแลแม่อย่างดี ​โดยเฉพาะพี่สาวคนโตเฝ้าแม่แทบทุกคืนในช่วงท้ายๆ​ การ​ที่แม่จากพวกเรา​ไปก็สมควรแก่วัย ​เป็นเรื่อง​ธรรมดา ​และ​เป็นธรรมชาติ ​แต่​เมื่อเหตุการณ์จริงมาถึง ​ความรู้สึกผูกพัน อาลัย อาวรณ์​และคิดถึงก็​เป็นสิ่ง​ที่ยาก​จะหักห้าม

หลังจากงานศพ พวกเราพากัน​ไปทำบุญตามวัดต่างๆ​​ที่แม่เคย​ไป ทำบุญแล้ว​อุทิศ​ส่วนกุศล​ไปให้แม่ หวังว่าแม่คง​จะ​ได้รับ ​และแม่​จะ​ได้สุขสบายใน​ที่​ที่แม่อยู่​

เราอดคิดถึงแม่ไม่​ได้​เมื่อเห็นสิ่ง​ที่แม่ชอบ แม่อยากกินน้ำพริกเกลือเขียวก่อน​ที่​จะสิ้น 2 วัน แม่ชอบกินมะม่วงอกร่อง​และสับปะรด​กับข้าว ฯลฯ

สิ่งหนึ่ง​​ที่แม่ชอบ​เป็นชีวิตจิตใจ ​คือแม่ชอบปลูกดอกไม้มาก ฉัน​และพี่สาวมัก​จะซื้อต้นไม้​ไปให้แม่มากมาย​ แม่​จะตื่นเต้นมาก​เมื่อต้นไม้ออกดอก แม่​จะโทรศัพท์มาบอกลูกทันที

"ต้นนี้มันชื่อต้นอะไร​นะ ดอกมันบานสีแดงสวยมาก มาดูสิๆ​ขับรถมาดูสิ" แม่​จะทำเสียงตื่นเต้น
"ต้นพวงๆ​อะไร​นะ มันออกดอกสีเขียวย้าว ยาวเหมือนหลอดไฟเลย​ มาดูสิๆ​" แม่หัวเราะอย่างมี​ความสุข

​แม้​แต่วัน​ที่แม่เจ็บหนัก ลูกเขยเก็บดอกพุดน้ำบุศย์​ไปให้ดมแม่ก็ยังดีใจบอกให้​เอาปักแจกันไว้

ทุกวันนี้​เมื่อฉันเห็นดอกไม้บาน ฉันน้ำตาไหล...​อด​ที่​จะคิดถึงแม่ไม่​ได้ จึง​เป็น​ที่มา​ที่ฉันอยาก​จะเขียนเรื่อง​...​..

"แม่จ๋า...​วันนี้ดอกไม้บาน...​"

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3448 Article's Rate 13 votes
ชื่อเรื่อง แม่จ๋า...วันนี้ดอกไม้บาน --Series
ชื่อตอน แม่จ๋า...วันนี้ดอกไม้บาน --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๓ เมษายน ๒๕๕๕
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๓๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๖ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๖๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : รจนา เจนีวา [C-18605 ], [92.62.170.92]
เมื่อวันที่ : ๐๑ มี.ค. ๒๕๕๕, ๐๓.๒๒ น.

พี่แอ๊ดคะ​​ ขอแสดง​​ความเสียใจ​​เป็นอย่างยิ่งค่ะ​​ เพิ่งทราบข่าวคุณยาย ท่านคง​​ไปดีแล้ว​​นะคะ​​ ขอ​​เป็น​​กำลังใจให้พี่​​และพี่น้องทุกท่านด้วยค่ะ​​ ดอกไม้บานทุกครั้งก็คงเหมือนคุณยายกลับมาเยี่ยมใช่ไหมคะ​​
คิดถึงค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : พอล อาร์ชี่ [C-18606 ], [110.169.207.161]
เมื่อวันที่ : ๐๑ มี.ค. ๒๕๕๕, ๑๔.๑๓ น.

ไม่​​ได้เข้าเวปนกน้อยนานมาก วันนี้นึกยังไงไม่รู้​​ที่แว้บเข้ามา ก็เจอป้าแอ้ดโพสต์เลย​​ ขอแสดง​​ความเสียใจด้วยครับ​​ ท่านคง​​ไปสบายแล้ว​​ มี​​แต่พวกเรา​​ที่ยัง​​ต้องสู้โลกต่อ​​ไป

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ลุงเปี๊ยก [C-18607 ], [125.26.86.106]
เมื่อวันที่ : ๐๑ มี.ค. ๒๕๕๕, ๑๘.๐๔ น.

ผม​​และศาลานกน้อยขอแสดง​​ความเสียใจ​​กับคุณแอ๊ดในเหตุคุณแม่จาก​​ไปสู่สวรรค์ด้วยครับ​​ เจ้าชายน้อยบอกหมาป่าว่า เธอสำคัญ​​เพราะเราผูกพันกัน เราผูกพันกัน​​เพราะ​​ได้รู้เห็น​​และทำอะไร​​ต่าง ๆ​​ ร่วมกัน ต้นไม้ดอกไม้ของคุณแม่ ก็เหมือนตัวคุณแม่ ทุ่งข้าวสาลีก็เหมือนเส้นผมของเจ้าชายน้อย เราต่างจดจำบางสิ่งบางอย่างของ​​ใครบางคน​​เอาไว้เสมอ ​​ทั้ง​​โดยรู้ตัว​​และไม่รู้ตัว

ผมดีใจ​​ที่​​ได้รู้จักคุณแอ๊ด ​​และไม่รู้เหมือนกันว่าพวกเราต่างจดจำอะไร​​กันไว้​​โดยไม่รู้ตัวมากมาย​​เพียงใด นั่นอาจ​​เป็นชนวนหรือสายโยงใยต่อกัน​​ไปอีกนานเกินชั่วชีวิตคน ๆ​​ หนึ่ง​​ เหมือน​​กับ​​ที่เราเคยเจอะ​​ใครสักคน​​เป็นครั้งแรก ​​แต่ก็รู้สึกคุ้นเคยกันมากก็​​เป็น​​ได้

ขอให้มี​​ความสุข​​กับชีวิตต่อ​​ไปเรื่อย ๆ​​ นะครับ​​คุณแอ๊ด ​​และ​​เพื่อน ๆ​​ ทุกคน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ลุงปิง [C-18617 ], [124.122.210.36]
เมื่อวันที่ : ๐๓ มี.ค. ๒๕๕๕, ๑๕.๔๕ น.

เรียนคุณแอ๊ด​​ที่นับถือ

ขอแสดง​​ความเสียใจด้วยครับ​​​​กับการจาก​​ไปของคุณแม่ของคุณแอ๊ด ท่านจาก​​ไปแล้ว​​ด้วยดี​​พร้อม​​กับ​​ความสุข​​และ​​ความดี​​ที่ท่าน​​ได้สั่งสมมานาน ​​และประทับใจลูกหลานตลอด​​ไป​​เมื่อยามหวนระลึกนึกถึง ​​โดยเฉพาะในวัน​​ที่ดอกไม้บานในหัวใจ

ผมซาบซึ้ง​​ได้ดีถึง​​ความเศร้าโศกเสียใจ​​ที่ผู้มี​​พระคุณสูงสุดแห่งชีวิต​​ได้จาก​​ไปด้วยโรคชรา​​และมะเร็งร้าย ​​เพราะคุณแม่ของผมเองก็​​ได้เสีย​​ไป​​เมื่อคืนวัน​​ที่ 4 พฤศจิกายน 2554 ด้วยสาเหตุคล้ายกัน ​​และเพิ่ง​​จะทำบุญครบ 100 วัน​​เมื่อวัน​​ที่ 12 กุมภาพันธ์​​ที่ผ่านมานี่เอง

ผมขออวยพรให้คุณแอ๊ด​​และครอบครัวจงมี​​แต่​​ความสุข​​และสร้างสรรค์​​ความบันเทิงแด่ชาวศาลานกน้อยตลอด​​ไปตราบนานเท่านาน...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : add [C-18619 ], [223.207.139.245]
เมื่อวันที่ : ๐๓ มี.ค. ๒๕๕๕, ๒๑.๕๙ น.

ขอแสดง​​ความเสียใจ​​กับลุงปิงย้อนหลังด้วยนะคะ​​ ขออภัย​​ที่ไม่​​ได้มาเยือนศาลานกน้อยนานจนตกข่าว

ขอบ​​พระคุณ​​ความอบอุ่น​​ที่ศาลานกน้อยมีให้ ขอบ​​พระคุณลุงเปี๊ยก รจนา คุณพอล พิล ลุงปิง ​​และคนอื่นๆ​​​​ที่มีน้ำใจ​​และเอื้ออาทรต่อกัน จนทำให้จากนกน้อย​​ไปไม่​​ได้

​​และเรายังคง​​เป็น​​เพื่อนกันเสมอ ไม่ว่าเวลา​​จะผ่าน​​ไปนานเท่าใด ดูเหมือนฉัน​​จะ​​ได้ยินเสียงจากตัวอักษรของทุกๆ​​คน เสียง​​ที่จริงใจ เสียง​​ที่อบอุ่น ให้​​กำลังใจ​​และปลอบโยน ​​เพื่อน​​ที่ัรักทุกๆ​​คน ขอบคุณมากๆ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : Rotjana Geneva [C-18627 ], [92.62.170.250]
เมื่อวันที่ : ๐๘ มี.ค. ๒๕๕๕, ๑๖.๔๒ น.

เพิ่งเห็นข่าวคุณแม่ของลุงปิง รจนาขอส่ง​​ความเสียใจ​​และจิตคารวะมา​​พร้อมกันค่ะ​​ ท่าน​​เป็นคุณแม่​​ที่ประเสริฐ รู้​​ได้จากลูกชายคนเก่ง​​และคนดีของท่านค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น