นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
จอมคนพลิกปฐพี #9
ทิดอินทร์
..."น้องเรา เราไม่​สามารถอนุญาติให้ท่านนำทารกนี้ติดตามเข้าเมืองกัมโพช ​เพราะเช้า​นี้ทารก มีอาการไข้สูงขึ้น​อีก หาก​ต้องรอนแรมเดินทางไกล เราเกรงว่ายาก​ที่​จะทนทาน​ได้"...

ตอน : บทที่ ๘

สถานีการค้าสาขาด่านขุนทด
แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีมะโรง ยามเช้า​

ผ่าน​ไปอีกสองวันก็ถึงวันกำหนด​ที่​จะเดินทางแล้ว​ หลังรับประทานอาหารเช้า​เรียบร้อย​แล้ว​ ซุนปุ๊กก่ายก็เดินทางมาตรวจอาการทารกตามปกติ ​เมื่อเดินลงมาจากเรือนรับรอง จึงกล่าวขึ้น​​กับเจ้าขุนหาญด้วยสีหน้าวิตกกังวลว่า
"น้องเรา เราไม่​สามารถอนุญาติให้ท่านนำทารกนี้ติดตามเข้าเมืองกัมโพช ​เพราะเช้า​นี้ทารก มีอาการไข้สูงขึ้น​อีก หาก​ต้องรอนแรมเดินทางไกล เราเกรงว่ายาก​ที่​จะทนทาน​ได้"

"โอ...​.อย่างนั้น​เราควรทำเช่นไรดี ทาง​พระเจ้าธรณินทรวรมัน​และเจ้าขุนตะวันก็​ต้องการพบทารก​และมารดามันของ​พร้อมกัน หากมิ​ได้เห็นหน้าทารกเราคง​จะเสีย​ความตั้งใจ"
เจ้าขุนหาญรำพึงออกมาด้วยน้ำเสียงวิตกกังวล
"เช่นนี้​เป็นไร เราให้นางชบา​และทารกท่านรักษาไข้​ที่สถานีนี้ก่อน ​ส่วนเจ้านางจันทร์​และท่านก็นำทารกของเราสับเปลี่ยน ​ไปให้​พระเจ้าธรณินทรวรมัน​และเจ้าขุนตะวันชมดู ​เป็น​ที่เบิกบานสำราญใจพลาง​ไปก่อน ​แม้นว่าเด็กน้อยเหล่านี้เติบโตขึ้น​ หน้าตาย่อมเปลี่ยนแปลง ย่อมมิมีผู้ใดจดจำออก​ได้"
ขุนเคนเสนอ​ความเห็นออกมา
"นั่น​จะทำ​ได้อย่างไร หากถูกผู้อื่นพบเห็น ​พระเจ้าธรณินทรวรมัน​จะโกรธเ​คือง​ได้ว่าบังอาจเพ็ดทูล มิสู้เราแจ้ง​ไปตามตรง​จะดีกว่า"
เจ้าขุนตะวันกล่าวตำหนิออกมาด้วยน้ำเสียงเข้มงวด
"เช่นนี้ก็แล้ว​กัน เราซุนปุ๊กก่ายขอให้นางชบา​และทารกเจ้านางจันทร์พักรักษาตัว​ที่นี่ก่อน ​เมื่อเสร็จสิ้นเรื่อง​ราว​ที่เมืองกัมโพชจึงค่อยมาแวะรับ ​ส่วนทารกของนางชบาข้าขอฝากให้เจ้านางจันทร์เปลี่ยน​ไปเลี้ยงดู ​เพื่อให้นางชบา​จะ​ได้​สามารถดูแลทารกของท่าน​ที่ป่วย​ได้อย่างเต็ม​ที่"
ซุนปุ๊กก่ายเสนอแนะออกมา
"เราเห็นด้วย​กับปุ๊กก่าย ​เพื่อ​ความปลอดภัยของทารก เช่นนี้จึง​เป็นทางออก​ที่ดี​ที่สุด ​ส่วนเรื่อง​​ที่​จะนำทารก​ไปอวดต่อ​พระเจ้าธรณินทรวรมันนั้น​ ท่านก็แจ้งออก​ไปว่า ไว้ให้มันเติบโตขึ้น​อีกหน่อย​ค่อยพามัน​ไปเยี่ยมคาราวะ​ที่เมือง​พระนครก็แล้ว​กัน"

ซุนยี่หลงกล่าวสนับสนุน
เจ้าขุนหาญเห็น​เป็นเช่นนั้น​ ก็รู้สึกสบายใจ มิกล่าววาจาใดอีก
เจ้านางจันทร์กอดหอมทารกน้อยอยู่​นานจึงส่งให้แก่นางชบา เจ้าขุนหาญก็เข้าประคองเจ้านางจันทร์ลงเรือ​ที่หยิบยืมจากซุนยี่หลง ​เมื่อเวลาเพล ​ทั้งหมดจึงออกเดินทาง ซุนยี่หลง พ่อบ้านหลี่​และเหล่าคนรับ​ใช้​ที่สนิทสนมกัน จึงออกมาโบกมือร่ำลา

จากสถานีการค้า​ที่ด่านขุนทุด​ไปยังเมืองกัมโพช ​เป็นระยะทางกว่า สามร้อยเส้น หาก​ใช้เรือจำ​ต้อง​ใช้เวลาเดินทางกว่าสองวันจึง​จะถึง ซุนยี่หลงทราบว่าเจ้าขุนหาญทะนุถนอม เจ้านางจันทร์​เป็นยิ่งนัก จึง​ได้จัดเตรียมเครื่องอำนวย​ความสะดวก​บนเรือไว้อย่างครบครัน

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3309 Article's Rate 7 votes
ชื่อเรื่อง จอมคนพลิกปฐพี --Series
ชื่อตอน บทที่ ๘ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ทิดอินทร์
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๗๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น