นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
จอมคนพลิกปฐพี #8
ทิดอินทร์
..."ข้าพเจ้าปวดท้อง ​จะขอ​ไปปลดทุกข์ก่อน ​เพราะ​เมื่อสักครู่ขณะ​ที่ข้าพเจ้า​จะลง​ไป พลันพบเห็น​ความเคลื่อนไหวนั้น​ก่อน จึงรีบปีนกลับขึ้น​มารายงานท่าน เรื่อง​...​เรื่อง​ราว​ที่สำคัญของข้าพเจ้าอันนั้น​ จึงยังมิ​ได้กระทำ หากเร่งเดินทางขณะนี้ ข้าพเจ้าคง​ต้องเก็บไว้​ไปกระทำบนหลังม...

ตอน : บทที่ ๗

ทิศใต้ของสถานีการค้าสาขาด่านขุนทด
แรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีมะโรง ยามรุ่ง

ย่างเข้าวัน​ที่สามแล้ว​ ​ที่ขุนลำพง​และอ้ายเพทายสมุนคู่ใจ ปลอมตัวปะปน​เป็นพรานป่าเข้ามาแอบซุ่มดู​ความเคลื่อนไหวของขบวนเจ้าขุนหาญ ​ที่เข้าพักอาศัยในสถานีการค้าสาขาด่านขุนทด พวกมัน​ทั้งสอง แสร้งมาขัดห้างดักสัตว์ บนต้นไทร ห่างจากสถานีการค้ามาประมาณห้าเส้น พวกมันมิกล้าเข้าไกล้มากกว่า​ไปนั้น​ ​เพราะเกรงว่าหากพวกเจ้าขุนหาญพบพิรุธ แผนการใหญ่ของนายมัน อาจ​จะ​ต้องพังทลาย ​และยิ่ง​ไปกว่านั้น​ กิตติศัพท์ของฝีมือ​และสติปัญญาของเจ้าขุนหาญ กลับทำให้พวกมันครั่นคร้ามจนไม่กล้านำชีวิตเข้าเสี่ยงด้วย​ความประมาท แผนการคราวนี้​แม้นทุกคนต่างยอมรับว่าแยบคายเพียงใด ​แต่พวกมันก็มิกล้าเลืนเล่อเลย​​แม้​แต่น้อย
ขณะ​ที่ฟ้าเริ่มสาง อ้ายเพทาย​กำลังงัวเงียตื่นนอนขึ้น​มา ไต่ปีนจากบนห้าง​เพื่อลง​ไปปลดทุกข์ พลันเหลือบ​ไปเห็น​ที่ท่าน้ำสถานีการค้า ​ที่ปลูกแพยื่นลง​ไปในลำน้ำป่าสักนั้น​ พลันมีคบเพลิงหลายสิบอันถูกจุดขึ้น​ ​ทั้ง​ได้ยินเสียงผู้คนตะโกนโหวกเหวก​เป็น​ที่ผิดสังเกต มันจึงรีบปีนกลับขึ้น​​ไปปลุกขุนลำพงผู้​เป็นนายให้ลุกขึ้น​มาชมดู

พลัน​ที่ขุนลำพงตั้งสติ​ได้ จึงพยายามปรับสายตาเขม้นมอง​ไปยังแพท่าน้ำ​ที่บริวารรายงานมา
​เมื่อพบว่าเหล่าบ่าวไพร่ของสถานีการค้าซุนยี่หลง ​กำลังตะเตรียมเรือสินค้ากว่ายี่สิบลำเข้าเทียบบริเวณท่าน้ำ ขุนลำพงพลันหน้าซีดเผือดด้วย​ความตระหนก อุทานออกมาว่า
"โอ พวกเราย่ำแย่กันแล้ว​คราวนี้ ขบวนเจ้าขุนหาญ​กำลัง​จะเปลี่ยนแผนการเดินทาง จากเส้นทางบก​เป็นเส้นทางน้ำ"
อ้ายเพทาย เห็นนายมันตกใจปานนั้น​ ก็ทราบว่า​เป็นเรื่อง​ราวใด จึงรีบร้องถามออก​ไปว่า

"เช่นนั้น​พวกเรา​จะทำอย่างไรกันดี"
ขุนลำพงแทบไม่​ต้องครุ่นคิดพลันตอบกลับ​ไปว่า
"เรา​ต้องรีบ​ไปรายงานท่านเจ้าขุนก่อน ​ไป พวกเรา​ต้อง​ไปในทันที"
อ้ายเพทาย​ได้ยินเช่นนั้น​ พลันทำหน้าตื่นตระหนกเหมือนเพิ่งนึกถึงเรื่อง​ราวใด​ได้ จึงรีบเอ่ยขึ้น​ว่า
"ขอเวลาข้าพเจ้าสักครู่ ก่อน​ได้หรือไม่?"

ขุนลำพงเห็นบริวารทำสีหน้าเช่นนั้น​ จึงเอ่ยถามด้วย​ความประหลาดใจ
"มีเรื่อง​ราวใด เจ้ามีสิ่งสำคัญอันใด ​ต้องเร่งกระทำก่อนหรือ?"
อ้ายเพทายเห็นนายของมันสอบถามด้วย​ความเคร่งเครียดปานนั้น​ จึงค่อยอิดเอื้อนกล่าวตอบอย่างแผ่วเบาว่า



ขุนลำพง​ได้ยินสมุนคู่ใจตอบเช่นนั้น​ จึงจับจ้องสายตาถลึงมอง ทอดถอนลมหายใจจนแทบคำราม ส่ายหน้า​ไปมาด้วย​ความผิดหวัง​และเดือดดาลใจ แล้ว​จึงตวาดออกมาว่า
"เช่นนั้น​จงรีบ​ไปกระทำเดี๋ยวนี้"

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3308 Article's Rate 7 votes
ชื่อเรื่อง จอมคนพลิกปฐพี --Series
ชื่อตอน บทที่ ๗ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ทิดอินทร์
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๘๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Rotjana Geneva [C-17766 ], [81.62.102.148]
เมื่อวันที่ : ๒๑ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๐.๓๑ น.

เอ๊ะ เรื่อง​​อะไร​​หนอ

กองสอดแนมเกิดสงสัย​​เป็นอย่างยิ่ง

​​ต้องแอบติดตามดู​​โดยพลัน

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น