นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
จอมคนพลิกปฐพี #7
ทิดอินทร์
...​แต่เดิมซุนเส้าหลงผู้​เป็นบิดา ​ได้นำม้าสายพันธุ์มองโกลจากนอกกำแพงใหญ่มาผสม​กับสายพันธุ์พื้นเมือง ​เนื่องจากม้าจากนอกกำแพงมีลักษณะรูปร่างสูงใหญ่ ช่วงขายาว​และมีฝีเท้าปราดเปรียว ​แต่พ่อพันธุ์​ที่คัดสรรแล้ว​​ทั้งสิ้นสามสิบตัว ​เมื่อบรรทุกขึ้น​เรือกลับเสียชีวิตตั้งแต่อย...

ตอน : บทที่ ๖

สถานีการค้าสาขาด่านขุนทด
แรม ๑๒ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีมะโรง ยามเช้า​

รุ่งขึ้น​วันถัดมาซุนปุ๊กก่ายรีบรุดมาตรวจดูอาการ​แต่เช้า​อีกครา ขากลับออกมาซุนปุ๊กก่ายกลับมีสีหน้าแช่มชื่นขึ้น​ ​และบอกให้ทุกคนวางใจ
ตลอดวันไร้เรื่อง​ราวใดกระทำ ผู้คนในกองคาราวาน​ส่วนใหญ่จึงพักผ่อน​เอาแรง​และตรวจตรา​ความเรียบร้อย​ของเล่มเกวียน เว้น​แต่เจ้าขุนหาญ​และสี่องครักษ์สหายคู่ใจ ต่างควบขี่ม้าติดตามซุนยี่หลงออก​ไปชมดูฟูงม้า​ที่คอกเชิง​เขา

​แต่เดิมซุนเส้าหลงผู้​เป็นบิดา ​ได้นำม้าสายพันธุ์มองโกลจากนอกกำแพงใหญ่มาผสม​กับสายพันธุ์พื้นเมือง ​เนื่องจากม้าจากนอกกำแพงมีลักษณะรูปร่างสูงใหญ่ ช่วงขายาว​และมีฝีเท้าปราดเปรียว ​แต่พ่อพันธุ์​ที่คัดสรรแล้ว​​ทั้งสิ้นสามสิบตัว ​เมื่อบรรทุกขึ้น​เรือกลับเสียชีวิตตั้งแต่อยู่​บนเรือเสียสิบแปดตัว เหลือเพียงสิบสองตัว​ที่รอดมาถึงเมืองอโยธา ​แต่อยู่​​ได้ไม่ถึงครึ่งปี พ่อพันธุ์​ที่เหลือก็เสียชีวิต​ทั้งหมด ​เนื่องจากไม่​สามารถปรับตัวให้เข้า​กับ อากาศ​ที่ชุ่มชื้นเข้มข้นของเขตภูมิภาคนี้​ได้
ทางซุนเส้าหลง จึง​ได้มีหนังสือ แจ้งขอให้ทางราชสำนัก​พระเจ้ากรุงจีนจัดส่งพ่อพันธุ์มาใหม่ ​แต่ครานี้ทางราชสำนัก กลับคัดสรรพ่อพันธุ์จากเขตแดนกังหนำจำนวนสามสิบตัว ​เพราะ​เนื่องจากมีภูมิอากาศในถิ่นนี้ ไกล้เคียง​กับทางอโยธยา ครั้งนี้ม้าพ่อพันธุ์​ที่จัดส่งมา กลับรอดชีวิตจากบนเรือมา​ได้​ทั้งหมด ​แต่มาเสียชีวิต ​เมื่อถึงเมืองอโยธยาแล้ว​จำนวนแปดตัว

ซุนเส้าหลงจึงผสมพ่อพันธุ์​ที่เหลือ​กับแม่พันธุ์​ที่คัดสรรแล้ว​ ในเขต อโยธยา​และเมืองไกล้เคียง จากนั้น​คัดเลือกรุ่นลูก​ที่มีลักษณะดีผสมพันธุ์กันต่ออีกสองรุ่น จึง​ได้ม้า​ที่รูปร่างเล็กกว่าพ่อพันธุ์จากกรุงจีน ​แต่ก็สูงใหญ่ สง่างาม​และปราดเปรียว กว่าม้าพันธุ์พื้นเมือง จึงทำให้ม้าของซุนเส้าหลง​เป็น​ที่นิยมในหมู่เจ้าเมืองต่างๆ​ ​ที่​ต้องการมีไว้ประดับบารมี ​และ​ใช้​เป็นม้าศึกในกองทัพ

การเพาะพันธุ์ม้า จึง​เป็นสินค้า​ที่สำคัญอีกรายการหนึ่ง​ ​ที่ทำราย​ได้ให้แก่สถานี​เป็นอย่างงาม ​เมื่อสิ้นซุนเส้าหลง ซุนตั่วหลงบุตรคนโต ไม่ชำนาญการเลี้ยงม้า จึง​ได้มอบฝูงม้า​ทั้งหมด ให้ซุนยี่หลงผู้น้อง​เป็นผู้ดูแล ซุนยี่หลงจึง​ได้โยกย้ายฝูงม้า​ทั้งหมด มา​พร้อม​กับการตั้งสถานีการค้า​ที่ด่านขุนทดนี้
ด้วย​ความใส่ใจจึง​ใช้เวลาเพียงสิบปีก็​สามารถเพาะพันธุ์ม้าลักษณะดี​ได้ถึงสี่ร้อยห้าสิบตัว ​แต่กลับเลือกคัดสรรเฉพาะม้า​ที่มีลักษณะชั้นเลิศ​ได้หนึ่ง​ร้อยห้าสิบตัว แล้ว​มอบ​ทั้งหมดนั้น​ให้แก่เจ้าขุนหาญ ​เพื่อ​เป็นการตอบแทน​ที่เคย​ได้ช่วยชีวิตของซุนยี่หลงไว้

คอกม้าของซุนยี่หลงเลือกทำเล​ได้อย่างดีเยี่ยม แลเห็น​เป็น​ที่ลาดเอียงปกคลุม​ไปด้วยผืนหญ้าสีเขียวขจี สลับ​กับดอกกระดุมทองสีเหลืองกระจ่างพร่างพรายเต็มผืนดิน ด้านล่างมีลำธารกรวดขนาดเล็ก​ที่มีน้ำจากภูเขาไหลผ่านตลอด​ทั้งปี ข้างลำธารปลูกไว้ด้วยเพิงยาวสำหรับให้ม้าหลบแดดฝน อยู่​สิบกว่าหลัง ​และ​ระหว่าง​แต่ละหลังนั้น​ ก็ปลูกเรือนพักสำหรับผู้ดูแลคอกม้า​เพื่อให้​สามารถดูแลฝูงม้า​แต่ละฝูง ​ที่ตนเองรับผิดชอบ​ได้อย่างไกล้ชิด
เจ้าขุนหาญชักชวนเหล่าองครักษ์สำรวจดูอย่างถี่ถ้วน ​และให้ทุกคนช่วยกันจดจำ ​พร้อม​ทั้งซักถามรายละเอียดต่างๆ​จากซุนยี่หลง ​เพื่อ​ที่​จะนำ​ไป​เป็นแบบอย่างในการสร้างฝูงม้า​ที่เมืองราด

"ผืนดิน​ที่ลาดเอียง ​เพื่อระบายน้ำอย่างรวดเร็วมิให้ท่วมขัง ​ซึ่งอาจก่อให้เกิดโรคอื่นๆ​ติดตามมา​ได้ อีก​ทั้งนิสัยของม้าชอบ​ที่ราบกว้าง ไม่ชอบ​ที่ชื้นแฉะ มันอาจ​จะชอบเล่นน้ำบ้าง​เป็นบางครั้งคราว ​แต่นิสัย​โดยทั่ว​ไป ชอบโลดแล่นอยู่​บนทุ่งกว้างมากกว่า"
ซุนยี่หลงอธิบาย ​ทั้งหมดจึงร้องอ้อ​และเข้าใจว่าเหตุใด คอกม้าจึง​ต้องเลือกทำเลมีลักษณะ​ที่ผิดแผกแตกต่างจากคอกควาย ​ที่​ต้องมีปลักไว้ให้มันนอนแช่ ​แต่ดู​ไปก็คล้ายคลึง​กับเพนียดช้างของเจ้าขุนหาญ ​แต่มี​ความ​เป็นระเบียบเรียบร้อย​​และคำนึงถึงการกินการอยู่​ของมันมากกว่าช้าง ​ที่ปล่อยให้มันหากิน ต้นไม้ใบหญ้าในป่า ตามอัธยาศัย

"นอกจากหญ้า​และน้ำ​ที่สะอาดสมบูรณ์แล้ว​ เรายัง​ต้อง​ใช้สมุนไพรป้อนให้แก่ม้า​เพื่อป้องกันบำรุงร่างกาย​และรักษาโรคบางชนิด ​ซึ่งเรา​ได้ทำแปลงเพาะปลูกไว้​ที่ปลายลำธารท้ายคอกม้า ขากลับจากรับเชลย​ที่เมืองกัมโพชแล้ว​ ให้ท่านมาแวะรับต้นกล้า​ไป เราให้คนจัดเตรียมไว้ให้ครบครัน"
กล่าวเสร็จ ก็ชักม้านำ​ทั้งหมดควบเหยาะย่าง​ไปยังแปลงสมุนไพร จนกระทั่งถึงยามบ่าย ดวงตะวันทอแสงแผดกล้า ​ทั้งหมดจึงพากันกลับสถานี

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3307 Article's Rate 7 votes
ชื่อเรื่อง จอมคนพลิกปฐพี --Series
ชื่อตอน บทที่ ๖ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ทิดอินทร์
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๘๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : นาม อิสรา [C-17761 ], [110.49.193.5]
เมื่อวันที่ : ๒๐ ต.ค. ๒๕๕๓, ๒๓.๓๐ น.

อิงประวัติศาสตร์หรือเปล่าครับ​​?

ผมตามอ่านมาถึงบทนี้แล้ว​​ รู้สึกคล้าย ๆ​​ ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น

เขียนต่อนะครับ​​อ่านเพลินดี

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ทิดอินทร์ [C-17763 ], [124.120.11.107]
เมื่อวันที่ : ๒๑ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๐.๐๒ น.

ครับ​​​​จะว่าอย่างนั้น​​ก็​​ได้ครับ​​พี่นาม อิสรา
ผมเขียนนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ช่วงรอยต่อ​​ระหว่าง การเริ่มต้นของอาณาจักรสุโขทัย สู่การปลดแอกจากชนชาติขอมครับ​​ ก็ก่อนกรุงสุโขทัยซักยี่สิบห้าปีครับ​​ เก็บข้อมูลมาหกปี รวบรวมหนังสือ​​ทั้งก่อนหน้า​​และหลังยุคช่วงนั้น​​มาเปรียบเทียบกัน ก็เกือบ​​จะยี่สิบเล่ม หรือกว่านั้น​​ก็ไม่แน่ใจแล้ว​​ครับ​​ ​​เพราะตอน​​ที่ลงมือเขียนก็เริ่มกระจัดกระจาย​​ไปมากแล้ว​​ ​​และขับรถ​​ไปๆ​​มาๆ​​​​เพื่อดูสถาน​​ที่จริง​​เพื่อเปรียบเทียบ อีกเกินกว่า ยี่สิบเ​​ที่ยว แล้ว​​ค่อยมาลองเลือกภาษา​​ที่​​จะ​​ใช้ถ่ายทอด เดิมผม​​จะเขียนในสำนวนพงศาวดาร ​​แต่เกรงว่า​​จะไม่มีคนอ่าน​​เพราะ เดี๋ยวนี้คน​​ที่ชอบสำนวนแบบนั้น​​คงมีน้อย(ผมยังชอบอยู่​​มากเลย​​ครับ​​) เลย​​เลือก​​ใช้สำนวนแบบนี้ ​​เพราะผู้อ่านน่า​​จะเยอะอยู่​​ ดูจากการชั้นวางขายหนังสือแนวนี้ ​​แต่กระนั้น​​พอลงมือเขียนจริงก็ยังไม่ค่อยถูกใจตัวเองสักเท่าไหร่ครับ​​ อาจ​​เป็น​​เพราะคาดหวัง​​กับตัวเองเกิน​​ไปหรือเปล่า พี่นามช่วยแนะนำผมด้วยนะครับ​​

ด้วยจิตคารวะ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Rotjana Geneva [C-17765 ], [81.62.102.148]
เมื่อวันที่ : ๒๑ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๐.๓๐ น.

เข้าท่า เข้าท่า

พี่รจอ่านแล้ว​​เคลิบเคลิ้ม​​ไป​​กับการเพาะพันธุ์ม้า ​​ความพิถีพิถันในการคัดพันธุ์ ​​และ​​ความสำคัญของชัยภูมิจ้า

เดี๋ยว​​จะ​​ไปคลิกอ่านตอนต่อ​​ไป

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น