นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
จอมคนพลิกปฐพี #6
ทิดอินทร์
..."คำสั่งสอนของท่าน เรา​จะจดจำใส่ใจไว้ตลอด พี่ท่านโปรดวางใจ ​แต่ตราบใด​ที่เจ้าธรณินทรวรมันยังอยู่​ เจ้าขุนตะวันคงมิกล้ากระทำเช่นไร ​ระหว่างนี้ ข้าพเจ้า​ต้องเร่ง สะสมไพร่พล ​และรวบรวมเมืองต่างๆ​ในเขตนี้ให้​เป็นปึกแผ่น จึง​จะ​สามารถต้านทานอำนาจของเมือง​พระนคร​เมื่อเข...

ตอน : บทที่ ๕

สถานีการค้าสาขาด่านขุนทด
แรม ๑๑ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีมะโรง ยามหนึ่ง​
ขณะรับประทานอาหารกันอยู่​นั้น​​ทั้งหมดต่าง​ได้ยินเสียงสุนัขเห่าหอน ดังขึ้น​ทั่วสถานี ซุนยี่หลง​และเจ้าขุนหาญต่างมองสบตากันด้วย​ความสงสัย พ่อบ้านหลี่เห็นเช่นนั้น​ จึงออกมาสอบถามเหตุการณ์จากเหล่าทหารเวรยาม​ที่เข้า​ไปตรวจค้นดู ​แต่ไม่​ได้พบเห็นสิ่งผิดปกติประการใด จึงกลับมารายงานต่อซุนยี่หลง เจ้าขุนหาญเห็นเช่นนั้น​จึงเย้าแหย่ขึ้น​ว่า

"คงมีนักเลงสุรา ​ได้กลิ่นสุราชั้นเลิศของท่าน จึงอยากร่วมวงดื่มด้วยกระมัง"
​ทั้งหมดจึงพากันหัวเราะออกมา บรรยากาศอันตึงเครียดจึงพลันสลายลง

หลังจากรับประทานสุราอาหารเรียบร้อย​ ซุนยี่หลงจึงแจ้งให้พ่อบ้านพาคณะของเจ้าขุนหาญ​ไปพักผ่อน ​แต่รั้งตัวเจ้าขุนหาญไว้สนทนาเพียงลำพัง​ที่เก๋งหลังเรือนรับรอง
​เมื่ออยู่​เพียงลำพังซุนยี่หลงจึงกล่าวขึ้น​ด้วยสีน้าเคร่งครึมจริงจังว่า

"น้องเราอย่าหาว่าเราซุนยี่หลงผู้พี่กล่าวมาก​ความ เจ้าขุนตะวันราชบุตรบุญธรรมของ​พระเจ้าธรณินทรวรมันนั้น​ อย่า​ได้ไว้วางใจ​เป็นอันขาด จากข่าวคนของเรา​ที่วางไว้ในวังเจ้าเมืองกัมโพชแจ้งมาว่า เจ้าขุนตะวันนั้น​ริษยาท่านอยู่​ ​เพราะท่านประกอบการใด ก็มี​ความดี​ความชอบเกินหน้าเกินตาแทบทุกครั้ง ยิ่ง​พระเจ้าธรณินทรวรมันโปรดปรานท่านมาก จนยอมยกเจ้านางจันทร์​พระราชธิดาองค์เดียวให้​เป็นภรรยาท่าน เจ้าขุนตะวันยิ่งเคียดแค้นชิงชังท่าน​เป็นการใหญ่ ​เพราะเจ้าขุนตะวันนั้น​หมายปองเจ้านางจันทร์อยู่​ก่อน ​เพราะหมาย​จะ​ใช้​เป็นหลักประกันต่อบัลลังค์กษัตริย์อาณาจักรกัมพูชาในอนาคต ​และฐานะของท่านขณะนี้ย่อมมีผลต่อสถานะบนบัลลังค์ของเจ้าขุนตะวันอย่างยิ่ง ดังนั้น​เราจึงขอน้อมเตือนท่าน ​จะทำการใด ขอจงระวังเจ้าขุนตะวันให้มากไว้"

"คำสั่งสอนของท่าน เรา​จะจดจำใส่ใจไว้ตลอด พี่ท่านโปรดวางใจ ​แต่ตราบใด​ที่เจ้าธรณินทรวรมันยังอยู่​ เจ้าขุนตะวันคงมิกล้ากระทำเช่นไร ​ระหว่างนี้ ข้าพเจ้า​ต้องเร่ง สะสมไพร่พล ​และรวบรวมเมืองต่างๆ​ในเขตนี้ให้​เป็นปึกแผ่น จึง​จะ​สามารถต้านทานอำนาจของเมือง​พระนคร​เมื่อเข้ามาอยู่​ในมือเจ้าขุนตะวัน​ได้ ​แต่เรื่อง​นี้ยัง​เป็น​ที่หนักใจ ​ต้องคิดกันในระยะยาว"

เจ้าขุนหาญกล่าวตอบด้วยสีหน้าวิตกกังวลเช่นกัน
"ตกลงเช่นนั้น​ เรื่อง​นี้ค่อยหารือกันอีกครา เราผู้​เป็นพี่ใหญ่​จะคอยหาวิธีช่วยเหลืออีกทาง วันนี้ท่านเดินทางมาเหน็ดเหนื่อยขึ้น​เรือน​ไปพักผ่อนก่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยสนทนากัน"

เจ้าขุนหาญจึงกล่าวลา​และแยกย้าย​ไปพักผ่อน​ที่เรือนรับรอง ​เพื่อดูแลอาการของทารกน้อย

ยามดึกซุนปุ๊กก่ายหมอประจำสถานีก็มาเข้าเยี่ยมตรวจดูอาการ ของทารกอีกครั้ง ​และทำการเช็ดตัวให้ด้วยตนเอง จากนั้น​จึงปล่อยให้หลับพักผ่อน

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3298 Article's Rate 7 votes
ชื่อเรื่อง จอมคนพลิกปฐพี --Series
ชื่อตอน บทที่ ๕ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ทิดอินทร์
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๑๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : นาม อิสรา [C-17716 ], [110.49.193.29]
เมื่อวันที่ : ๑๓ ต.ค. ๒๕๕๓, ๒๓.๒๕ น.

เนื้อหาใน​​แต่ละตอนสั้น​​ไปหน่อย​​ไหมพี่ทิด ?

ผมอ่านรวดเดียวจบเลย​​​​ทั้งห้าตอน

พี่ทิด​​ใช้คำขึงขังดีครับ​​ ​​แต่อย่าเพลินนัก ประเดี๋ยว​​จะกลาย​​เป็นนิยาย​​กำลังภายในของโกวเล้ง

​​ที่​​เป็นห่วง​​เพราะเกรง​​จะขายดิบขายดีจนรวยไม่รู้เรื่อง​​นะซี ฮา ฮา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ทิดอินทร์ [C-17717 ], [124.120.18.222]
เมื่อวันที่ : ๑๓ ต.ค. ๒๕๕๓, ๒๓.๔๒ น.

ขอบ​​พระคุณมากครับ​​พี่นาม อิสราสำหรับคำแนะนำ
น่า​​จะเรียกผมว่าน้องทิดมากกว่านะครับ​​ ​​เพราะผมยังล่ะอ่อนอยู่​​ (อายุ ๓๕ ปีนี้ครับ​​)
จริงๆ​​แล้ว​​บางตอนเนื้อหาสั้นมากจริงๆ​​ครับ​​ ​​แต่ผมพยายามดัดแปลงวิธีการเขียนมาจากการสลับฉากของภาพยนต์ ​​เพื่อให้เรื่อง​​ดูเร้าใจมากยิ่งขึ้น​​ ​​ซึ่งจริงๆ​​แล้ว​​​​ถ้าลงครั้งเดียวทีละหลายๆ​​ตอนอาจ​​จะเห็นภาพมากกว่านี้นะครับ​​
​​ส่วนเรื่อง​​สำนวน ​​ถ้า​​จะบอกว่าผมพยายาม​​จะ​​ใช้สำนวนแบบนั้น​​จริงๆ​​ครับ​​
แบบนิยาย​​กำลังภายใน ​​แต่ในเรื่อง​​นี้มี​​แต่​​กำลังภายนอกครับ​​
​​เพราะรู้สึกว่า​​มันมีกลิ่นอายโบราณ​​และกระชับดีครับ​​
​​แต่ก็พยายาม​​จะไม่ให้มีสำนวนของจีนแท้ "อย่างเจ้าลูกเต่า" อะไร​​ประเภทนั้น​​ออกมาครับ​​
ขอบคุณมากเลย​​ครับ​​ ​​ที่เข้ามาให้​​กำลังใจ ช่วยวิจารณ์ให้เต็ม​​ที่เลย​​นะครับ​​
ผมอยาก​​ได้ยินเสียงสะท้อนจริงๆ​​

ด้วยจิตคารวะครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Rotjana Geneva [C-17724 ], [85.3.172.95]
เมื่อวันที่ : ๑๕ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๒.๕๔ น.

พี่รจเห็นด้วย​​กับคุณนามฯว่า​​แต่ละตอนลงสั้น​​ไปนิดนึง

​​ที่จริงสั้น ๆ​​ ก็ไม่​​ได้ผิดอะไร​​ ​​แต่ว่า​​แต่ละตอนน่า​​จะมีปมของมันเอง มีจุดเด่นของมันเองอย่างใดอย่างหนึ่ง​​ ​​ที่ทำให้คนอ่านจดจำตอนนั้น​​ ๆ​​ ​​ได้ (ตัวอย่างเช่น ตอน​​ที่ 1 ​​เป็นเหตุการณ์เกี่ยว​​กับ​​พระเอกพบนางเอก ตอน​​ที่ 2 นางเอกพลัดพรากจาก​​ไป ตอน​​ที่ 3 ​​พระเองติดตามหา ​​ได้รับเคราะห์กรรม ฯลฯ) แล้ว​​ค่อยเปิดตอนปลาย​​เพื่อนำ​​ไปสู่ตอนต่อ​​ไปค่ะ​​ ดังนั้น​​​​ความสั้นหรือ​​ความยาวอาจ​​จะไม่สำคัญ

เข้าใจว่า น้องทิดอินทร์คง​​จะพยายามนำเสนอ​​แบบฉากหนังหรือละคร

​​ที่จริงสั้น ๆ​​ ก็ดี อ่าน​​แต่ละตอนแป๊บเดียวจบ ไม่​​ต้องดองไว้​​ไปอ่านทีหลัง​​เพราะไม่มีเวลา ​​แต่ว่า หากสั้น​​ไป คนอ่าน​​จะจับ​​ความยังไม่​​ได้ว่า ตอนนี้​​จะบอกเรื่อง​​อะไร​​ ทำให้การอ่านไม่เกิด​​ความผูกพัน​​กับเนื้อเรื่อง​​เท่า​​ที่ควร (เรียกว่า ตรึงผู้ชมไม่​​ได้) ​​และทำให้เรื่อง​​ตอนนั้น​​ขาดน้ำหนัก​​ไปค่ะ​​

ตอนนี้พี่รจเริ่มชิน​​กับสำนวน​​กำลังภายในผสม​​กำลังภายนอกแล้ว​​ อ่าน​​ไป อ่าน​​ไปก็น่ารักดีค่ะ​​

แค่ไม่​​ได้เหาะโหนโยนอากาศ มีวิชาตัวเบา ​​เป็น​​ใช้​​ได้

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ทิดอินทร์ [C-17725 ], [124.122.120.109]
เมื่อวันที่ : ๑๕ ต.ค. ๒๕๕๓, ๐๓.๑๔ น.

ขอบคุณครับ​​พี่รจนา
​​เป็นจริงอย่าง​​ที่พี่วิจารย์เลย​​ครับ​​ ผม​​ใช้วิธีการตัดตอนมา​​เป็นให้กระชับแทนวิธีการสลับฉากในภาพยนต์เลย​​ครับ​​ ​​แต่อาจ​​จะ​​เอามาลงน้อยตอนเกิน​​ไป จึงทำให้ผู้อ่านมองไม่เห็นภาพอย่างชัดเจน จน​​สามารถตรึงจิตใจผู้อ่าน​​ได้อย่าง​​ที่พี่บอก
คราวหน้าผม​​จะลองลงครั้งละมากขึ้น​​นะครับ​​ แล้ว​​อย่าลืมมาช่วยให้​​กำลังใจ​​และวิเคราะห์วิจารย์ด้วยนะครับ​​

ขอบ​​พระคุณมากครับ​​พี่รจนา ​​และขอบคุณพี่นาม อิสราอีกครั้งครับ​​

ด้วยจิตคารวะ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น