นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
จอมคนพลิกปฐพี #5
ทิดอินทร์
...พวกมันยิ่งมิอาจรอช้า กลับเร่งเฆี่ยนตีม้าให้วิ่งหนี​ไปทางทิศตะวันตกแล้ว​ค่อยวกกลับยังทิศเหนือสู่เนิน​เขา อัน​เป็นสถาน​ที่พรรคพวกมันรออยู่​
​เมื่อจวนกลับ​ไปถึงตีนเนิน​เขา​ทั้งสองกลับลด​ความเร็วลง แล้ว​หยุดนิ่ง สงบเงียบรับฟัง​ความเคลื่อนไหว ​เมื่อเห็นว่าไร้สิ่งใดผิดปกติ ...

ตอน : บทที่ ๔

หลังหมู่บ้านด่านขุนทด
แรม ๑๑ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีมะโรง ยามเดียวกัน
สองชายฉกรรค์​ใช้ผ้าห่อหุ้มมัด​กับเกือกม้าแล้ว​เดินเหยาะย่าง ลัดเลาะเลียบริมรั้วสถานีการค้าของทูตจีนอย่างแผ่วเบา ​แต่​ความเงียบของพวกมัน ยังมิอาจปกปิดต่อ​ความปราดเปรียวของหูสุนัขภายในสถานี​ได้ ตัวใดตัวหนึ่ง​​ที่​ได้ยินเสียงฝีเท้าม้า พลันส่งเสียงเห่าขึ้น​ก่อน พวกมัน​ที่เหลือในฝูงอีกกว่ายี่สิบตัว จึงส่งเสียงหอนรับต่อกันจนระงม​ไปทั่วสถานีการค้า แล้ว​ทำทีพากันวิ่งกรู เข้ามาในทิศทาง​ที่พวกมัน​ทั้งสองลอบสังเกตการณ์อยู่​

​เมื่อเห็นว่าผิดท่า พวกมันจึงชักม้าถอยหนีออกมาทันที แทบ​จะ​พร้อม​กับเสียงทหารเวรยาม ตะโกนสอบถามเหตุการณ์​และตวาดเหล่าสุนัขให้พากันสงบเสียงลง ของทหารลาดตระเวณประจำสถานีการค้า​ที่วิ่งมาตรวจดู​ที่มาของเสียงสุนัขเห่าหอน

พวกมันยิ่งมิอาจรอช้า กลับเร่งเฆี่ยนตีม้าให้วิ่งหนี​ไปทางทิศตะวันตกแล้ว​ค่อยวกกลับยังทิศเหนือสู่เนิน​เขา อัน​เป็นสถาน​ที่พรรคพวกมันรออยู่​
​เมื่อจวนกลับ​ไปถึงตีนเนิน​เขา​ทั้งสองกลับลด​ความเร็วลง แล้ว​หยุดนิ่ง สงบเงียบรับฟัง​ความเคลื่อนไหว ​เมื่อเห็นว่าไร้สิ่งใดผิดปกติ จึงห่อปากเป่าสัญญาน อัน​เป็นรหัส​ที่ตกลงกันไว้ในหมู่พวกมัน

พลัน​ได้ยินเสียงเป่าปากรับ สั้นหนึ่ง​ยาวหนึ่ง​ มัน​ทั้งสองจึงชักม้าขึ้น​สู่เนิน​เขา
"​ได้​ความอันใดมาบ้าง เรา​ได้ยินเสียงสุนัขเห่าหอนระงม คิดว่าพวกท่านถูกจับตัว​ไปแล้ว​ คงไม่มีผู้คนติดตามมากระมัง?"ชายคลุ่มหน้าเอ่ยถาม
อ้ายเพทาย เขม้นสายตามองเข้า​ไปใน​ความมืดจึงพบว่าในกลุ่มของมันมีผู้มาเพิ่มเติมอีกสี่คน ​แต่ไม่​สามารถจำแนก​ได้ว่า​เป็นผู้ใดบ้าง ขณะ​จะว่ากล่าวประการใดนั้น​ ชายฉกรรค์อีกคน ​ที่เดินทางร่วม​ไป​กับมัน ชิงกล่าวขึ้น​ก่อนว่า

"ไม่มีผู้ใดพบเห็นร่องรอย ข้าพเจ้ารีบปลีกตัวออกมาทันที​ที่พวกสุนัขมันพบเห็น ไม่คาดคิดเลย​ว่า หูของสุนัขอ้ายทูตกรุงจีนมัน​จะปราดเปรียวถึงเพียงนี้"
"สถานการณ์ของพวกมัน​เป็นเช่นไร พวกมันใช่ระแคะ​ระคายหรือไม่"
ชายคลุมหน้านั้น​ทวนคำถามอีกครา
"ไม่มีเรื่อง​ราวใด จากวันนี้จนถึงวันงานพิธีเลี้ยงฉลองชัยชนะ ยังมีเวลาอีกหกวัน การเดินทางจาก​ที่นี่เข้าสู่เมืองกัมโพชนั้น​ ทางบก​ใช้เวลาอย่างมากหกชั่วยาม ​แต่หนทางน้ำกลับ​ต้อง​ใช้เวลาสองวัน ข้าพเจ้าทราบว่าเจ้าขุนหาญ​และซุนยี่หลงนายสถานีการค้านั้น​ ต่างคบหากัน​เป็นเช่นพี่น้อง ​เมื่อเวลาในการเดินทางมีเหลือเฟือ ขบวนเจ้าขุนหาญจึงอาจ​จะแวะเข้าเยี่ยมเยียนกัน คงมิ​ได้ระแคะ​ระคายอย่างอื่น"

"หาก​เป็นเช่นนั้น​ ก็​เป็นการดี ​แต่อย่า​ได้วางใจ ให้คอยจับตาดูพวกมันให้ดี"ชายคลุมหน้านั้น​กล่าวอย่างวิตกกังวล
"ท่านมิ​ต้องกังวล ข้าพเจ้าจัดเจนในเส้นทางของหมู่บ้านด่านขุนทด​และภูมิประเทศในแถบนี้​เป็นอย่างดี วันพรุ่งนี้ข้าพเจ้า​จะเข้า​ไปดูข่าวคราวอีกครา"ชายผู้นั้น​กล่าวตอบด้วย​ความมั่นใจ
"เช่นนั้น​ เรื่อง​ราว​ทั้งหมด​ที่นี่ เรา​ต้องขอพึ่งพิง ขุนลำพงท่านแล้ว​ ​ส่วนข้าพเจ้า​จะขอเข้า​ไปรายงานสถานการณ์ต่อท่านเจ้าขุนก่อน"ชายคลุ่มหน้านั้น​กล่าวแล้ว​จึงหัวร่อ ฮา ฮา ออกมา

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3297 Article's Rate 7 votes
ชื่อเรื่อง จอมคนพลิกปฐพี --Series
ชื่อตอน บทที่ ๔ --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ทิดอินทร์
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๐๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น