นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕
บันทึกริมระเบียง #1
pilgrim
...ไม่นานมานี้ ​ได้มีโอกาส​ไปสัมมนา​ที่สวนสามพราน หรือ อีกชื่อหนึ่ง​อันแสน​จะโรแมนติกว่า Rose Garden Riverside...

ตอน : สวนสามพรานวันนี้ ยังสวย

ไม่นานมานี้ ​ได้มีโอกาส​ไปสัมมนา​ที่สวนสามพราน หรือ อีกชื่อหนึ่ง​อันแสน​จะโรแมนติกว่า Rose Garden Riverside

จำ​ได้ว่า เคยพา​เพื่อนฝรั่ง​ไปเ​ที่ยว​เมื่อสี่ห้าปีมาแล้ว​ ตอนนั้น​ อากาศร้อนมากๆ​ เลย​ไม่​ได้มีเวลาดูทั่วนัก

​แต่คราวนี้ ​ได้พักค้างคืน เลย​​ได้เห็น​ความสวยงามของสวนสามพรานในหลายๆ​ แง่มุม ​โดยเฉพาะธรรมชาติ​และการจัดสวนสวยๆ​ ​แต่​ที่อลังการ​ที่สุด คง​เป็นแม่น้ำนครไชยศรี หรือแม่น้ำท่าจีน จากมุมมองเบื้องสูง

ฉันเห็น​ความงามของแม่น้ำนครไชยศรี จากระเบียงห้องพักโรงแรม..เห็นแล้ว​มันมี​ความสุขมากมาย​

คลิกดูภาพขยาย

คลิกดูภาพขยาย

คลิกดูภาพขยาย


แม่น้ำนครไชยศรีอีกมุมหนึ่ง​ จากห้องอาหารอินจัน ใน Rose Garden Riverside

คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


​และ​เมื่อยามตะวันยอแสง

คลิกดูภาพขยาย


รื่นรมย์​กับพรรณไม้ในสวนสวย

คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


มุมตลาดน้ำเล็กๆ​

คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


เมืองไทย มีสถาน​ที่ท่องเ​ที่ยวน่ารักๆ​ อย่างนี้เอง ​เป็นเสน่ห์แบบไทยๆ​ จริงๆ​

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3171 Article's Rate 14 votes
ชื่อเรื่อง บันทึกริมระเบียง --Series
ชื่อตอน สวนสามพรานวันนี้ ยังสวย --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง pilgrim
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๑๙๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ลุงเปี๊ยก [C-17061 ], [115.67.60.161]
เมื่อวันที่ : ๑๑ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๒๑.๑๒ น.

จำ​​ได้ว่ายี่สิบกว่าปีก่อนพาแม่ของอ๊อบ​​ไปถ่ายรูปเล่น​​ที่สามพราน ​​และทานมื้อเ​​ที่ยง​​ที่ร้านอาหารไทยริมน้ำ จำไม่​​ได้ว่าชื่อร้านอินจัน หรือเปล่า ร้านสวยมาก​​เป็นเรือนไม้ชั้นเดียวริมตลิ่งเลย​​ อาหารก็อร่อย

หลงรักแม่น้ำนครไชยศรีมานานแล้ว​​.. ​​ได้เห็นภาพชุดนี้ รำลึกฟามหลัง แฮ่ ๆ​​ ถูกใจครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงปิง [C-17062 ], [58.10.216.41]
เมื่อวันที่ : ๑๑ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๒๒.๐๖ น.

​​ได้ยลภาพ​​ความงามของสวนสามพราน​​และแม่น้ำนครไชยศรีแล้ว​​ ทำให้นึกภูมิใจ​​ที่จังหวัดนครปฐมของเรา ยังมีอะไร​​ให้​​ได้ชื่นชมอีกมากมาย​​หลากหลายแห่ง

ครับ​​ ผมเองก็ไม่​​ได้แวะ​​ไป​​ที่สวนสามพรานอีกเลย​​ตั้งแต่เด็กๆ​​โตกันหมดแล้ว​​นี่ คง​​ต้องหาโอกาส​​ไปนั่งระลึก​​ความหลังกันสักวันแล้ว​​ล่ะ

ขอบคุณ​​ที่​​เอาของดีเมืองนครปฐมมาเผยแพร่ครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-17064 ], [124.121.118.57]
เมื่อวันที่ : ๑๒ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๐๐.๓๓ น.

ใช่ค่ะ​​ ลุงเปี๊ยก ร้านอาหารไทยนั้น​​ ชื่ออินจัน ​​เป็นร้านเรือนไทย​​ที่มองเห็นจากภาพถ่ายนั้น​​ค่ะ​​ อาหาร​​เขาอร่อยจริงๆ​​

นั่นไงคะ​​ ลุงปิง นครปฐมมีของดีมากมาย​​ ขนาดข้าวหลามยังอร่อยเลย​​ค่ะ​​ (ว่าแล้ว​​นกเอี้ยงก็วกมาเรื่อง​​กินค่ะ​​)

สรุปแล้ว​​ตอบลุงเปี๊ยก​​และลุงปิง ว่าด้วยเรื่อง​​กิน​​ทั้งนั้น​​

ขอเชิญทุกท่าน​​ไปลองเ​​ที่ยวเมืองไทยดูบ้างนะคะ​​ อุดหนุนคนไทยกันเองค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : Rotjana Geneva [C-17068 ], [81.62.23.41]
เมื่อวันที่ : ๑๒ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๑๔.๕๒ น.

สวยจริง ๆ​​ ค่ะ​​ พิล แม่น้ำนครไชยศรี ทำให้คิดถึงเพลง "นครไชยศรีไม่ใช่สวย​​แต่เพียงลูกสาว ข้าวสารก็ขาว น้ำตาลนั้น​​เล่าก็หวานนนนนนน"

สวนสามพราน รจนาเคย​​ไปประชุมบ่อยสมัยอยู่​​เมืองไทยค่ะ​​ ​​เป็นสถาน​​ที่สวยงามจริง ๆ​​ ร้านอาหารอินจันก็ยังจำ​​ได้ อาหารอร่อย ​​โดยเฉพาะของกินเล่นแบบไทย ๆ​​ ฝรั่ง​​ที่​​ไปประชุมด้วยล้วนติดใจ ห้องพักก็สะดวก​​สบาย

รจนา​​ได้​​ไปปลูกไมตรี​​กับอดีตเด็กเร่ร่อนอินเดีย​​ที่​​ไปร่วมประชุมกัน​​ที่นั่น​​เมื่อ 25 ปี​​ที่แล้ว​​ ตอนนี้ก็ยังติดต่อกันอยู่​​

มี​​แต่​​ความหลังดี ๆ​​ ​​กับโรสการ์เด้นแห่งนี้

ขอบคุณพิลกริมอีกครั้งค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : jasminek-กัลปจันทรา [C-17070 ], [74.197.213.53]
เมื่อวันที่ : ๑๒ มิ.ย. ๒๕๕๓, ๒๐.๔๖ น.

รูปสวยมากๆ​​ เลย​​ค่ะ​​ พี่เคย​​ไป​​เมื่อสักสามสิบปีมาแล้ว​​ ไม่​​ได้ค้าง อยาก​​ไปอีกครั้งจังเลย​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : นาม อิสรา [C-17837 ], [110.49.193.63]
เมื่อวันที่ : ๐๑ พ.ย. ๒๕๕๓, ๑๐.๐๘ น.

เห็นภาพแม่น้ำท่าจีนของคุณพิลในกรอบนี้ ทำให้นึกถึงอดีต​​เมื่อต้นปี 2540

ตอนนั้น​​ป้ายโฆษณาแผ่นโต ๆ​​ ​​ที่เรียกว่า "คัต​​เอาท์" ​​ส่วนใหญ่ยังนิยม​​ใช้แผ่นไม้อัดขนาด 120 X 240 ซม. นำมาเขียนแล้ว​​ตอกติด​​กับโครงไม้​​ที่ยกเสาสูง ๆ​​ แผ่นป้ายไวนิล​​ซึ่ง​​เป็นสารย่อยสลายยากเหมือนทุกวันนี้ยังมีน้อย ​​และราคาแพง จึงไม่ค่อย​​เป็น​​ที่นิยมกันเท่าไหร่

ต้นปีนั้น​​ผมโดนพิษเศรษฐกิจต้มยำกุ้งเล่นงานเสียย่ำแย่ เช้า​​ขึ้น​​มาไขกุญแจเปิดประตูม้วนหน้าบ้าน​​ซึ่งเปิด​​เป็นร้านทำป้าย แล้ว​​นั่งรองานอยู่​​​​ทั้งวันก็ไม่มีโผล่มาสักชิ้น ​​เป็นอยู่​​นั้น​​​​เป็นเดือนสองเดือน ลูก ๆ​​ ก็​​กำลังกิน​​กำลังเรียน ไหน​​จะดอกเบี้ยแบงก์ ดอกเบี้ยแขก ก็กลุ้มใจ คิดว่าคราวนี้เห็นที​​ต้องถือกะลาขอทานแน่ (กะลา= ไม่มั่นใจว่า ก.ไก่ มีสระอะ หรือไม่ ลืม ๆ​​ เลือน ๆ​​)​ ​​แต่แล้ว​​จู ๆ​​ ก็มีโทรศัพท์มาจากสามพราน

"ยัดแม่-ง บายดีไหมหว่างนี้"

อ้ายคอนดอฯ ​​เพื่อนชาย อดีตข้าราชการของศูนย์วัฒนธรรมโทร.​​ไปหาด้วยสุ้มเสียงยียวนกวนบาท​​าตามสไตล์ของมัน

"หัวทอ" ผมว่า "บาย​​กับผี​​ที่ไหน กู​​กำลัง​​จะผูกคอตายอยู่​​แล้ว​​"

"ยัดแม่-ง เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋านั่งรถไฟ​​ไปนครปฐม ​​ไปหากู​​ที่สามพรานด่วนเลย​​"

หลังจากนั้น​​สองวันผม​​กับ​​เพื่อนชายผมยาวอีกคน​​ซึ่ง​​เป็น​​เพื่อนซี้​​กับคอนดอฯเหมือนกัน ก็มีโอกาส​​ไปเหยียบดินแดนสามพราน​​เป็นครั้งแรกในชีวิต เรา​​ไปถึง​​ที่นั่น​​แต่เช้า​​มืด ลงรถเมล์ปรับอากาศ​​ที่​​โดยสารมาจากหลังสถานีรถไฟนครปฐม​​ที่ปากซอยพุทธมณฑลสาย 7 แล้ว​​บอกมอเตอร์ไซค์รับจ้าง​​ที่จอด​​เป็นตับอยู่​​ตรงปากซอยให้​​ไปส่ง​​ที่"แพสายธาร" ​​ซึ่ง​​เป็นเรือนแพ​​ที่เปิด​​เป็นร้านอาหารริมแม่น้ำตรงเชิงสะพานโพธิ์แก้ว ไม่ไกลจากปากซอยตรงนั้น​​เท่าไหร่

บรรยากาศริมแม่น้ำท่าจีนยามเช้า​​เย็นสดชื่น ฝูงนกเอี้ยงไล่จิกตีหยอกล้อเล่นกันเสียงขรมบนยอดมะขามสูงใหญ่ริมตลิ่ง เรือนแพหลังเก่า ๆ​​ สองหลังผูกโยงกันอยู่​​ริมแม่น้ำแลดูสงบนิ่งเหมือนคน​​กำลังนอนหลับ โต๊ะเก้าอี้บนแพถูกพับเก็บไว้อย่าง​​เป็นระเบียบ​​และดูเหมือน​​จะมีคราบฝุ่นสีเทา ๆ​​ เกาะจับอยู่​​ทั่วทุกตัว ​​เพราะไม่​​ได้​​ใช้งานมานาน

อ้ายคอนดอฯกางเตนท์ปิ๊กนิค นอนหลับปุ๋ยอยู่​​กลางเรือนแพหลัง​​ที่สอง

ผม​​กับศักดิ์-​​เพื่อน​​ที่​​ไปด้วยกัน ก้าวขึ้น​​จากกระได​​ซึ่งพาดติดกันอยู่​​​​ระหว่างขอบตลิ่ง​​กับเรือนแพหลังนั้น​​เดินตรง​​ไป​​ที่มัน

"ยัดแม่-ง นอนไม่​​เอาประเทศเลย​​นะมึง" ไอ้ศักดิ์ร้องด่า ​​เมื่อเห็นว่า​​เพื่อนซี้ของมันยังไม่ไหวตัว ​​แม้เราสองคน​​จะเดินย่ำจนแพไหว​​ไป​​ทั้งหลัง "ตื่น​​ได้แล้ว​​ไอ้สันดาน- พ่อมึงมาแล้ว​​"

"ยัดแม่-ง-หนกขูเว้ย คน​​กำลัง​​จะนอน" เสียงอู้อี้มาจากในเตนท์ "มากันเหนื่อย ๆ​​ ​​จะแก้ผ้ากระโดดน้ำให้ตัวเย็นเสียก่อนก็​​ได้ ไม่มี​​ใครห้าม- -​​แต่-ยัดแม่ง ขอร้องอย่าเพิ่งรบกวนกู​​จะนอน"

"กูมีของดีมาฝาก" ไอ้ศักดิ์พูดเสียงดังจนทำให้ไอ้เหี้ย​​ที่ทำท่าว่า​​จะนอนเซาอยู่​​ต่อ​​ไปกระโดดลุกขึ้น​​อย่างลืมตัว หัวของมันดันเตนท์หลังนั้น​​โด่ขึ้น​​มาแหลมเปี๊ยบจนแทบทะลุออกมาข้างนอกก็ว่า​​ได้

"ฮา ๆ​​ ให้มัน​​ได้ยังงี้ซิ​​เพื่อนรัก" คอนดอฯรูดซิปแหวกช่องประตูเตนท์โผล่หน้าออกมาส่งยิ้มจนเห็นฟันหลอ "กู​​จะลงแดงตายอยู่​​แล้ว​​ ​​ที่สามพรานนี่หายากฉิบหายเลย​​ว่ะ"

"พวกมึงมันอุบาท​​ว์จริง ๆ​​" ผมด่า "ยัดแม่-ง แก่​​จะเข้าโลงกันอยู่​​แล้ว​​ยังไม่เลิกเล่นของเปรต ๆ​​ "

ไอ้คอนดอฯหันมาตาเขียวใส่ผม

"เชิญแก่พ่อแก่แม่ของมึง​​ไปคนเดียวเถอะ-ไอ้เปรต กูยังไม่แก่เว้ย"

ผมหัวเราะ

"ไหนหัน​​ไปยิ้ม​​กับกระจกหน่อย​​ซิ"

มันทำหน้าคว้ำ

"ยัดแม่-ง กูไม่ยิ้ม"

ผม​​กับไอ้ศักดิ์​​ซึ่ง​​กำลังล้วงย่ามรื้อค้นหาห่อ "ของดี" ของมัน​​ที่ซุกแอบมาด้วยห่อหนึ่ง​​หัวร่อออกมาจนตัวงอ

กระทั่งพวกมันสองคนปรีเปรมจากของรักของชอบกันคนละบ้องสองบ้องเสร็จแล้ว​​ คอนดอฯก็ขับรถเก๋งสีแดงแปร๊ดของมันพาผม​​กับศักดิ์เข้ากรุงเทพฯ บอก​​จะ​​ไปหา "พี่เล็ก" ​(ธานินทร์ อินทรเทพ) ​​แต่ก็​​ไปไม่ถึงจุดหมาย ​​เพราะ​​ไปจบลง​​ที่ร้านอาหารของ​​เพื่อนอีกคน​​ที่ตลาดบางแคเสียก่อน

"มึงนึกอย่างไรถึง​​ได้เซ้งเรือนแพหลังนั้น​​" ​​เพื่อนเจ้าของร้านอาหารผู้นั้น​​เลียบ ๆ​​ เคียง ๆ​​ ถามคอนดอฯ ไม่กล้าถามออกมาตรง ๆ​​ ว่าทำไมถึง​​ได้ลาออกจากงาน...​​ เกรง​​จะถูกด่าแม่ หาว่าเสือก

"กูอยากรวย" คอนดอฯ ตอบยียวนตามสไตล์

"อ๋อ!" ​​เพื่อนคนนั้น​​พยักหน้า แล้ว​​ประชด​​เป็นภาษาใต้ว่า "มึงหายอาดแน่"

หายอาดแน่ ใน​​ความหมายนี้ แปลว่า เจอดีแน่

"มึงคอยดู" คอนดอฯ ทำเสียงไม่สบอารมณ์ ก่อน​​จะคุยโตสำทับว่า "ยัดแม่-ง มึงอย่าเพิ่งตื่นเต้น​​ไปก่อน ​​เพราะไม่ใช่ลงทุน​​แต่กูคนเดียว พี่เล็ก ก็มา แล้ว​​ไหน​​จะบ๊อบบี้อีก ไอ้นั่นแม่-ง มีเงิน​​เป็นกระสอบมึงก็รู้"

"มันอยู่​​ไกลถึงออสเตรเลีย แล้ว​​ยัง​​จะแส่เข้ามาฉีกเงินเล่น​​กับมึงทำไม"

"ก็แพสายธาร​​ที่กู​​ไปเซ้ง​​เป็นของน้องชายของมันนี่หว่า" คอนดอฯพูดให้​​เพื่อผู้นั้น​​ฟัง

"เหรอ-ยัดแม่-ง งั้นกูเดาทางมึงออกแล้ว​​-ไอ้เปรต"

ผมนั่งฟัง​​เพื่อรักสองคนพูดคุยตอบโต้กันอย่างมันหยดจนพอ​​จะจับเค้า​​ได้ว่า อ้ายคอนดอฯ ​​กำลังวางแผนสร้างกรุงโรมด้วยผงฝุ่นในทะเลทราย ​​แม้​​จะ เซ้งแพก็ไม่​​ต้องควักตังค์ในกระเป๋างเอง อาศัยบ๊อบบี้พี่ชายเจ้าของแพคนเดิมค้ำเครดิตให้ ​​ที่สำคัญมันดึงพี่เล็ก-ศิลปินเพลงไทยสากลยอดนิยมระดับประเทศมาร่วมด้วยนี่สิทำให้ผมรู้สึกหนักใจ ​​แต่​​ทว่าหลังจากนั้น​​อีกสองวัน พี่เล็ก​​และแฟนสาวของแกก็ขับเก๋งคันงาม​​ไปเยี่ยมพวกเรา​​ที่เรือนแพ​​ซึ่ง​​กำลังปรับปรุงซ่อมแซมกันอยู่​​

ขณะนั้น​​ผม​​กับศักดิ์ง่วนอยู่​​​​กับงานป้ายโฆษณา​​ที่​​กำลังริเริ่ม มีเด็กหนุ่มแถวนั้น​​สองสามคน​​ที่​​ไปว่าจ้างมาประกอบโครงไม้ระแนง​​และทาสีรองพื้นช่วยกันทำงานอย่างเร่งรีบ ​​เพราะกำหนดเปิดแพอาหารรอบใหม่​​และชื่อเสียงเรียงนาม​​ที่ตั้งขึ้น​​ใหม่ใกล้​​จะถึงแล้ว​​

"แพเพลงสามพราน"

คอนดอฯบอก​​กับชื่อใหม่​​ที่​​เขาคิดตั้งมันขึ้น​​มา​​กับพี่เล็ก ขณะ​​ทั้ง​​ที่สองเดินเคียงคู่กันมายืนดูพวกผม​​กำลังรีบเร่งทำงานกันอยู่​​ ​​ซึ่ง​​เป็นครั้งแรก​​ที่ผม​​ได้มีโอกาสพบเจอเจ้าของเสียงเพลงสะท้อนอารมณ์หลาย ๆ​​ เพลง​​ที่ผมชื่นชอบ หลังจากยกมือไหว้ทักทายทำ​​ความรู้จักกันภายใต้การแนะนำของคอนดอฯเสร็จแล้ว​​ พวกผมก็ลงมือทำงานต่อ

​​เมื่อพี่เล็ก​​และแฟนสาวพากันขับรถ​​ส่วนตัวกลับ​​ไปแล้ว​​ คอนดอฯก็เรียกผม​​กับศักดิ์ลง​​ไปคุยวางแผนเขียนคำโฆษณาบนป้าย​​ที่​​กำลัง​​จะจัดทำขึ้น​​กันในแพ ​​เพื่อนผมสองคนดูดบุหรี่สอดไส้มอระกู่พ่นควันโขมง ผมกินเหล้านอก​​ที่บ๊อบบี้ฝากไว้ให้ก่อนบินกลับออสเตรเลีย

พวกเราผลัดกันเสนอ​​ความเห็นว่า​​จะเขียนอะไร​​ลง​​ไปบ้าง ​​เพื่อให้มันดูดี เรื่อง​​สถาน​​ที่​​และวันเวลาเปิดบริการ​​เป็นของตาย ​​เพราะกำหนดตายตัวไว้แล้ว​​ อีก​​ทั้งคำโฆษณาเชิญชวนให้แขกผู้มีเกียรติมาร่วมงานในวันเปิด​​เพื่อ​​จะ​​ได้พบพาน​​กับศิลปินนักร้องชื่อดัง ​​ทั้ง ก้าน แก้วสุพรรณ วินัย พันธุรักษ์ ผ่องศรี วรนุช ​​และ​​ใครต่อ​​ใครอีกหลายท่าน รวม​​ทั้งศิลปินเพลงอีแซว ลำตัด อย่างคณะขวัญจิต ศรีประจัน ​​และคณะหวังเต๊ะ ก็ไม่มี​​ความหนักใจ ​​เพราะ​​ทั้งหมด​​ที่เอ่ยถึงท่านนั้น​​สนิทสนม​​กับคอนดอฯ ขณะ​​ที่​​เขายังรับราชการอยู่​​​​ที่กระทรวงวัฒนธรรม​​เป็นอย่างดี ​​และพวกท่านก็รับปาก​​จะมาช่วยในวันเปิดร้านแน่

​​โดยเฉพาะ "พี่นัย" ​​จะ​​ต้องมาร่วมล้านเปอร์เซ็นต์ ​​เพราะเราตกลงทำสัญญาเช่าเครื่องดนตรีของแกมาประจำไว้​​ที่แพชุดหนึ่ง​​

​​เมื่องานโปรโมทด้านศิลปินนักร้องนักแสดง​​เพื่อให้สม​​กับชื่อแพเพลงผ่าน​​ไป ปัญหา​​ที่เหลือ​​คือสโลแกนของเรือนแพ ​​ซึ่งเรา​​ใช้สมองเฟ้นหากันอยู่​​นาน ผลัดกันเสนอผลัดกันค้าน ตาม​​แต่​​ความเมาของเรา​​จะเห็นเหมาะสม กระทั่ง​​ได้ข้อสรุปสุดท้ายจากไอเดียของไอ้คอนดอฯ

"แพเพลงสามพราน บริการ​​โดย ธานินทร์ อินทรเทพ"

​​และนั่น​​คือสิ่งสำคัญ​​ที่ผม​​กับศักดิ์​​ต้องนั่งรถไฟ​​ไปจากบ้านส้อง ​​ไปช่วยเหลือ​​เพื่อนรัก​​ที่สามพรานในคราวนั้น​​
สายน้ำ​​ที่ไหลเย็น ดอกไม้​​ที่แสนสวย เรือนแพ​​ที่เด่นสง่าอยู่​​ริมแม่น้ำท่าจีน​​ที่คุณพิลโพสต์ลงมา ​​เมื่อผม​​ได้เห็นมันเข้าจึงอด​​ที่รำลึก​​ความหลังเสียยืดยาวอย่างนี้ไม่​​ได้ (ฮา ฮา)

ไว้มีโอกาส​​จะเล่าต่อ​​ไปจนถึงยกสุดท้าย ​​คือ หอบกระเป๋า​​พร้อม​​กับหัวจิตหัวใจอันโหรงเหรงกลับบ้านส้อง

วันนี้พอแค่นี้ก่อน

สวัสดีครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : เปิดฟ้า ก้องหล้า [C-19287 ], [171.7.249.15]
เมื่อวันที่ : ๒๕ ก.ย. ๒๕๕๘, ๑๘.๕๔ น.

โล่ง​​เป็นทางกลางฟ้า กลางขอบเขียว
สุดแลเหลี่ยวธารล่องมองสดใส
ผักตบชวาแนวกลาง​​เป็นทาง​​ไป
จากกลางใจสานตาขอบฟ้าคลุม

มีเรือนงามโค้งคุ้งจรุงใจ
ประสาน​​ได้กลมกลืนคืนฝั่งกุม
สายน้ำล่องไหล​​ไปใจว้าวุ่น
ปวงชนวุ่นชีพเลี้ยงเพียงสวรรค์

เขียน​​ได้ดีครับ​​มีภาพประกอบท่ีสวยงาม ประทับใจมาก

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น