นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๗ ตุลาคม ๒๕๕๓
เที่ยวไปตามใจเขา.... #5
รจนา ณ เจนีวา
...เรามีนกสีเงินตัวนึง ​ซึ่ง​เขาซื้อมาต่อเองด้วยมือ ​แต่ทำไม่สำเร็จเสียที จน​ต้องขาย​ไปในท้าย​ที่สุด...

ตอน : การจากไปของเจ้านกสีเงิน

อย่าง​ที่เล่า​ไปแล้ว​ว่า คนของฉัน​กำลังเห่อบิน

ตอนก่อนเล่าถึง​ความสนุกจากการบินเจ้านกสีเหลือง

เลย​ขอย้อนว่า เรามีนกเหล็กอีกตัวนึง ​ซึ่ง​เขาซื้อมาต่อเองด้วยมือ เริ่มจากเมืองไทย ​และมาต่อ​ที่สวิตฯ ​แต่ก็ทำไม่สำเร็จเสียที ​เพราะโปรเจ็กมันใหญ่เกิน​ไป พวกเรามีสิ่งอื่น ๆ​ ให้ทำมากมาย​

สุดท้ายเราเลย​​ต้องขายให้​กับเด็กหนุ่มไฟแรง​ที่อยากต่อเครื่องบินด้วยตัวเอง


คลิกดูภาพขยาย



ให้ดูหน้าตาของเครื่องบิน​ที่แยกปีกไว้ต่างหาก ​กับพรรคพวก​ที่มาช่วยกันยก งานนี้ไม่มีการจ้างแรงงาน ​แต่ไหว้วาน​เพื่อนฝูง ฉันเตรียมน้ำชา กาแฟ ครัวซองค์ไว้เลี้ยงดูในยามเข้า


คลิกดูภาพขยาย


​ต้อง​เอาเครื่องออกทางหน้าต่างท่าทางอย่างนี้



คลิกดูภาพขยาย

คนช่วยมีผู้หญิงด้วย แข็งแรงไม่แพ้ชาย เรา​กำลังพยายาม​เอาเครื่องออกนอกหน้าต่าง



คลิกดูภาพขยาย

ออกมา​ได้ครึ่งลำแล้ว​ค่ะ​ ดูแล้ว​ไม่ง่ายเลย​


คลิกดูภาพขยาย

รจนา​กำลังดีใจ​ที่​จะ​ได้พื้น​ที่ในห้องนั่งเล่นคืน


คลิกดูภาพขยาย

​ได้พื้น​ที่คืนแล้ว​ หลังจากปล่อยให้เรือบินลำหนึ่ง​ครอบครองมาถึง 8 ปี (ให้มันรู้เสียบ้างว่า​ใครใหญ่)

คลิกดูภาพขยาย

ทีมงานขนย้ายเครื่องบิน ​เพื่อน ๆ​ กัน​ทั้งนั้น​


คลิกดูภาพขยาย

ช่วยกันเข็นผ่านสนามหญ้าในวันฝนตกพรำ เจ้าของใหม่​คือคนเสื้อแขนสั้นสีเหลืองอ่อน อีกสองคน​คือ​เพื่อน​เขา​ที่มาช่วยกัน


คลิกดูภาพขยาย

สองสาว - สตรีเหล็ก ย้ายเครื่องบินวันฝนตก ตัวฉันเองหน้าตาดูไม่จืดจริง ๆ​


คลิกดูภาพขยาย

คนของฉันท่าทางอาลัยอาวรณ์


คลิกดูภาพขยาย

เจ้าวิหคสีเงินบินจาก​ไปสู่รังใหม่


เห็นภาพเหล่านี้แล้ว​ก็อดเศร้านิด ๆ​ ไม่​ได้ ​เพราะอยู่​ด้วยกันมานาน ​และ​เป็นงานอดิเรก​ที่คนของฉันรัก​เป็นชีวิตจิตใจ


คาดว่าสักวันหนึ่ง​เราคง​ได้บิน​กับเจ้านกขมิ้นเหลืองอ่อนของเรา ​และสวน​กับเจ้านกสีเงินในฟากฟ้าสีครามไม่ใกล้ไม่ไกล...​...​

 

F a c t   C a r d
Article ID S-3142 Article's Rate 18 votes
ชื่อเรื่อง เที่ยวไปตามใจเขา.... --Series
ชื่อตอน การจากไปของเจ้านกสีเงิน --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง รจนา ณ เจนีวา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๗ ตุลาคม ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๓๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๘๒
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ลุงเปี๊ยก [C-16745 ], [115.67.13.217]
เมื่อวันที่ : ๒๕ ก.พ. ๒๕๕๓, ๐๙.๒๙ น.

โห.. เสียดาย

อ่าน​​และเห็นรูปเครื่องบินลำนี้แล้ว​​ ห้วงคำนึงของผู้ชาย​​ที่รักเครื่องยนต์กลไกเหมือนกัน ก็ร้องว่าเสียดาย ​​เพราะมันมีบอดี้สวยมาก ​​ความเงาวาวของโลหะสีเงิน ​​และสัด​​ส่วน​​ความโค้งมน ​​ความน่าหลงไหลของผู้ชายจำนวนหนึ่ง​​ ​​ที่มองเห็น​​ความน่าทึ่งของสิ่ง​​ที่ประดิษฐ์ด้วยวัสดุแข็งแกร่ง​​แต่มี​​ความกลมกลึง ​​และการมีฟังก์ชั่น​​ที่เรา​​สามารถเข้า​​ไปกุมบังเหียน ขับเคลื่อนมัน​​ไปตามปรารถนาของหัวใจ เสียงเครื่องยนต์​​ซึ่ง​​เป็นพัฒนาการแห่งช่วงเวลายาวนานของมนุษย์พันธ์เดียวกัน

​​แต่​​เมื่อเทียบ​​กับรอยยิ้มร่าของแม่บ้าน ​​ที่กางแขนดีใจ​​กับการ​​ได้พื้น​​ที่ในบ้านกลับคืนมา อะไร​​ก็ดู​​จะยอม ๆ​​ กัน​​ได้นะแหละ​​.. ก็เธอหยวนตามใจ​​เขามาตั้งแปดปีเข้า​​ไปแล้ว​​นี่

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงปิง [C-16746 ], [58.10.216.76]
เมื่อวันที่ : ๒๕ ก.พ. ๒๕๕๓, ๑๓.๔๒ น.

เครื่องแห่งฝันบรรเจิดอันเพริศแพร้ว
จาก​​ไปแล้ว​​แลลับไม่กลับหวน
หวังเหินหาวพราวนภาฟ้าแจ่มนวล
อวดโฉมชวนชนทึ่งตะลึงมอง...​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-16747 ], [115.87.14.118]
เมื่อวันที่ : ๒๕ ก.พ. ๒๕๕๓, ๒๑.๓๑ น.

เห็นรอยยิ้มของรจนาแล้ว​​ ​​ความเศร้า​​ที่เจ้านกสีเงินจาก​​ไปก็พลันหาย​​ไปเลย​​จ้ะ​​...​​.

​​เป็น​​ความสุขของแม่บ้าน​​ที่ใน​​ที่สุดก็​​เป็นใหญ่ในบ้านจริงๆ​​ ฮ่าๆ​​ๆ​​ๆ​​...​​ขอหัวเราะด้วยคนนะคะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น