นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๑๘ มีนาคม ๒๕๕๐
ชิงสัมผัส - กร่อนสัมผัส
ครูไท

ตอน : เล่นกับคำ 2

 ภาษาไทยนี่มีอะไรให้เล่นได้เยอะเชียวละ พอลงเล่นไปหน่อย ก็เล่นมากจนลืมตัว สังเกตเห็นนักกลอนบางคนเล่นกับคำเสียจนลืม "ความ" ไปเลยก็มีออกบ่อยการบ้านคุณกาบแก้วครั้งก่อนที่ว่า

ตะวันทอแสงแดงด้วยแสงทอ
หมายมุ่งรอสาวกรุงที่มุ่งหมาย
เดินดายเดียวเหลียวหาคู่อยู่เดียวดาย
เห็นหอยลายดูลายหอยเฝ้าคอยนางฯ

อ่านสามวรรคแรกมาก็พอจะคุมความได้อยู่ พอถึงวรรคท้ายมาเล่นคำ "หอยลาย" กับ "ลายหอย" เล่นเอาผวาเหมือนกัน ห้ามไปเขียนกลอนแบบนี้ไว้ข้างกำแพงเชียว เกิดมีมือมืดมาแก้คำวรรคท้ายจาก "เฝ้าคอย" เป็น "ต่างหอย" จะยุ่งกันใหญ่นะครับ
จะพบว่า การเล่นคำตามสำนวนนี้ มาพลาดท่าเสียทีลื่นสะดุดหอยเอาตอนวรรคท้าย ทำให้เสียความไปอย่างน่าเสียดายครับ

ช่วงนี้กระดานกลอนก็เงียบเหงา ชาวนกก็ชวนกันปิดหน้าถังแต่หัววัน ตีตั๋วไปนั่งเชียร์มวยกับพ่อยังวันซะงั้น ไม่ว่ากันครับ ไอ้ที่ดูมวยไม่ได้เพราะใจอ่อนสงสารนักมวยอย่างผม กับคุณ add ก็เลยต้องอยู่โยงนั่งเขียนกลอนต่อไป ยังไงก็ฝากลุงมะเฟืองช่วยรองพ่อฟ้าลั่นไว้สักสองร้อยนะ กำลังจะหาค่ายารักษาโรคให้นางจอฟ้า จะได้ไปที่ชอบ ๆ เสียที กวนใจอยู่ได้ทุกเมื่อเชื่อวัน

ดังที่โปรยไว้แต่ตอนต้น การเขียนกลอนจะเล่นเสียจนให้ "คำ" มานำหน้า "ความ" ไม่ได้เด็ดขาด เรียกว่า ต้องมีสติระลึกตลอดเวลาว่า เรากำลัง "แต่งกลอน" ไม่ใช่ "แต่งคำ"

"ความ" นั้นเป็นแก่นแกน อันเป็นสาระของเรื่อง ส่วน "คำ" เป็นเพียงอาภรณ์ห่อหุ่ม ถึงอาภรณ์จะไม่สวยหรูดูงดงามนัก แต่มีจิตใจงดงาม หญิงคนนั้นก็ยังน่ารักอยู่... มิใช่หรือ (ซีเรียส)

วันนี้ลองให้ดูกลอนบทนี้ครับ

เขียนกระดาน จารกระดาษ วาดอักษร
ใจสะทก อกสะท้อน รอนรอนไหว
ต้องสั่งลา ตาสุดแล เจียนแพ้ใจ
พิรี้ไร พิไรร่ำ เป็นคำกลอน

สังเกตคำที่ทำตัวหนานะครับ เป็นการ "เล่นกับคำ" อีกแบบหนึ่งที่นักกลอนจำนวนไม่น้อยชอบใช้ คือ เล่นเรียงเสียงอักษร ดังตัวอย่าง

วรคแรก เล่นเสียง ก - ด คือ เขียนกระดาน จารกระดาษ...
วรรคที่สอง เล่นเสียง ส - ท คือ ใจสะทก อกสะท้อน
วรรคที่สาม เล่นกับเสียง ต-ส-ล คือ ต้องสั่งลา ตาสุดแล....
วรรคสุดท้าย เล่นกับเสียง พ-ร-ร คือ พิรี้ไร พิไรร่ำ....

การเล่นกับเสียงอักษรทำนองนี้ นับเป็นกลกลอนระดับพื้น ๆ ที่นักกลอนใช้หากินกันมาไม่รู้กี่รุ่นต่อกี่รุ่น ปัญหาที่นักกลอนหน้าใหม่มักจะเจอคือ พอเล่นกับคำแล้ว คุม "ความ" ไม่ได้

ก็ต้องเน้นย้ำตรงนี้อีกครั้งว่า อย่างไรเสีย "ความ" ต้องมาก่อน "คมความ" อย่างไรเสียก็คมกว่า "คมคำ" ครับ

แต่ถ้า "คมทั้งความ คมทั้งคำ" ได้ จึงนับว่า... สุดยอด!

การบ้านวันนี้ ลองอีกทีครับ ลองหาคำมาเล่นเสียงอักษร ตามแต่จริตของแต่ละคน จะเสียงอะไร + เสียงอะไร ได้ทั้งนั้น แล้วเขียนออกมาเป็นกลอนสักบท

แต่อย่ามัวสนใจคำอย่างเดียวนะครับ ต้องคุมความไว้ให้ดี อย่าปล่อยให้ "ลื่นไถลร่อนถลาลงทะเล" ด้วยละ อย่าลืม.
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2079 Article's Rate 58 votes
ชื่อเรื่อง ชิงสัมผัส - กร่อนสัมผัส --Series
ชื่อตอน เล่นกับคำ 2 --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ครูไท
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๘ มีนาคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๓๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๙ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๙๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : pilgrim [C-11176 ], [203.185.68.195]
เมื่อวันที่ : ๑๓ มี.ค. ๒๕๕๐, ๑๓.๔๙ น.

เพิ่งตามมาอ่านทีหลังค่ะ​​ เชย​​ไปหน่อย​​
เคยคิดอยาก​​จะเขียนแบบ​​ที่คุณครูไททำเหมือนกัน ​​แต่ไม่ค่อยมีเวลา​​และ​​ความ​​สามารถ อิๆ​​ๆ​​ๆ​​
​​ได้มาอ่านตอนนี้เลย​​ชื่นใจค่ะ​​
ขอนำดอกไม้มามอบบูชาครูแล้ว​​กันนะคะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-11180 ], [83.176.34.5]
เมื่อวันที่ : ๑๓ มี.ค. ๒๕๕๐, ๑๔.๔๑ น.

ชอบใจท่อนนี้ค่ะ​​ ลุง...​​เอ๊ย...​​คุณครูไท...​​.

"​​ความ" นั้น​​​​เป็นแก่นแกน อัน​​เป็นสาระของเรื่อง​​ ​​ส่วน "คำ" ​​เป็นเพียงอาภรณ์ห่อหุ่ม ถึงอาภรณ์​​จะไม่สวยหรูดูงดงามนัก ​​แต่มีจิตใจงดงาม หญิงคนนั้น​​ก็ยังน่ารักอยู่​​...​​ มิใช่หรือ (ซีเรียส)

แล้ว​​​​จะคอยโฉบมาดูการบ้านของ​​เพื่อน ๆ​​ พี่ ๆ​​ ลุง ๆ​​ นะคะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : กาบแก้ว [C-11185 ], [202.28.103.100]
เมื่อวันที่ : ๑๔ มี.ค. ๒๕๕๐, ๐๐.๑๐ น.

กว่า​​จะ​​ได้กลอนดีๆ​​สักบทถ่อ​​ไปไกลถึงทะเลจนเจอหอย
คราวนี้​​เอาใกล้บ้านแค่ รพ. ศรีธ้ญญาก็พอนะครับ​​ !

จิตภวังค์ ใช่เพ้อคลั่ง ภวังค์จิต
ว้าวุ่นคิด วุ่นวายคอย รอ​​ความหวัง
คนโรคจิต คิดไม่ตก คนรกจัง
จิตเพพัง ใจพังภินท์ เหมือนดินทรายฯ

แหม "ลื่นไถลร่อน ถลาลงทะเล" พอเจอ "หอยลาย" เลย​​ดู "ลายหอย" เพลินจนเสีย​​ความหมด ไม่น่า​​ไปเดินริมทะเลคนเดียวเลย​​ รู้ยังงี้เดินเล่นชายทุ่งดีกว่า คงไม่มีเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้น​​ น่าเจ็บใจจริงๆ​​ ขอแก้ตัวใหม่นะครับ​​ครู !

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : nine gems [C-11195 ], [202.12.74.7]
เมื่อวันที่ : ๑๔ มี.ค. ๒๕๕๐, ๑๓.๑๕ น.

nine gems เตรียม มาน้อมขอ​​เป็นศิษย์เสียเลย​​ก็แล้ว​​กันนะครับ​​ ด้วย​​เพราะก็สนใจในทางกลอนอยู่​​ ​​แต่ภาษาของ nine gems มันค่อนข้างพื้นๆ​​ ​​และส่อ​​ความหมายรุนแรง ดังนั้น​​คง​​ต้องปรับ​​แต่งกันอีกนาน หวังว่าครูไทคงไม่รำคาญนกน้อย​​ใคร่รู้คนนี้นะครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : กาบแก้ว [C-11225 ], [202.28.103.100]
เมื่อวันที่ : ๑๗ มี.ค. ๒๕๕๐, ๑๕.๔๔ น.

การบ้านครู ยาก​​ไป หรือไรหนอ
หรือว่าฝ่อ กลัวครูไท ใช่ไหมหนา
คุณครูผม ใจดี โปรดกลับมา
เรียนภาษา อย่าไถล ห่างไกลครู

ครูอุตส่าห์ ​​ใครอาศัย ครูให้หมด
ตำราจด เตรียมรู้จำ หาคำหรู
ครูสอนเรา ​​ใครสู้เรียน เพียรตามครู
​​ได้​​ความรู้ ดูครูเรา ​​เขา​​เอาจริงฯ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : add [C-11234 ], [203.188.2.22]
เมื่อวันที่ : ๑๘ มี.ค. ๒๕๕๐, ๐๐.๒๑ น.

มาแล้ว​​ๆ​​ค่ะ​​ครู ไม่กล้า​​ไปชมชายทะเลเลย​​ค่ะ​​ กลัวหอยลาย

ชวน​​ไปชื่นชมไม้ริมชายป่า
แรงลมพาใบไม้ปลิวพลิ้วลมร่วง
ดูดอกไม้​​แต่งแต้มแซมดอกดวง
ส้มแดงม่วงเหมือนดังสร้อยร้อยดวงใจ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : เรไร [C-11736 ], [210.203.177.232]
เมื่อวันที่ : ๒๒ มิ.ย. ๒๕๕๐, ๒๑.๔๓ น.

คล้าย​​กับกลบทวัวพันหลักหรือเปล่าครับ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : aanddoo [C-12063 ], [222.123.90.235]
เมื่อวันที่ : ๓๐ ก.ค. ๒๕๕๐, ๑๖.๑๘ น.

เข้ามาอ่าน สารสำคัญ ของท่านครู
นับถือให้ ​​เป็นผู้รู้ อย่างครูแท้
ข้าน้อยนี้ ภูมิปัญญา ใช่กล้าแก่
มีเพียงแค่ ใจรัก ​​เป็นนักกลอน

สวัสดีค่ะ​​คุณครูไท
ยอมรับในคำกล่าวทุกประการค่ะ​​..​​เป็นประโยชน์มากๆ​​สำหรับคน​​ที่รักการ​​แต่งกลอน

ขอบคุณในสาระแห่ง​​ความรู้นี้ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : SUNISA [C-18586 ], [61.90.123.203]
เมื่อวันที่ : ๑๙ ก.พ. ๒๕๕๕, ๑๖.๕๘ น.

ยามลมหนาวพัดมาข้าหนาวลม สุดขืนข่มเธอจาก​​ไปชั่งข่มขืน
ข้าฝืนสุดกลั้นน้ำตาจนสุดฝืน อยาก​​ได้เธอคืนกลับกลับคืน​​ได้ฉันใด



(​​แต่งส่งอาจารย์ค่ะ​​ วิชา การสร้างงานประพันธ์)

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น