นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๙ ธันวาคม ๒๕๔๘
กาลครั้งหนึ่งเมื่อรักหนอรัก #1
Little_Bear
...เด็กเปรียบเสมือนผ้าขาว...​. ผ้าขาว​ที่รอสีมาเติมแต้ม

แต้มสีแดงลง​ไป...​..ผ้าก็​จะ​เป็นสีแดง...​..

แต้มสีเหลืองลง​ไป...​...​...​. ผ้าก็​จะ​เป็นสีเหลือง

​แต่ผ้า...​..ใช่​จะถูก​แต่งแต้มด้วยสีสวยๆ​...​...​.. ทุกผืนเสมอ​ไป...

ตอน : (ปฐมบทแห่งการเริ่มต้น) ตอนที่ 1 เด็กชายตัวน้อยกับเด็กหญิงตัวเล็ก

...​...​...​...​...​.

...​...​

...​...​...​...​...​.

...​...​.

...​...​...​..

...​

‘คำว่า...​...​...​. ณัฏฐ์...​...​.. แปลว่า...​...​...​...​ ผู้แสวงหา​ความรู้...​...​..ผู้รู้...​...​...​.หรือ...​...​นักปราชญ์

​ส่วน...​...​...​กวี...​...​..แปลว่า...​...​...​...​. ผู้รู้ในการประพันธ์บทกลอน...​...​...​.

​ส่วนคำว่า...​...​...​...​...​...​ วจี...​...​...​...​. แปลว่า...​...​...​. คำพูด...​.. การพูด...​...​.. หรือ...​...​...​ วาจา...​

หากนำมารวมกัน...​...​...​. ณัฏฐ์กวี...​...​.. ​จะแปลว่า...​...​...​.. ยอดแห่งนักปราชญ์ของการประพันธ์บทกลอน

​ส่วน...​...​...​.. ณัฏฐ์วจี...​...​.. ​จะแปลว่า นักปราชญ์แห่งการพูด’

เด็กชายตัวน้อยๆ​ ​กับเด็กหญิงตัวเล็กๆ​ วัยหกขวบเศษ เด็ก​ที่เกิดวันเดียว เดือนเดียว ​และปีเดียวกัน หาก​แต่ห่างกันด้วยเวลาไม่ถึงสิบนาที
นั่งมองหน้าแม่ ผู้บอกเล่าถึง​ความหมายในชื่อของตน จ้องหน้าเขม็งตาแทบไม่กระพริบ อย่างตั้งใจ ก่อน​ที่เด็กหญิงตัวเล็กๆ​ ​จะล้อเด็กชายตัวน้อยๆ​ ผู้​เป็นพี่ชาย

เด็กหญิงตัวเล็ก...​...​...​มองหน้าเด็กชายตัวน้อย...​...​...​..แล้ว​เธอก็ขำ...​...​...​...​.

เด็กชายตัวน้อย...​...​...​..มองเด็กหญิงตัวเล็ก...​...​...​ด้วย​ความสงสัย...​...​...​.

‘ขำอะไร​เหรอ’ เด็กชายตัวน้อย ทำหน้าตาเหลอหลา

‘เค้าว่าพรุ่งนี้ตัว​จะโดนคุณครูทำโทษ’

‘ทำไมหล่ะ’...​...​...​...​...​..

‘ก็ชื่อตัว ​ความหมายยาวออก เค้าว่าตัวจำไม่​ได้หรอก’

‘แล้ว​ชื่อตัวหล่ะ จำ​ได้เหรอ’...​...​...​...​..

‘ชื่อ เค้าแปลว่า นักปราชญ์แห่งการพูด’ เด็กหญิงตัวเล็กๆ​ตอบอย่างมั่นใจ

‘ชื่อ เค้า...​...​...​...​...​...​...​...​...​..’ เด็กชายตัวน้อยทำสีหน้าสลด ใบหน้าก้มลงมอง​ที่พื้นดิน มือยังคงไขว้หลัง
เท้าซ้ายค่อยๆ​ เตะพื้นดินเรื่อยๆ​ ​เขานึกไม่ออก​เพราะมันยาวจริงๆ​

‘โธ่ ของตัวแปลว่า ยอดแห่งนักปราชญ์ของการประพันธ์บทกลอน’ เด็กหญิงตัวเล็กๆ​ ช่วยตอบให้

เด็กชายตัวน้อยยิ้มแก้มป่อง ‘งั้นพรุ่งนี้ตัวช่วยกระซิบบอกเค้า​ได้มั๊ยหล่ะ ตอนคุณครูถาม’

‘​แต่ตัว​ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน’ เด็กหญิงตัวเล็กๆ​ พูดอย่างคนเจ้าเล่ห์

‘ตัว​จะ​เอาอะไร​หล่ะ เดี๋ยวเค้าให้ คุณพ่อหาให้’ เด็กชายตัวน้อยถาม

‘ตัว​ต้องเปลี่ยนให้เค้า​เป็นพี่แทน ​ส่วนตัว​เป็นน้อง’

‘ไม่​ได้ ! ’ เด็กชายตัวน้อยปฏิเสธเสียงดัง

‘ก็ตัว​เป็นพี่เค้ามาหกปีแล้ว​นะ ทำไมไม่ยอมให้เค้า​เป็นมั่งหละ’ เด็กหญิงตัวเล็กๆ​ พูดจาน้ำเสียงสั่นเครือ สีหน้าผิดหวัง ​กำลัง​จะร้องไห้

‘ตัวอย่างร้องสิ ขี้แย​เป็นพี่ไม่​ได้ คุณพ่อบอก’

‘ตัว​จะยอมให้เค้า​เป็นพี่แล้ว​เหรอ’

‘ก็ไม่​ได้อยู่​ดี’

‘ทำไมหล่ะ’ เด็กหญิงตีสีหน้างงด้วย​ความสงสัย

‘เค้า​ต้อง​เป็นพี่​เพราะเค้า​จะดูแลตัว​ได้’ เด็กชายตัวน้อย เดินมาจับแขนเด็กหญิงตัวเล็กนั่งลง เด็กหญิงตัวเล็กนั่งลงอย่างว่าง่าย เด็กชายตัวน้อยนั่งลงข้างๆ​

‘แล้ว​ให้เค้าดูแลตัวไม่​ได้เหรอ’ เด็กหญิงตัวเล็กยังยังคงเฝ้าถาม​เพราะสงสัย

‘คงไม่​ได้’

‘ทำไมหล่ะ’ คำถามเดิมยังคงออกจากปากเด็กหญิงตัวเล็ก

‘แล้ว​ตัว​จะทำเหมือนเค้า​ได้ไหมหละ’

‘ทำอะไร​บ้างหล่ะ’

‘คุณพ่อบอกว่า พี่​ต้องคอยดูแลปกป้องน้อง เวลามีคนมารังแกหรือทำร้ายน้อง’

‘​ต้องเสียสละให้น้องก่อน ​แต่ก็อย่าตามใจจนเกิน​ไป’

‘ไม่พาน้อง​ไปเหลวไหล​ที่ไหน’

‘​ถ้าน้องทำผิด​ต้องรู้จักห้าม’

‘โห เยอะจัง อะไร​มั่งก็ไม่รู้ แล้ว​ตัวจำ​ได้ยังไงอ่ะ’ เด็กหญิงตัวเล็กทำหน้าสงสัย

‘คุณพ่อสอนเค้าเสมอแหละ​ ตั้งแต่จำ​ความ​ได้เลย​นะ’ เด็กชายตัวน้อยทำพูดเหมือน​เป็นผู้ใหญ่

‘เหรอ...​..แล้ว​ตัว​จะดูแลเค้า​ไปจนถึง​เมื่อไหร่หล่ะ’

‘คุณพ่อบอก ก็ให้ดูแล ​ไปเรื่อยๆ​ จนกว่าตัว​จะ​แต่งงาน’

‘ถึงตัว​แต่งงานแล้ว​ ก็บอกให้เค้าดูแลอยู่​ห่างๆ​’

‘ทำไมหละ ตัวมาดูแลเค้าใกล้ๆ​ ก็​ได้ อยู่​ห่างๆ​ แล้ว​ตัว​จะมองเห็นเหรอ ว่าเค้าทำอะไร​’

เด็กชายตัวน้อยครุ่นคิดอยู่​พักนึง ‘คงไม่​ได้’
‘ทำไมหละ’ คำถามจากเด็กหญิงตัวเล็ก

‘ถึงวันนั้น​ ตัว​จะมีคนคอยดูแลคนใหม่ ​ที่ไม่ใช่เค้า คุณพ่อบอก’ เด็กชายทำสีหน้าสลดลง

‘แล้ว​ตัว​จะ​ไปทำอะไร​หละ ​ถ้าไม่​ได้ดูแลเค้าแล้ว​’

‘คุณพ่อไม่​ได้บอก’

ผมลุกขึ้น​เดินเข้า​ไปในบ้าน ​โดยมีน้องสาวฝาแฝดเดินตามหลังมาติดๆ​

...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

เด็กเปรียบเสมือนผ้าขาว...​...​...​...​...​. ผ้าขาว​ที่รอสีมาเติมแต้ม

แต้มสีแดงลง​ไป...​...​...​...​...​...​...​ ผ้าก็​จะ​เป็นสีแดง...​...​...​.

แต้มสีเหลืองลง​ไป...​...​...​...​...​...​...​...​...​.. ผ้าก็​จะ​เป็นสีเหลือง

​แต่ผ้า...​..ใช่​จะถูก​แต่งแต้มด้วยสีสวยๆ​...​...​...​...​ ทุกผืนเสมอ​ไป...​...​...​...​

...​...​...​..บางผืน​ต้องแปดเปื้อนสิ่งสกปรก​ที่ไม่ใช่สี...​...​...​.​แต่หากมาจากมือของผู้มาเติมแต้ม ...​...​..

อาจ​จะด้วย​ความตั้งใจ...​...​...​...​...​.. หรือบางครั้งอาจ​จะด้วย​ความไม่ตั้งใจ...​...​...​...​...​...​...​

บางผืนถูก​แต่งแต้มด้วยสีสัน​ที่สวยงาม ​แต่​เมื่อรวมกันแล้ว​ มันกลับดูไม่​ได้ ​เพราะเยอะเกิน

ในขณะ​ที่บางผืน มีเพียงแค่สีเดียวอยู่​บนผืนผ้า หาก​แต่ทำให้เด่นสง่าขึ้น​มา​ได้

บางผืนสวยสดใส หาก​แต่โชคร้ายร่วงหล่นจากราวผ้า จนถูกเหยียบย่ำ สีเปรอะเปื้อน

บางผืนแต้มสีสวยงาม หาก​แต่​เมื่อนำผึ่งแดด สีกลับเปลี่ยน​ไป ​เพราะสีมันสวย​แต่ไม่มีคุณภาพ

บางคนมีผ้าขาว​แต่กลับให้คนอื่น​แต่งแต้ม บางทีมันก็​ได้สี​ที่ถูกใจ บางทีกลับถูกใจคนแต้มแทนเจ้าของ

​แต่ก็ใช่ว่า​จะไม่มีทางแก้ไข...​...​.. ผ้าซัก​ได้...​...​.. เพียง​แต่ว่า​จะมีสักกี่รอยเปื้อน...​...​...​ ​ที่​จะซักออก

บางรอยเปื้อน...​..ต่อให้​ใช้แม่น้ำจากเจ้า​พระยามานั่งซัก นั่งล้างจนเจ้า​พระยาแห้งขอด สีบางสี รอยเปื้อนบางรอยมันซักไม่ออก
มัน​จะแปดเปื้อน​ไปตลอด ​ถ้าเปรียบ​เป็นชีวิต ​คือตลอดชีวิต

​ถ้าคุณมีผ้าขาวอยู่​หนึ่ง​ผืน คุณ​จะแต้มสียังไง​กับผ้าขาวของคุณ

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1362 Article's Rate 5 votes
ชื่อเรื่อง กาลครั้งหนึ่งเมื่อรักหนอรัก --Series
ชื่อตอน (ปฐมบทแห่งการเริ่มต้น) ตอนที่ 1 เด็กชายตัวน้อยกับเด็กหญิงตัวเล็ก --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง Little_Bear
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๙ ธันวาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๒๖ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๐ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t

สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น