นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๘ ธันวาคม ๒๕๔๘
ปาฏิหาริย์รักครั้งสุดท้าย #1
ตะวันลับฟ้า
...สวัสดี กระปุกออมสิน ลูกรัก
วันนี้​เป็นวันครบรอบวันเกิดอายุห้าขวบแล้ว​ใช่ไหมคะ​ วันนี้ลูกคง​ได้รับจดหมาย​และของขวัญจากพ่อเรียบร้อย​แล้ว​...

ตอน : กระปุกออมสิน

สวัสดี กระปุกออมสิน ลูกรัก

วันนี้​เป็นวันครบรอบวันเกิดอายุห้าขวบแล้ว​ใช่ไหมคะ​ วันนี้ลูกคง​ได้รับจดหมาย​และของขวัญจากพ่อเรียบร้อย​แล้ว​ พ่อหวังว่าหนูคง​จะพอใจในของขวัญชิ้นนี้พ่อขอโทษ​ที่ไม่​สามารถมาอวยพรลูก​ได้ด้วยตนเอง ​แต่พ่อขอบอกว่า​ต้องมีสักวัน​ที่ลูก​กับพ่อ​จะ​ได้พบเจอกัน

พ่อขอให้ลูกมี​ความสุขในวันเกิดนะคะ​

รักลูกเสมอ


จาก พ่อของลูก

ชายหนุ่ม​ที่มีทรงผมกึ่งสั้นกึ่งยาว​กำลังยืน​เอามือล้วงกระเป๋ายืนฟังหญิงสาวอ่านจดหมายสีฟ้าให้​กับเด็กหญิงตัวอ้วน ผมหยิกติดหนังศีรษะด้วยน้ำเสียง​ที่แสดงถึง​ความอ่อนโยน จน​เขา​ต้องหยุดยืนฟัง

หน้าใสๆ​ จมูกโด่งๆ​ นัยน์ตาขี้เล่นของครองภพทำให้ผู้หญิงหลายๆ​คนต่างอยาก​ที่​จะเข้ามาทำ​ความรู้จัก​กับ​เขาเสีย​เป็น​ส่วนใหญ่ ยกเว้นเพียงผู้หญิงผมยาว​ที่​กำลังนั่งหันหลังให้​เขาเพียงคนเดียวเท่านั้น​​ที่ไม่เคยหลงเสน่ห์​เขาเลย​ ​แต่หล่อนก็​เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวเท่านั้น​​ที่​เขาให้​ความสนิทสนมด้วย

"จบแล้ว​คะ​ นี่ไงคะ​ของขวัญของคุณพ่อ"หญิงสาวพูด​พร้อม​กับส่งตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ให้​กับเด็กหญิง

"​เมื่อไหร่ หนู​จะ​ได้เจอคุณพ่อคะ​"กระปุกออมสินถามเสียงเศร้า จนหล่อนรู้สึกสงสาร​ต้องกอดหนูน้อยไว้ในอ้อมแขน​เพื่อ​เป็นการปลอบโยน​เพราะหล่อนก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากระปุกออมสิน​จะเจอ​กับพ่อบุญธรรมของหล่อน​ได้อย่างไร ​เพราะตั้งแต่กระปุกออมสินอายุ​ได้สองขวบ พ่อบุญธรรมก็เข้ามาอุปการะเลี้ยงดูกระปุกออมสินตั้งแต่นั้น​มา ​และหล่อนก็ไม่เคยเห็นหน้าพ่อบุญธรรมของกระปุกออมสินเช่นกัน วันหยุดหล่อนมัก​จะมาเยี่ยมเด็กๆ​​ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า​เป็นประจำจนเด็กหลายๆ​คนรู้จัก​และดีใจทุกครั้ง​ที่เห็นหล่อนมาเยี่ยมพวก​เขา ​แต่หล่อน​จะเอ็นดูกระปุกออมสิน​เป็นพิเศษ ​เพราะสงสาร​ที่กระปุกออมสิน​เป็นเด็กผิวดำ​และมัก​จะโดน​เพื่อนๆ​ด้วยกันกลั่นแกล้งเสมอๆ​ ​และบริษัทของหล่อนยัง​เป็นผู้อุปถัมภ์รายใหญ่​ที่​จะนำเงินมาบริจาคให้แก่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้​เป็นประจำทุกปีอีกด้วย

"สวัสดีคร้าบ คุณผู้หญิง​ทั้งสอง"

เสียงทะเล้นๆ​ของครองภพทำให้หล่อน​ต้องหันหลังมามอง​ที่มาของเสียง

"ฉันคิดไว้แล้ว​ว่า​ต้อง​เป็นนาย"เสียง​ที่อ่อนหวาน​เมื่อสักครู่แปรเปลี่ยน​เป็นน้ำเสียง​ที่แสดง​ความเบื่อหน่าย

"โธ่ ทำไมพูด​กับผมแบบนั้น​ละครับ​"ครองภพพูดเสียงอ่อยๆ​​พร้อม​กับนั่งลงข้างๆ​หญิงสาว

"ไม่​ต้องมานั่งใกล้ฉันขนาดนี้หรอก"หญิงสาวพูด​พร้อม​กับเขยิบถอยห่างออก​ไป

"ผมอยากอยู่​ใกล้ๆ​คุณนี่นา"ครองภพพูด​พร้อม​กับเขยิบเข้า​ไปใกล้หญิงสาว

"คุณรู้ไหมว่ากลิ่นหอมๆ​ของคุณมันลอย​ไปตามลมจนทำให้ผม​ต้องตามมา​ที่นี้"ครองภพพูด​พร้อม​กับยักคิ้วเข้มๆ​ให้​กับหล่อน

"โอ๊ย ฉัน​จะอาเจียน"หญิงสาวพูด​พร้อม​กับย่นจมูกโด่งๆ​ของหล่อน

ครองภพยังคงพูดต่อ​ไป​โดยไม่​ได้สนใจในปฏิกิริยาของหล่อน​ที่มีต่อ​เขา

"​ถ้าคุณ​จะอาเจียน ผม​จะ​ไปหาถุงมาให้แล้ว​กันนะ พื้นหญ้ามัน​จะ​ได้ไม่เลอะเทอะ"

"ตาบ้า ​ไปไกลๆ​ ฉันเลย​​ไป ฉันรำคาญ"

"​ถ้าคุณรำคาญผม ผมไม่คุย​กับคุณก็​ได้ ตั้งแต่เล็กจนโต คุณไม่เคยพูดจาดีๆ​​กับผมเลย​สักครั้งเดียว"ครองภพพูดเสียงเศร้าจนหล่อน​ต้องหันมามอง

"​แต่ยังไงผมก็ไม่ท้อถอยหรอก ตื้อเท่านั้น​​ที่ครองโลก"ครองภพพูดเสียงดังจนทำให้หล่อนถึง​กับตกใจ

"อุ้ย ตกใจหมดเลย​ นายนี่มันบ๊องจริงๆ​เลย​ ไม่รู้ว่า​ไปขับรถแข่ง​ได้ไง สาวๆ​​ที่ตามกรี๊ดนายคงไม่รู้หรอกมั้งว่านายนะมันไม่​ได้เท่ห์เหมือน​ที่​ใครๆ​คิดหรอก มี​แต่ไร้สาระ​ไปวันๆ​"

"ว่าผมอีกแล้ว​นะคุณ"ครองภพพูด​พร้อม​กับลุกขึ้น​อย่างรวดเร็วเหมือนโกรธ​ที่หญิงสาวต่อว่า​เขา

หญิงสาวมองด้วย​ความตกใจ​ที่ไม่คิดว่าคำพูดของหล่อน​จะทำให้​เขาน้อยใจ​ได้​เพราะปกติหล่อนมัก​จะต่อว่า​เขา​เป็นประจำอยู่​แล้ว​ใน​ความไม่​เอาไหนของ​เขา ​เขาชอบขับรถแข่ง​เป็นชีวิตจิตใจไม่ชอบทำงานในบริษัท ​ซึ่งกิจการ​ที่​เขา​ต้องทำ​คือกิจการค้าน้ำมัน​ที่​เป็นกิจการ​ระหว่างครอบครัวหล่อน​กับครอบครัวของ​เขา​ซึ่ง​เป็นหุ้น​ส่วนกัน ​แต่โชคดี​ที่​เขา​เป็นนักแข่ง ​เขาจึงเปรียบเสมือน​เป็นพรีเซ็นเตอร์ของบริษัท​ไปด้วยในตัว ​ซึ่ง​เขาจัด​ได้ว่า​เป็นนักแข่ง​ที่มีอนาคตไกลคนหนึ่ง​

"​ได้ยินว่าวันนี้​เป็นวันเกิดของ​ใครเอ่ย"ครองภพคุกเข่าลงข้างหน้ากระปุกออมสิน​พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

หล่อนถอนหายใจอย่างโล่งอก​เมื่อชายหนุ่มไม่​ได้​เป็นอย่าง​ที่หล่อนคิด

"วันเกิดของหนูคะ​"กระปุกออมสินชูแขนอ้วนๆ​กลมๆ​ของหล่อนอยู่​เหนือศีรษะ

"นายรู้​ได้ไงว่าวันนี้​เป็นวันเกิดของกระปุกออมสิน"หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงเข้ม

หญิงสาวเห็นสีหน้า​ที่ส่อแววพิรุธของชายหนุ่ม หล่อนก็พูดแทรกขึ้น​ทันที

"นายมายืนอยู่​​ที่นี้นานแล้ว​ใช่ไหม นายนี่มัน​เป็นคนไร้มารยาทจริงๆ​เลย​ มายืนแอบฟังฉันอ่านจดหมาย"

"โถ โถ ​ถ้าคุณไม่​ต้องการให้​ใครมา​ได้ยิน ก็กรุณาอ่านเบาๆ​หน่อย​ซิครับ​"

"ฉันขี้เกียจเถียง​กับนายแล้ว​"หล่อนสะบัดหน้าหนี​พร้อม​กับหันหลังให้ชายหนุ่มทันที

"วันนี้วันเกิดกระปุกออมสิน อา​จะพา​ไปเ​ที่ยว​เอาไหม"ครองภพถามด้วยน้ำเสียงร่าเริง

"​ไปไหนคะ​"กระปุกออมสินถามด้วยน้ำเสียงสดใส

"​ไปสวนสนุก"

เย้ เย้ เย้ เสียงร้องของกระปุกออมสินทำให้​ทั้งสองหัวเราะ​พร้อมกันด้วย​ความเอ็นดู

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1330 Article's Rate 14 votes
ชื่อเรื่อง ปาฏิหาริย์รักครั้งสุดท้าย --Series
ชื่อตอน กระปุกออมสิน --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ตะวันลับฟ้า
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๘ ธันวาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๓๘๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๕๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Poceille [C-6428 ], [202.57.180.148]
เมื่อวันที่ : ๒๗ พ.ย. ๒๕๔๘, ๒๐.๒๓ น.

มาลงชื่ออ่านค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น