นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๑ มกราคม ๒๕๔๙
ขอแค่ได้รัก #1
greenpeat
...ตอน​ที่ 1 : แรกเริ่ม เริ่มแรกก บางที​ความรักมันก็ไม่​ได้​ต้องการอะไร​​ไปกว่าการแค่​ได้รัก​ใครสักคน...

ตอน : ขอแค่ได้รัก

ตอน​ที่ 1 : แรกเริ่ม เริ่มแรกก


"เฮ้!!!! วิว นั่งเหม่อไรของแกวะ" :เมตะโกน


"เปล่าหรอกเม เหม่ออะไร​วะ ฉันก้อนั่งรอแกอยุ่ไงล่ะ มาช้าจริงๆ​เลย​นะแกเนี่ย ​ไปๆ​ๆ​​จะเข้าเรียนอยุ่แล้ว​":


"เอองั้นก็ดีแล้ว​ฉันเห็นแกนั่งเหม่อ คิดถึงพี่เต้หรือยังไง":


"เปล่านี่ ๆ​"ฉันตอบด้วยเสียง​ที่พยายามทำให้​เป็นปกติ​ที่สุด ก็แน่ล่ะซิ ตั้งแต่พี่เต้​ไปฝึกงาน


(พี่เต้​เป็นคน​ที่ฉันหลงรักรัก​เขาข้างเดียวข้าวเหนียวนึ่งว่างั้นเหอะ ​เป็นรุ่นพี่​ที่คณะของฉันเอง)


"เมเฮ้ๆ​ๆ​ๆ​เม คิดอะไร​อยู่​เหรอ เงียบ​ไปเลย​นะ":ฉันถามยัยเม​เพื่อนตัวดีของฉัน


"อ่อ ปล่าวจ้าเราก็นั่งคิดอะไร​เพลินๆ​"



"อาจารย์มาแล้ว​ ล่ะเรียนกันก่อนเถอะ":ฉันบอก​เมื่อเห็นอาจารย์เดินเข้ามาในห้องเรียน


"จ้าๆ​ๆ​--":เม




++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

---​---​---​---​---​---​---​---​---​---​---​---​---​---​---​---​---​---​-


"แล้ว​เรา​จะ​ไปกินข้าว​ที่ไหนกันดีล่ะเม":ฉันถามหลังจาก​ที่เราเรียนกันเสร็จ


"​ที่โรงอาหารก็ดีนะ เราว่าข้างนอกมันวุ่นวายวันนี้ขี้เกียจออก​ไปข้างนอกน่ะวิว":เมตอบอย่างเนือยๆ​


"งั้นก็รีบ​ไปกันเถอะ":ฉันตอบ // + + ฉันว่ายัยเม​ต้อง​เป็นอะไร​แน่ๆ​เลย​ ตั้งแต่​เมื่อเช้า​แล้ว​นะยัยนี่ดูเงียบๆ​ผิดปกติ

ฉัน​ต้องรู้ให้​ได้ อะไร​ทำให้​เพื่อนฉันเงียบ​ได้ขนาดนี้ หรือว่า​จะอกหักกันนะ


"นี่ๆ​ๆ​เม ข้าวไม่อร่อยเหรอนั่นข้าวมันไก่ของโปรด เจ้า​ที่แกบอกว่าอร่อยสุดๆ​เลย​ไม่ใช่เหรอ หาาทำไมเขี่ย​ไปมาอย่างนั้น​ล่ะ":


"อ๋อ ปล่าวอร่อยดิ ​ใครบอว่าฉันเขี่ย เห็นมั้ย อร่อย​จะตาย":เมรีบปฏิเสธ


"เมธิดา...​ทำไมแก​ต้องทำแบบนี้ ​ถ้าแกมีอะไร​แกก็บอกมาสิ เรา​เป็น​เพื่อนกันไม่ใช่เหรอ":ฉันอดไม่ไหวจริงๆ​


"เอ่อ..​คือ ฉัน"


"ทำไมล่ะเมแกมีอะไร​แกก็บอกฉันมาสิวะ หรือว่าแกอกหักหายัยเม"



"เอ่อ​คือ..มันไม่มีอะไร​หรอกน่า หาแกว่าอะไร​นะฉันอกหักเหรอ เปล่าๆ​ๆ​ซะหน่อย​เพียง​แต่...​.ฉันแค่คิดเรื่อง​ของแก​กับพี่เต้เท่านั้น​น่ะ":



"หาาว่าอะไร​นะเรื่อง​ฉัน​กับพี่เต้ แล้ว​ทำไมล่ะมันเกี่ยวอะไร​ ทำไมเรื่อง​ฉัน​กับพี่เต้​ต้องทำให้แกทำหน้าอย่างนี้ บอกมาเลย​เม":


"ก็ฉันเคยรู้ไงว่าพี่เต้น่ะมีแฟนแล้ว​ ​แต่ฉันไม่กล้าบอกแก เลย​ทำให้แก ​ต้องคิดมากอยู่​จนทุกวันนี้ยังไงกันล่ะ":เมทำหน้าตาละห้อย


"เฮ้ย เมแกคิดเรื่อง​นี้เองเหรอวะ บ้าๆ​ๆ​อย่าทำหน้าอย่างนั้น​นะ แกก็รุ้นี่ว่ามันไม่เกี่ยวซะหน่อย​


การ​ที่​เขา​จะรักหรือไม่รักเรามันไม่​ได้เกี่ยว​กับการ​ที่แกไม่​ได้บอกซักหน่อย​


แกอย่ามากังวล​เพราะฉันเลย​นะเม ฉันบอกแล้ว​ไงว่าฉันไม่​เป็นไร แล้ว​ ตอนนี้ฉันไม่​ได้คิดถึงพี่เต้อีกแล้ว​


'โอ้นี่ยัยเมมันกลุ้มเรื่อง​ฉันจิงๆ​เหรอเนี่ย -- ฉันไม่ชอบเลย​การ​ที่​จะให้ครัย​ต้องมาทำหน้าเศร้า​เพราะฉันเนี่ย ฉัน​จะทำยังไงดีนะ '



"เมๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​"


"อะไร​ของแกเรียกฉันซะเสียงดังเชียวนะแก"


"นู่นๆ​ๆ​ๆ​ดูซิคนนั้น​ไงฉันปิ๊ง​เขาอยู่​ คน​ที่นั่นไงหล่อมั้ย ":ฉันพูด​พร้อม​กับชี้มือ​ไปหาผู้ชายคนนั้น​งหันหน้ามาหา​ความจริงฉันก้อเพิ่งให้เค้าครั้งแรก


แหละ​​แต่ช่างเถอะ​จะให้ฉันทำยังไงล่ะ


ก็ฉันเคยอ่านหนังสือมานี่ว่าหลังอกหักก็​ต้องมีรักใหม่มันถึง​จะดีขึ้น​ใช่ป่ะล่ะ ​ถ้าบอก​ไปว่าฉันปิ๊งคนอื่นยัยเมก็​ต้องเชื่อฉันแน่ๆ​เลย​



ฉันนี่แย่จริงๆ​หลอก​เพื่อนจน​ได้ ​แต่ฉันไม่อยากให้ยัยเมไม่สบายใจ​เพราะฉันนี่นา แล้ว​ตานั่น​เขามองอะไร​ของ​เขานะแล้ว​ยิ้มทำไม


ฉันรู้หรอกน่าว่าฉันสวย หรือว่าฉันพูดดัง​ไป


​แต่ก็ช่าง​เขาปะไรล่ะ ฉันไม่สนหรอก

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1235 Article's Rate 34 votes
ชื่อเรื่อง ขอแค่ได้รัก --Series
ชื่อตอน ขอแค่ได้รัก --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง greenpeat
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๑ มกราคม ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๔๓๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๔๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : fukada [C-6407 ], [203.113.86.156]
เมื่อวันที่ : ๒๕ พ.ย. ๒๕๔๘, ๑๔.๒๕ น.

ตั้งตารอตอนต่อ​​ไป ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : น้องบอย Peacemaker [C-6483 ], [203.188.1.53]
เมื่อวันที่ : ๐๔ ธ.ค. ๒๕๔๘, ๑๑.๑๔ น.

...​​คนนั้น​​ในสายตาเธอ ช่างดูสูงค่าเลิศเลอ​​กับหัวใจ
ฉันในสายตาเธอ ​​เป็นเหมือนดังดอกไม้ริมทาง ​​ที่เธอเหลียวมองบางเวลา
เธอคงไม่ว่ากัน หากฉันนี้ขอซ่อนอยู่​​ในหางตา
ยาม​​ที่เธอเผลอมอง เพียงให้เธอรู้ว่า ยังมีฉันอีกคนอยู่​​ไม่ไกล
​​ที่รักเธอ มาแสนนาน ​​แม้เธอ นั้น​​​​จะมองผ่าน​​ไป
​​ได้​​เป็นแค่คน อยู่​​ในหางตา ไม่มีวาสนา​​ได้อยู่​​ในหัวใจ
แค่คนแอบรัก แอบฝันใกล้ๆ​​ ​​แต่ไกลเหลือเกินใน​​ความ​​เป็นจริง
รู้ว่าไม่คู่ควร ใจเธอไม่มีห้องใดให้พักพิง
ฟ้าไม่ยอมเข้าข้าง ปิดทางด้วย​​ความ​​เป็นจริง
ว่าเธอ มี​​เขาอยู่​​เต็มหัวใจ
ฉันรักเธอ มาแสนนาน ​​แม้เธอ นั้น​​​​จะมองผ่าน​​ไป
​​ได้​​เป็นแค่คน อยู่​​ในหางตา ไม่มีวาสนา​​ได้อยู่​​ในหัวใจ
แค่คนแอบรัก แอบฝันใกล้ๆ​​ ​​แต่ไกลเหลือเกินใน​​ความ​​เป็นจริง
​​ได้​​เป็นแค่คน อยู่​​ในหางตา ไม่มีวาสนา​​ได้อยู่​​ในหัวใจ
แค่คนแอบรัก แอบฝันใกล้ๆ​​ ​​แต่ไกลเหลือเกินใน​​ความ​​เป็นจริง
​​แต่ไกลเหลือเกินใน​​ความ​​เป็นจริง...​​

สู้ๆ​​คับผม หุหุ..
^O^ ชีวิตคน​​จะมีสักกี่ครั้ง​​ที่​​จะ​​ได้เดินตาม​​ความฝันของตัวเอง
ชีวิตคน​​จะมีสักกี่ครั้ง​​ที่​​ความฝันเรา​​จะสำเร็จ ^O^

+ + + + +

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น