นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๖ มกราคม ๒๕๔๙
จดหมายรัก(รวมรส)จากเท็กซัส #1
พอล อาร์ชี่
...ห่างหาย​ไปนาน...​กลับมาตามสัญญาแล้ว​จ้า..มาครั้งนี้ห้ามขำหรืออมยิ้มนะครับ​ ​เพราะเรื่อง​​ที่​จะเขียนต่อ​ไปนี้​เป็นดรามา รักโรแมนติกกุ๊กกิ๊กเกินห้ามใจ...​ขอบอก...

ตอน : จดหมายถึง"แก๊งค์ส้มตำปู"

ถึงแก๊งค์ส้มตำปูปู่ปู้ปู๊ปู๋(ไม่​ต้อง​เอามือบีบจมูกนะยะ)

สัญญาไว้ว่า​จะเขียนจดหมายถึงพวกหล่อนทันที​ที่เหยียบผืนแผ่นดินเท็กซัส...​ถึงแล้ว​จ้า !!!

ฉันสามคน(คงรู้นะว่ามี​ใครบ้าง)ลงจากบันไดเครื่องบินเจ้าจำปี(ทำไมไม่จำปาหนอ)อย่างนวยนาด พยายามทำสีหน้าให้ไม่โทรม ​แต่เธอเอ๋ย...​ผมเผ้ามันไม่เต็มใจ​เอาเสียเลย​...​

วูบแรกของ​ความหนาวเย็นก็ทำให้ฉันคางสั่นกึกๆ​...​(ยาย)รัตน์ผมกระเซิง​เป็นรังนกฟูๆ​ ​ส่วน(ป้า)แมวรึ ออกอาการขาสั่นเซ​ไปเซมา...​.

ฉันอยาก​จะกรี้ดเสียให้สะใจ...​.​ความฝันของสามสาววัยซ่าส์เริ่มต้น​ที่นี่แล้ว​...​.

เราสามคนเช็คเอ๊าท์ออกจากด่าน​ได้ก็เดินอย่างช้าๆ​ออกมาด้านนอก...​มองหายัยสุยกะยัยแหม่ม​ที่มาเรียนก่อนเรา​ได้หนึ่ง​เทอม...​คนมันเยอะจริงๆ​ ยังดีว่าพวกเราหัวดำนะ หากหัวแดงก็คงแยกลำบากเหมือนกัน...​.

นั่นไง ป้ายกระดาษโปสเตอร์แผ่นใหญ่

"ขอต้อนรับคาวเกิร์ลสู่ดัลลัส"

พวกหล่อนดูมันทำเด่..มีอย่าง​ที่ไหน แทน​ที่​จะมีช่อดอกไม้สวยๆ​หรือพวงมาลาเอ๊ย..พวงมาลัยกลิ่นหอมเหมือนบ้านเรา...​ยัยสุยกะยัยแหม่มกลับเขียนโปสเตอร์มารับ...​หลัง​เขาซะไม่มีหละ...​

เราห้าคนกอดกันกลมเลย​...​ดีใจจนบอกไม่ถูก..​เพราะ​เป็นการรวมแก๊งค์ส้มตำปูเหมือนสมัยเราเรียนปริญญาตรีเลย​...​พวกหล่อนไม่​ต้องอิจฉานะยะ...​ฉันเก็บบรรยากาศมาให้ตามสัญญาแล้ว​...​

ต่างคนต่างเสียงจ้อกแจ้กเจี๊ยวจ๊าวกันอย่างไม่อาย​ใคร..ทำไม​ต้องอายด้วยเล่า...​​ที่นี่​เป็นดินแดนเสรีภาพ​ที่ทุกคนฝัน​จะมามิใช่รึ...​มาแล้ว​ก็ขอให้เต็ม​ที่หน่อย​ พวกหล่อนว่าจริงมั้ย...​

ขึ้น​รถยนต์​ที่ยัยแหม่มขับมารับ​ได้ ฉันก็​ต้องถอนหายใจอย่างโล่งอก...​ไม่เคว้งแล้ว​สิเรา...​จากวันนี้​ไป ...​ฉันก็คง​ต้องตั้งหน้าตั้งตาเรียนเสียที...​เรียนให้เหมือน​ที่ตั้ง​ความหวังไว้...​.แล้ว​​เมื่อไหร่พวกหล่อน​จะตามมาล่ะ...​เท็กซัสเวลคัมนะจ๊ะ​...​

ฉันมองออก​ไปรอบๆ​ตัว...​นี่หรืออเมริกา...​.มี​แต่ตึกสูงเสียดฟ้า...​แสงไฟยามค่ำคืนสว่างไสว..รถราแน่นถนน...​อ้อ!ฉันลืมบอก​ไปว่าฉันมาถึงก็ใกล้เ​ที่ยงคืน...​.

จากสนามบิน​ที่ดัลลัส เราห้าคน​ต้อง​ไปต่อยังเมืองDENTON​ซึ่งห่างออก​ไปประมาณ50ไมล์​แต่​ต้อง​ใช้เวลาขับรถเกือบชั่วโมง

"ทำไม​ต้องขับช้ายังงี้" (ยาย)รัตน์ถามด้วย​ความสงสัย

"​ที่นี่กฎจราจรเข้มงวด...​ห้ามขับเกิน55ไมล์ต่อชั่วโมงย่ะ"ยัยแหม่มตอบ

​ส่วนยัยสุยทำซ่าส์เปิดหน้าต่างรถให้ลมโกรกเข้ามาเต็มๆ​...​​ทั้งๆ​​ที่ฉัน​กับ(ป้า)แมวหนาวสะท้าน เธอก็ทำไม่รู้ไม่ชี้

จน(ป้า)แมวอดรนทนไม่ไหวถึง​กับตะโกนแข่ง​กับลม​ที่วูบเข้ามาในรถ

"ปิดหน้าต่างสิโว้ย...​ผมเสียทรงหมด!!"

ลืมบอก​ไปว่าก่อนมา (ป้า)แมวเธอ​ได้สละเวลา3ชั่วโมง​เพื่อ​ไปสระ เซ็ท ไดผมซะเริดหรู ฉีดสเปย์ซะผมแข็งเด่เลย​...​..แล้ว​นี่​เพื่อนเล่นแกล้งอย่างนี้ พวกหล่อนว่า..ผม​ที่แข็งโป๊กอย่างนั้น​​จะออกมาในรูปใด...​.นี่แหละ​​คือ​ที่มาของฉายา"ป้าแมว"..หนึ่ง​ในสมาชิกแก๊งค์ส้มตำปูของพวกเราไง...​อิอิ

สำหรับ(ยาย)รัตน์​ซึ่งนั่งหน้า​เป็น​เพื่อนกะยัยแหม่ม แทน​ที่​จะคุยถามสารทุกข์สุกดิบ​กับ​เพื่อนก็ปล่าว...​คุณเธอ​ได้​แต่บ่นกระปอดกระแปดถึง​ความทุกข์ยากแสนสาหัส​ที่นั่ง"หลับนก"มาบนเครื่องบินเกือบยี่สิบชั่วโมง

"จ้ะ​..จ้ะ​..ยาย"

"ตอนเครื่องบินขึ้น​จากดอนเมืองนะแหม่ม ฉันเกือบ​เป็นลมแน่ะ..มันหวิวๆ​..ยังดีนะ​ที่ฉันมียาดมมาด้วย...​ตอนลงก็เหมือนกันฉี่แทบเล็ดเลย​...​เฮ้อ..ยาดมฉัน​ไปไหนหว่า"

"จ้ะ​..จ้ะ​..ยาย" ยัยแหม่มเอออออย่างนี้ทุกครั้ง​ที่รัตน์พูดจบ...​เผาซะหน่อย​สำหรับฉายาของ"ยายรัตน์"นิ

บ้านของยัยสุย​ที่เรา​จะมาพักด้วย​เป็นอพาร์ทเม้นท์ใกล้มหา'ลัย...​มีสองห้องนอน หนึ่ง​ห้องน้ำ ฉันนอน​กับป้าแมว ​ส่วนยัยสุยนอนกะยายรัตน์ สำหรับแหม่มเธออยู่​อีก​ที่หนึ่ง​​กับ​เพื่อน

พอเข้าห้องพัก​ได้ ทุกคนก็ถึง​กับกระโดดกรี๊ด เหมือนตอน​ที่พวกเรานั่งแท่นเชียร์กีฬามหา'ลัยยังไงยังงั้น...​

แล้ว​ก็ถึงช่วงสำคัญมาถึง...​นั่น​คือการรื้อกระเป๋าเดินทาง​ที่เราสามคนนำมาคนละสองใบ...​ขนาดXXL..โคตรใหญ่​และหนักจริงๆ​...​เสื้อผ้าไม่ค่อยเท่าไหร่หรอก​แต่ของกินของฝากจากทางบ้านยัยสุยกะยัยแหม่มสิ...​เห็นแล้ว​พวกหล่อน​จะไม่เชื่อสายตาว่าขนมา​ได้ไง...​มากจริงๆ​!!

กว่า​จะจบรายการเรื่อง​"กระเป๋าของฉัน ​แต่ข้างใน​เป็นของเธอ"​ได้ก็ปาเข้า​ไปตีสามกว่า...​ก็​ได้เวลาอาบน้ำ ​โดย"ป้าแมว"​ที่​เป็นคุณนายสะอาดประจำแก๊งค์​เป็นคนเริ่มก่อน ตามด้วยยายรัตน์...​​ส่วนฉัน ก็มานั่งเขียนจดหมายถึงบรรดาสมาชิก"แก๊งค์ส้มตำปู"​ที่เมืองไทยนี่ไง

ฉบับ​นี้เล่าสั้นๆ​แค่นี้ก่อนนะ...​ยายรัตน์ตะโกนเหยงๆ​เรียกฉัน​ไปอาบน้ำแล้ว​...​

จากฉันเอง

หนูจันทร์

คนสวยของแก๊งค์ส้มตำปูจ้า

 

F a c t   C a r d
Article ID S-1224 Article's Rate 11 votes
ชื่อเรื่อง จดหมายรัก(รวมรส)จากเท็กซัส --Series
ชื่อตอน จดหมายถึง"แก๊งค์ส้มตำปู" --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง พอล อาร์ชี่
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๖ มกราคม ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๖๘๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๖ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๕๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : add [C-5959 ], [203.188.15.247]
เมื่อวันที่ : ๐๒ ต.ค. ๒๕๔๘, ๐๖.๐๗ น.

เริ่มต้นก็ออกลีลาเชียวนะ อ่านแล้ว​​อมยิ้มจ้า

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : pilgrim [C-5965 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : ๐๓ ต.ค. ๒๕๔๘, ๐๕.๕๕ น.

มาตามลุ้นแกงค์ส้มตำปูด้วยค่ะ​​ ตอนแรกก็ชักน่าสนุกแล้ว​​เหมือนกัน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ... [C-5969 ], [61.91.189.202]
เมื่อวันที่ : ๐๓ ต.ค. ๒๕๔๘, ๑๖.๐๔ น.

Wife burning

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : Poceille [C-5991 ], [161.200.255.161]
เมื่อวันที่ : ๐๔ ต.ค. ๒๕๔๘, ๑๘.๒๓ น.

กุ๊กกุ๊กกุ๊ก ชอบกินส้มตำปูค่ะ​​


...​​เกี่ยวกะเรื่อง​​นี้มั้ยเนี่ย?...​​


ชอบงานเขียนแบบนี้จังค่ะ​​ เคยเขียนเองเหมือนกัน​​แต่​​ไปไม่รอด ตกม้าตายตั้งแต่สัปดาห์แรกแย้ว งานนี้เลย​​ขอ​​เป็นนักอ่านแล้ว​​กันเน้อ


รอตอนต่อ​​ไปอยู่​​นะคะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : เด็กรักการอ่าน [C-6636 ], [58.147.10.77]
เมื่อวันที่ : ๐๔ ม.ค. ๒๕๔๙, ๑๕.๕๓ น.

ส้มตำปู ยังไม่รู้​​ที่มาเลย​​ทำไมจึงชื่อแก๊งนี้​​แต่ว่าอ่านแล้ว​​สนุกมากค่ะ​​


อยากอ่านต่อแล้ว​​ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : ไมตรี บัวเพชร เพื่อนร่วมสถาบัน [C-15279 ], [118.173.119.251]
เมื่อวันที่ : ๑๙ ม.ค. ๒๕๕๒, ๒๑.๒๑ น.

ติดตามผลงานของ​​เพื่อนเสมอ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น