นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๒๔ มีนาคม ๒๕๔๘
ถึงหน้าหนาอย่างไร...ไม่มีทาง
พอล อาร์ชี่
 ฝากความฝันวันผ่านอย่างผิวเผิน

ทุกข์-สุขเกินกึ่งก้ำช้ำเศร้าหมอง

อยู่กับวันและวัยใจคะนอง

พร้อมกับร้องเรียกหาความอาลัย


เมื่อน้ำหยดลงหินรินหลั่งหล้า

เพิ่มตัณหาด้วยนิยามความสาไถย

เร่งรัดร่างยุ่งเหยิงด้วยโยงใย

เกินกว่าใจระงับดับความลวง



เคยหลบลี้หนีหน้าในมนุษย์

แต่สุดจักหนีไกลด้วยใจห่วง

กับพันธะของสังคมคนทั้งปวง

ที่คอยทวงคอยถามความป็นเรา


ฉันวันนั้นไม่เป็นเช่นวันนี้

เคยวิ่งหนีเท่าไรใจยิ่งเหงา

เหมือนกับคนไล่จับ..ลมกับเงา

ความว่างเปล่าคือนิยามของความจริง



แล้วมาถึงวันนี้ที่เธอเห็น

ความเลือดเย็นชั่วโฉดด้วยโคตรหยิ่ง

ไม่มีแล้วหน้าวอกหลอกเหมือนลิง

เพราะมีสิ่งสอนให้ใจเย็นชา



เมื่อฝากใจไม่ได้ก็ไม่ฝาก

แม้จะอยากฝากใจไว้แทนหน้า

เถอะ..ทุกอย่างเนิ่นนานตามกาลมา

ถึงหน้าหนาอย่างไร...ไม่มีทาง!!
 
F a c t   C a r d
Article ID A-840 Article's Rate 7 votes
ชื่อเรื่อง ถึงหน้าหนาอย่างไร...ไม่มีทาง
ผู้แต่ง พอล อาร์ชี่
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๔ มีนาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๘๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-3418 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 21 มี.ค. 2548, 07.16 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น