นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๑๑ กันยายน ๒๕๔๗
พัก
เรไร
 
เศร้าสลด บทสุดท้าย มลายลง
ใจเจ้าคง รวดร้าว ราวรุ่มร้อน
แผลในใจ ฝากไว้ ในครั้งก่อน
จะเว้าวอน ผู้ใด ใครไม่มี

ถอดสลัก ความรัก ที่ปักแน่น
ฝังความแค้น พยายบาท พิฆาตนี้
จะจดจำ คนทำ ช้ำฤดี
ไม่ขอมี ดวงใจ มอบให้ใคร

ปิดประตู ลงกลอน สั่งสอนจิต
เพ่งพินิจ รักหวาน ที่สั่นไหว
ที่แน่แท้ สิ่งนั้น แค่ฝันไป
เหมือนดั่งไฟ สิ้นสลาย ละลายพลัน

ปล่อยหัวใจ ผ่านผัน เพียงวันนี้
ดวงฤดี โศกตรม จมความฝัน
หรือหัวใจ ไร้ค่า หาคู่กัน
จึงปล่อยฉัน ทนสู้ อยู่ลำพัง

โซเซซัด พลัดพราก จากรักขม
เคยสุขสม หดหู่ ดูสิ้นหวัง
พเนจร เกลือกดิน หมดสิ้นทาง
เดินเคว้งคว้าง คนเดียว เปลี่ยวหัวใจ

เห็นทะเล กั้นขวาง ทางข้างหน้า
พักอุรา เอนกายลง คงพอไหว
เหนื่อยอ่อนล้า ใจอ่อนแรง ไม่แข็งใจ
กลางหาดทราย นอนดูดาว พราวนภา

ให้คลื่นสาด ซัดกาย ให้หายทุกข์
ฤทัยสุข ทิ้งไว้ ใจอ่อนล้า
เพียงแค่ได้ คืนพลัง หวังกลับมา
เชิดชีวา ค้ำชู สู้ชีวี
 
F a c t   C a r d
Article ID A-520 Article's Rate 8 votes
ชื่อเรื่อง พัก
ผู้แต่ง เรไร
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๑ กันยายน ๒๕๔๗
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๓๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-1530 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 11 ก.ย. 2547, 09.16 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น