นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๘ มกราคม ๒๕๕๖
...​​เขาว่ากันว่า...​​..​​ระหว่างบุญ​​กับบาป ถูกขวางกั้นด้วยแม่น้ำแห่งปัญญา...
IRON MAN 1

เกือบ​จะ3 เดือนแล้ว​ ​ที่​ได้มาขี่จักรยานตอนเช้า​ ระยะทาง​ที่ขี่​ได้มากสุด 15 กม. กินเวลากว่าชม. เคยคุย​กับฝรั่งแก่ๆ​​ที่มีอายุเกือบ60 กว่า ​เขาเล่าให้ฟังว่า​เขาขี่​ไปกลับชะอำหัวหิน 50 กม.ทุกวัน ​และมีแผนของตัวเอง ​ที่​จะเข้าแข่งขัน IRON MAN ในปีนี้ ​แต่เราติด​ที่​ถ้า​ต้องขี่ระยะทางเท่านั้น​ เราคง​ต้องออก 6 โมงเช้า​ถึง​จะทันเปิดออฟฟิตทำงาน แล้ว​​ที่​ต้องใส่บาตรตอนเช้า​ก็​ต้องยกเลิก​ไป​เพราะกว่าหลวงพี่​จะมาก็เกือบ7โมงเช้า​ แล้ว​

​ความฝัน​ที่อยาก​เป็น IRON MAN ​(ไตรกีฬา)​ ก็​เป็นอันพับ​ไป ​เป็น​ได้แค่ IRON MAN (รีดผ้า)​ไปพลางๆ​ก่อน

6:00 โมงเช้า​...​.. ปีใหม่แล้ว​ ทุกอย่าง​ต้องเปลี่ยนแปลง จัดแจงเตรียมของใส่บาตร ยกของจดหัวแล้ว​ก็อธิษฐาน​ส่วนบุญ แล้ว​ก็วางไว้ สั่งลูกน้องคอยใส่บาตร ตอน 7 โมง ​ส่วนเราก็​เอาจักรยานคันเก่งออกจากบ้าน...​..แน่นอนปลายทาง​ความฝัน...​..ชะอำ

ตลอดทาง​ที่ขับมา กังวลตลอดทางว่าบุญ​ที่ทำมัน​จะสมบูรณ์ไหม ​เพราะไม่​ได้ใส่บาตรเอง​กับมือ ​และพ่อแม่​และญาติพี่น้อง​จะ​ได้รับ​ส่วนกุศลหรือเปล่า ? คิด​ไปคิดมาปวดหัว ไว้​ไปโต้แย้ง​กับยมบาล ตอน​จะขึ้น​สวรรค์หรือลงนรก ตอนนั้น​ก็แล้ว​กัน

การมาชะอำในครั้งนี้ ระยะทาง​ไปกลับประมาณ 40 กม. ผลพลอย​ได้​คือ​ได้​ไปเ​ที่ยวตลาดสดตอนเช้า​ด้วย ไม่​ได้​ไปซื้ออะไร​หรอกผมชอบ​ไปดูชีวิตในนั้น​ เคยเจอยายแก่ๆ​​เอาผักใส่ตะกร้ามาขายผักผักบ้านๆ​ เช่น กระถิน ผักบุ้งนา แกคงเก็บตามท้อง​เป็นวันกว่า​จะรวบรวม​ได้ขนาดนั้น​ ​และ​เอามาขาย​เป็นวันกว่า​จะ​ได้เงิน 40-50 บาท​​และไอ้ผักกระถินสมัยนี้หาคนกินยาก เห็นแล้ว​สงสารจับใจ เราเลย​เหมา100บาท​ (ไม่​ต้องทอน)แก​จะ​ได้รีบกลับบ้าน​ไปพักผ่อนเงินแค่นี้ทิปเด็ก​เมื่อคืนยังมากกว่า

เดิน​ไปสักพักชักหิว เลย​สั่งข้าวราดแกงมานั่งยองๆ​กินก็​ได้บรรยากาศ​ไปอีกแบบ เห็นผัวเมียหนุ่มสาวว่างจากขายปลา นั่งกินข้าว​ที่ห่อมา​กับปลาเค็ม​ที่ขาย กระหนุงกระหนิงเห็นแล้ว​อิจฉา
นี่แหละ​หนา​ที่โบราณ​เขาว่า " ข้าวใหม่ปลาเค็ม"

การ​ได้มี​เพื่อนร่วมทางชีวิตมัน​เป็น​ความสุข​และอุ่นใจ มันไม่​ได้เกี่ยว​กับหนทาง​ที่​จะเดิน​ไป ​เพราะไหน ๆ​เราก็เกิดมาคนเดียวก็คง​ต้องจากโลกนี้​ไปคนเดียวเช่นกัน บางคนมีชีวิตทุ่มเท​ไปให้​กับอนาคต​ทั้งหมด สุดท้าย​ต้องจาก​ไป​โดยไม่​ได้มีชีวิตอยู่​​ทั้งปัจจุบัน​และอนาคต เลย​

" ขอเงินป้าซัก20บาท​ กินข้าวหน่อย​สิพี่ " ​แต่เราก็ยังคงก้มหน้ากินข้าวแบบไม่​ได้มองเสียด้วยซ้ำ เรื่อง​แบบนี้เจอมาเยอะจนชาชิน สมัยเรียนปี1เชียงใหม่​ที่ท่ารถมีเด็กหนุ่มมาขอเงิน 5 บาท​ ​เพราะค่ารถขาดอีกแค่ 5 บาท​ ​จะกลับลำพูน เราก็ให้​ไป​เพราะเงินไม่เยอะ วันรับปริญญา เจอมัน​ที่ท่ารถเหมือนเดิม เราเรียนจบแล้ว​ มันยังกลับไม่ถึงลำพูนเลย​

" ปลาทอดอร่อย สั่งสิ " ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​

​ได้ยินเสียงนี้ซ้ำ ๆ​หลายครั้งชักเอะใจ
ภาพ​ที่​ได้เห็น​คือ ผู้หญิงแก่ๆ​วัยกลางคนดูไม่ค่อยเต็มสักเท่าไหร่ แก​จะพูด​กับคน​ที่มาซื้อ​กับข้าวอยู่​ตลอดเวลา ให้สั่งปลาทอด​ไปกินด้วย ข้างๆ​ แก มีภาพ​พระสงฆ์ยืนบิณฑบาตข้างๆ​ร้านขายข้าวแกง มีตะกร้าอยู่​1ใบข้างๆ​เต็ม​ไปด้วยของใส่บาตรสารพัดจนล้นตะกร้า แน่นอนในนั้น​มีปลาทอดอยูหลายตัว

" ปลาทอดอร่อย สั่งสิ " ดู​จะไม่ค่อยมี​ใครสนใจ สำหรับบรรยากาศ​ที่ยุ่งเหยิงในตลาดเช้า​

" เจ๊...​.. ​เอาข้าวราดแกงให้ป้าแกกินหน่อย​ เก็บเงิน​ที่ผมนะ "

" ไม่​เอาข้าวราดแกง​ได้ไหม ปลาทอดอร่อย เกรงใจ อยากกิน "

ผมกลับมากินปลาทอดตัว​ที่โต๊ะ ​ที่ผมเหลือไว้เกือบตัว ​ที่เคยบ่นว่ามันเค็ม บัดซบ...​..จนหมด

" ปลาทอดอร่อย สั่งสิ "

​เขาว่า​ระหว่างบุญ​กับบาป ถูกขวางกั้นด้วยแม่น้ำแห่งปัญญา

6:00โมงเช้า​แล้ว​...​..ตอนนี้ผม​เขาใจแล้ว​ล่ะว่า บุญ​คืออะไร​
..ผมไม่ห่วงเรื่อง​ใส่บาตรอีกแล้ว​

มาสิ...​...​...​.วันนี้เรา​จะ​ไปตามหาฝันด้วยกัน...​..IRON MAN

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3620 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง IRON MAN 1
ผู้แต่ง เล็ก โยธา
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๘ มกราคม ๒๕๕๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๔๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-18899 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 18 ม.ค. 2556, 11.53 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น