นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๓
วันเดียวดาย
มะขวิด
 เช้า ชนชื่นชมเช้า.........เฉไฉ
สาย ซัวซบเสียดไซร้....ส่อเศร้า
บ่าย บ่อยเบื่อบ่นใบ้......บอบ้า
เย็น ย่อมเย็นอยู่เหย้า....ยิ่งย้ำอย่างหยัน
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...บ่าย...
คลื่นทะเลซัดฝั่งดังตึงตึง
คลื่นคิดถึงซัดใจให้สึกกร่อน
คลื่นยังแรงอากาศก็ยังร้อน
ใจเริ่มกร่อนแหว่งเว้าโอ้เราหนอ

...เย็น...
ฝนกระหน่ำหลังอากาศที่อบอ้าว
ใจรวดร้าวแลเปียกปอนยังตัดพ้อ
ฝนเอยไม่สงสารใจคนรอ
เมื่อไหร่หนอได้เจอกันให้อุ่นใจ

...ค่ำ...
สายลมหนาวพัดโหมโลมลูบร่าง
แสงจันทร์จางส่องหล้าหาอุ่นไม่
หมู่พฤกษาโบกสะบัดลมพัดใบ
เหน็บกินใจรวดร้าวคราวเหงารุม

...เช้า...
หมอกขาวขาวคลุมยอดไม้ให้มัวหมอง
ใจฉันร้องเจ็บเจียนตายกายงองุ้ม
เมื่อหมอกขาวคือความเศร้าเข้าเกาะกุม
รุมมะตุ้มสุมใจให้ยิ่งหมอง

...สาย...
เมฆทะมึนบดบังแสงตะวัน
ในใจพลันมัวมิดเมื่อจิตข้อง
หน้าไม่อายใครหว่าน้ำตานอง
ใครกันต้องใช้น้ำฝนซ่อนน้ำตา

วันเดียวผ่านฤดูกาลผ่านปีครบ
วันเดียวจบวันจิตไหลตามลมฟ้า
วันเดียวนี้วิญญาณเจ็บเป็นเหน็บชา
วันเดียวช้ำน้ำตาบ่าท่วมใจ

~~~~~~~~~~
 
F a c t   C a r d
Article ID A-3500 Article's Rate 4 votes
ชื่อเรื่อง วันเดียวดาย
ผู้แต่ง มะขวิด
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๗๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : มะขวิด [C-17965 ], [118.173.66.180]
เมื่อวันที่ : 18 ธ.ค. 2553, 15.48 น.

เห็นว่ามัน​ใช้​ได้ เลย​ยกฐานะให้​เป็นงานเขียนซะเลย​ หุหุ

คุณ​จะชมหรือติไม่ว่ากัน สิ่งเดียวนั้น​​ที่ห้ามลืม​คือดอกไม้
เพียงอยากให้แฟนแฟนทั่วแคว้นไทย รับรู้ไว้ ดราม่าก็​ได้ ไม่ใช่แค่แซวการเมือง

ฮิ้ววววววววววววววววว

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : คนธรรมดา [C-17966 ], [110.49.193.100]
เมื่อวันที่ : 18 ธ.ค. 2553, 16.33 น.

จิตใต้สำนึก ​ที่ปลดปล่อยออกมา ​โดย ถ่องแท้

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : นาม อิสรา [C-17968 ], [110.49.193.212]
เมื่อวันที่ : 18 ธ.ค. 2553, 21.18 น.

...​บ่าย...​
คลื่นทะเลซัดฝั่งดังตึงตึง
คลื่นคิดถึงซัดใจให้สึกกร่อน
คลื่นยังแรงอากาศก็ยังร้อน
ใจเริ่มกร่อนแหว่งเว้าโอ้เราหนอ


แหม-ดังเหมือนกลองเพล​ที่วัดท้ายบ้านเชียวนะ ฮา ฮา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : *_* [C-17970 ], [180.180.138.136]
เมื่อวันที่ : 19 ธ.ค. 2553, 08.09 น.

...​ค่ำ...​
สายลมหนาวพัดโหมโลมลูบร่าง
แสงจันทร์จางส่องหล้าหาอุ่นไม่
หมู่พฤกษาโบกสะบัดลมพัดใบ
เหน็บกินใจรวดร้าวคราวเหงารุม

ลมหนาวท่า​จะแรงดังพายุ
แสงจันทร์ย่อมไร้​ซึ่งองศากรุ่น

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : หมาน้อย [C-17973 ], [203.158.176.19]
เมื่อวันที่ : 20 ธ.ค. 2553, 09.51 น.

​เอา​ไปสัก 10 ดอกก่อนนะค่ะ​ ​ที่เหลืออีก 90 เด๋วเก็บตังค์ซื้อก่อน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : ทอรุ้ง [C-17982 ], [118.173.65.245]
เมื่อวันที่ : 22 ธ.ค. 2553, 13.18 น.

เช้า​ ชนชื่นชมเช้า​...​...​...​เฉไฉ
สาย ซัวซบเสียดไซร้...​.ส่อเศร้า
บ่าย บ่อยเบื่อบ่นใบ้...​...​บอบ้า
เย็น ย่อมเย็นอยู่​เหย้า...​.ยิ่งย้ำอย่างหยัน



เล่นคำพลิกพลิ้วซะ! (ไม่ง่ายนะเนี่ย)

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : มะขวิด [C-17983 ], [118.173.65.230]
เมื่อวันที่ : 22 ธ.ค. 2553, 14.44 น.

ฮ่า ๆ​ ๆ​ ๆ​ ขอบคุณทุกคำวิจารณ์ครับ​

เสียงคลื่นของมะขวิด ต่อ​ไป​ต้องตะแบงดังตึง ๆ​ ตลอดแล้ว​ล่ะนะ หุหุ หรือดัง ตรึง ตรึง ดีนะ จริง ๆ​ แล้ว​นึกถึงคลื่น​ที่ม้วนตัวขึ้น​สูง แล้ว​ปลายคลื่น​ที่จุดสูงสุด ตีกระทบผืนน้ำ​ที่อยู่​ต่ำกว่าอ่ะนะ เสียง​จะดังตึง ชัดเจนมาก ไม่​ได้ดังครืน ๆ​ หรือ ซู่ ๆ​ เหมือนคลื่นเบา ๆ​ ทั่ว​ไป บางที​ได้ยินดัง ตู้ม เลย​เชียวนะครับ​ (แวะ​ไปสดับ​ได้​ที่ชายหาดบางสักครับ​ อิอิ)

ขอบคุณ ทอรุ้งครับ​ ชม​ได้ดี ​แต่​เพื่อนคนหนึ่ง​บอก (​และผมก็เห็นด้วย​กับ​เขา) ว่า ผิดฉันทลักษณ์ ​ทั้งเอกโท ​และคำ​เป็นคำตาย คราวหน้า​จะเป๊ะ ๆ​ เลย​ คอยสดับ หุหุ

​ถ้ามันมีตัวตนอยู่​แค่ใน บทกวีดิจิตอล มันก็​เป็นอีกแค่ทางผ่าน ​ที่ผมไม่อาจรู้เลย​ว่า มีจุดอ่อนด้อยตรงไหน​ที่​ต้องปรับปรุงในงานเขียนชิ้นต่อ​ไป

ขอบคุณทุกท่านครับ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น