นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๙ ตุลาคม ๒๕๕๒
นิราศพุน้ำร้อน
ปอ เปลือกไม้
  ณ วันแรมหนึ่งค่ำจดจำได้
เราคนไทยทำบุญออกพรรษา
ทำทุกวัดจัดทุกปีมีนานมา
คือคุณค่าประเพณีที่ดีวาม
ชีพจรลงเท้าให้ก้าวย่าง
ต้องเดินทางท่องไปในสยาม
ลาอู่ทองเมืองสุพรรณอันงดงาม
ไปเดินตามความฝันอันแสนไกล
จะเข้าเขตเมืองกาญจน์นั้นไร้เหตุ
ตลาดเขตข้ามแดนแสนจะง่าย
สุพรรณกาญจน์เกินขวางเส้นทางไป
ด้วยมิใช่เขตขวางเส้นทางรัก
ถึงหนองจอกบอกน้ำที่ฉ่ำชื่น
ว่าขวัญยืนรักใคร่ใจประจักษ์
อยากจะวานจอกแหนแห่แหนรัก
โห่ขันหมากหมั้นน้องผ่องโสภี
ตลาดใหม่ไม่แปลกแยกรางหวาย
กลัวหลังลายคล้ายข้าหลวงห่วงใจพี่
เพียงคำหวานเกินหวายเธอใช้ตี
ทุกวจีพี่ชายใจราญรอน
ดอนมะขามถามหาไม่เห็นต้น
คงถูกโค่นทำเขียงจนเกลี้ยงบ่อน
ดุจใจพี่มอบไว้ให้บังอร
ไม่ทุกข์ร้อนหมดใจเพราะให้เธอ
ถึงบ้านทวนน้ำทวนไปทิศเหนือ
แต่ก่อนเรือล่องไปได้เสมอ
แต่กาลก่อนย้อนทวนหวนถึงเธอ
ได้เจอะเจอคนสวยห้วยสะพาน
เห็นเป็นห้วยสวยใสไหลละล่อง
นั้นนวลน้องท่องน้ำลำละหาร
ร่างระหงลงน้ำงามตระการ
ชมนงคราญบนสะพานสะท้านใจ
ทุ่งสมอพอรู้ว่าอยู่ทุ่ง
สมอมุ่งปักหมุดหยุดใจได้
ให้ใจพี่นี้รักเธอปักใจ
ดุจสมอปักไว้ไม่ถอนคืน
นั่นหนองขาวข้าวดีมีน้ำหนอง
คงเช่นพี่มีน้องปองจิตชื่น
เช่นเรามีกันและกันทุกวันคืน
ก็แช่มชื่นเช่นข้าวหนองขาวงาม
ห้วยตลุงเสาหลักปักกลางห้วย
คงจะช่วยรั้งใจไม่ไหลหลาม
จะยึดโยงตรงใจให้คนงาม
จะเช้าค่ำคือหลักปักยึดใจ
มาถึงวังสารภีมีสาระ
คือเป็นสระวังน้ำงามสวยใส
สารภีไม้ดอกออกวิไล
เช่นยาใจหอมกายได้กลิ่นนวล
ถึงปากแพรกแปลกใจได้ใกล้เจ้า
รับน้องสาวร่วมทางช่างหอมหวน
อุ่นไอรักสองใจให้อบอวล
ต่างชักชวนชมชี้ทุกที่ทาง
จวบจนถึงท่าล้อได้ล้อเล่น
สู่กฎเกณฑ์รักใคร่มิได้ห่าง
สะพานข้ามแม่กลองคือช่องทาง
เชื่อมความหวังเชื่อมใจให้ชิดกัน
ผ่านยางเกาะกุมมือถือมั่นไว้
ส่งสารใจใช้สื่อคือจิตฝัน
เราพะนอเคียงข้างร่วมทางกัน
หัวใจเกาะกุมมั่นสัมพันธ์ใจ
แล้วลุล่วงเข้าสู่ประดูด่าน
เขาเรียกขานมะขามเตี้ยไม่เสียหาย
อีกถิ่นฐานมั่นคงตรงด่านใจ
มีเธอก้าวเข้าได้เพียงผู้เดียว
ถึงท่าพุพ่นน้ำเป็นลำไหล
ได้อุ่นไออุ่นใจไม่ห่อเหี่ยว
เป็นน้ำพุผุดผ่องละอองเกลียว
ดั่งยึดเหนี่ยวอุ่นไอใจสองเรา
พบสามแยกแปลกใจไม่ไปซ้าย
พาแก้วใจไปขวาไม่น่าเหงา
เป็นทางแยกผิดถูกปลุกใจเรา
หมายมั่นก้าวทางถูกทุกที่ไป
อีกไม่ไกลไปถึงหนองหญ้าปล้อง
คนที่ปองต้องใจได้ความหมาย
ทุกหย่อมหญ้าเราจะย่างถูกทางใจ
และจะไม่ทะลุปล้องให้ต้องตรม
ขึ้นสะพานข้ามน้ำลำทหาร
แล้วเลี้ยวผ่านด่านดูรู้เหมาะสม
ทหารพรานขันแข็งแกร่งน่าชม
พิมพ์นิยมอยู่ยามตามด่านแดน
ไม่แยกไปบ้านเก่าเราเลี้ยวซ้าย
ณ จุดหมายห้วยน้ำขาวไม่แร้นแค้น
อำเภอเมืองเรื่องงงหลงดินแดน
ดั่งพี่หลงน้องแทนไม่ผิดใจ
ผ่านงานแข่งฟุตบอลออกพรรษา
มีผู้คนหนาตาสนุกได้
ไม่มีวิกในวัดให้ขัดใจ
สนุกง่ายทุกคนปนกับเกม
แต่รักเราไม่ง่ายคล้ายเกมนั่น
ฉุดกระชากลากฝันกันข้นเข้ม
ต่างซ่อนรักซุกฝันมันกว่าเกม
ต่างเติมเต็มตอบรักด้วยภักดี
มาถึงบ้านห้วยน้ำขาวไหนเล่าห้วย
ถามคนสวยอยู่ไหนไม่เห็นนี่
มองหาห้วยน้ำขาวไม่เห็นมี
ดูคนดีก็ไม่ขาวให้เราชม
ไม่เห็นห้วยเห็นธารตระการไหล
มีแก้วใจเนื้อเย็นเป็นสุขสม
ชี้เทือกเขาตะนาวศรีให้พี่ชม
เรารื่นรมย์สมสนานสราญใจ
มีหนทางเลียบเขาทะลุเขา
ดุจรักเราเกินขวางหนทางได้
คนตัดเขากีดขวางหนทางไป
ขวางรักเราได้อย่างไรใจไม่ยอม
ผ่านขุนเขาเข้ามาสู่พุน้ำร้อน
ใครอาบก่อนก็คงจะแก่และรีบหง่อม
พี่รีบอาบน้ำเย็นเห็นพะยอม
เกรงจะหง่อมแก่ง่ายไปตามวัย
บันทึกภาพทิวทัศน์ของเทือกเขา
บันทึกเงาหลังกล้องที่ปองหมาย
บันทึกภาพประทับจิตสนิทใจ
บันทึกไว้เหลังเลนส์เห็นเพียงเรา
เปิดภาพถ่ายใครดูก็รู้ได้
ประทับใจคนถ่ายไม่เคยเหงา
เบื้องหลังกล้องใครจะรู้คู่ของเรา
บันทึกเงาบันทึกรักปักกลางใจ
เข้าบ้านมอญมอญเมาเขาเดินเป๋
คงจะเทเหล้าขาวเข้าท้องไส้
คงฉลองออกพรรษาหนักกว่าใคร
พี่เมาใจเมารักไม่ยักเซ
เรามาหยุดสุดเขตไร้เหตุข้าม
เป็นเขตคามคนพม่าหม่องเจ้าเล่ห์
พลันกลับหลังอย่างด่วนไม่รวนเร
สิ้นเสน่ห์ตะนาวศรีเท่านี้พอ
เก็บทุกภาพที่รับรู้สู่ดวงจิต
พรหมลิขิตขีดให้หรือไรหนอ
เวลาที่มีเราได้เคล้าคลอ
มิเคยพอเพิ่มค่าทุกนาที
แล้วอำลาพุน้ำร้อนมาก่อนเที่ยง
คงไว้เพียงรักเราตะนาวศรี
ให้ขุนเขาเป็นพยานตราบพันปี
รักเรานี้คงมั่นนิรันดร...
 
F a c t   C a r d
Article ID A-3316 Article's Rate 8 votes
ชื่อเรื่อง นิราศพุน้ำร้อน
ผู้แต่ง ปอ เปลือกไม้
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๙ ตุลาคม ๒๕๕๒
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๗๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-16381 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 09 ต.ค. 2552, 15.22 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น