นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๑๑ เมษายน ๒๕๕๑
ความเจ็บปวดที่ไม่เคยจางหาย
ladybird
 ๑.หากเปรียบใจ/ของฉัน/นั้นแสนเศร้า
รุ่มร้อนเร่า/ในอก/มิห่างหาย
คนเคยรัก/จากไป/ไกลห่างกาย
ใจสลาย/รับไม่ไหว/กับความจริง
๒.อธิษฐาน/ให้เป็น/เพียงความฝัน
เมื่อตะวันกลบ/ราตรีกลับ/คืนมาทุกสิ่ง
แต่เปล่าเลย/เมื่อตื่นจากฝัน/แสนเจ็บปวดยิ่ง
เพราะความจริง/คือความจริง/เธอจากไป
๓.เจ็บแสนเจ็บ/ทนทุกข์/มิอาจเอ่ย
ไฉนเลย/จะยืนหยัด/สู้อยู่ไหว
หมดสิ้นแล้ว/เรี่ยวแรงแล/กำลังใจ
ล้มลงไป/ใครใครเขา/ต่างดูแคลน
๔.แต่แม่จ๋า/คอยเยียวยา/มาตลอด
แม้นอิดออด/สู้ลุกล้ม/ยากเหลือแสน
แล้วจิตใจ/ที่แสนเศร้า/เริ่มสุขแทน
รักแน่นแฟ้น/พาลุกขึ้น/อย่างปลอดภัย
๕.เพลานี้/มีบ้าง/ที่ใจล้า
อยากให้เขา/กลับมา/อยู่ใกล้ใกล้
ดังคำว่า/สายน้ำมิอาจ/ไหลย้อนไป
จึงได้แต่/ซ่อมดวงใจ/ให้แข็งแรง
๖.เจ็บมานาน/ทุกข์มานาน/ผ่านขมขื่น
หลายวันคืน/ที่ใจแล้ง/น้ำเหี่ยวแห้ง
อยากให้มี/ใครสักคน/ที่เข้มแข็ง
เข้ามาช่วย/ดึงแรงใจ/ฉันกลับมา
๗.จะมีไหม/คนคนนั้น/ที่ฝันถึง
ห้วงคำนึง/เฝ้าคอยเขา/เราโหยหา
คนที่ทำ/ให้เรารื่น/ชื่นอุรา
จนสามารถ/ลุกขึ้นมา/สู้ต่อไป............
 
F a c t   C a r d
Article ID A-2784 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง ความเจ็บปวดที่ไม่เคยจางหาย
ผู้แต่ง ladybird
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๑ เมษายน ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๐๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-13967 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 11 เม.ย. 2551, 22.32 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น