นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๐
ไปเยี่ยม "Bhumipol Square"
กัลปจันทรา
...สวัสดีค่ะ​​ ขอเล่าเรื่อง​​​​ไปเ​​ที่ยว​​ที่ "ฮาร์วาร์ด สแควร์" ​​และแวะ​​ไป​​ที่ "ภูมิพลสแควร์" ​​ซึ่งตั้ง ขึ้น​​​​เพื่อเทิด​​พระเกียรติ "​​พระบาท​​สมเด็จ​​พระเจ้าอยู่​​หัว ภูมิพล...
สวัสดีค่ะ​

ขอเล่าเรื่อง​​ไปเ​ที่ยว​ที่ "ฮาร์วาร์ด สแควร์" ​และแวะ​ไป​ที่ "ภูมิพลสแควร์" ​ซึ่งตั้ง ขึ้น​​เพื่อเทิด​พระเกียรติ "​พระบาท​สมเด็จ​พระเจ้าอยู่​หัว ภูมิพลอดุลยเดช" ของเราค่ะ​ สถาน​ที่เหล่านี้อยู่​ในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในเมืองเคมบริดจ์ รัฐแมสสาชูเซ็ต

ก่อนอื่น ขอเล่าว่า เราอยู่​รัฐเวสท์เวอร์จิเนีย ​ไป​ที่รัฐแมสฯ​ต้องผ่านรัฐ 7 รัฐ ​คือ รัฐเวอร์จิเนีย, รัฐแมรี่แลนด์, รัฐเดลลาแวร์, รัฐนิวเจอร์ซี่, รัฐนิวยอร์ค, รัฐคอนเน็คติกัต, ​และแล้ว​ก็ถึงรัฐแมสสาชูเซ็ต

รูปบรรยากาศของทางผ่าน


สามีขับรถคนเดียวตลอดคราวนี้ ตัวดิฉันก็นั่งจ้ออย่างเดียว ขับรถผ่านเมืองใหญ่ๆ​อย่าง มหานครนิวยอร์ค ​ที่รถติดไม่ว่าเวลาไหน ขับทางผ่านยังติดอยู่​นั่นแล้ว​ 5 ไมล์​ใช้เวลา เกือบชั่วโมง เลี่ยงไม่​ได้ด้วย เรา​ใช้ทางโทล์​ที่เก็บเงินด้วยคิดว่าคงเร็วกว่า ​ที่ไหน​ได้ รถติด ไม่เข้าใจว่าคน​ไปไหนกันนักหนา

เมืองเคมบริดจ์ไม่ไกลจากบอสตันนัก เรา​ไป​ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ​และ​ที่สำคัญ​คือ Bhumipol Square ​ที่อยู่​ด้านหนึ่ง​ของ John F. Kennedy Park ตรงด้านหน้าของ Charles Hotel ตัวผู้เขียนเองนั้น​ มี​ความรู้สึกภูมิใจเหลือเกินใน​ความ​เป็นคนไทย​เมื่อเห็นป้าย​พระนามในหลวงของเรา


คลิกดูภาพขยาย


คลิกดูภาพขยาย


เราโชคดีมาก​ที่วันนั้น​อากาศดี วันแรก​ไปถึงมี​แต่ฝน รุ่งขึ้น​อากาศดีมาก เราเห็นเด็กๆ​ในมหาวิทยาลัยแล้ว​อดถามตัวเองไม่​ได้ว่า "เราเคยหน้าเด็กอย่างนี้หรือเปล่า" ​เพราะ​แต่ละคนดู​เป็นเด็กกันจังเลย​ แอ้...​อิจฉาหน่อย​ๆ​ ​แต่ไม่ขอกลับ​ไป​เป็นนักศึกษาอีกแล้ว​...​หมดแรงค่ะ​


แวะ​ไปจิบกาแฟของโฮเต็ลในมหาวิทยาลัย นั่งในสวนของ​เขา เห็นปลูกสมุนไพรเต็ม​ไปหมด มี​ทั้งตะไคร้ ใบโหระพา ฯลฯ อยากเด็ดมาแทบแย่ จนสามีดุว่า "​ถ้า​เขาจับคุณ​ไปนะ ผม​จะไม่ประกันตัวออกมา" แฮ่...​จบจาก​ที่อื่น ​แต่อยาก​ได้สมุนไพรของฮาร์วาร์ดเจ้าค่ะ​ สามีบอกว่า สงสัยร้านอาหารไทยใกล้ๆ​มาปลูกไว้ ถามคน​ที่ทำงานในโอเต็ล ​เขาหัวเราะ บอกว่า "ก็จ้างให้คนทำสวนน่ะครับ​ ​เขาปลูกอะไร​ผมก็ไม่ทราบ เห็นสวยดีเท่านั้น​ก็พอ" เฮ้อ...​ไม่รู้จัก​ใช้บ้าง...​เสียดาย




ประวัติของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดสักนิดนะคะ​ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ​เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน​ที่มีอายุมาก​ที่สุดในสหรัฐฯ ก่อตั้งขึ้น​​เมื่อปี ค.ศ. 1636 เดิม​เป็นชุมชน​ที่เกิดใหม่ชื่อ เคมบริดจ์ ริมแม่น้ำชาร์ล ในเมืองบอสตัน ปัจจุบันอายุ 371 ปี John Harvard ​เป็นผู้ก่อตั้งขึ้น​ เริ่มด้วยการมอบห้องสมุด​ส่วนตัว​และอุทิศ​ที่ดินครึ่งหนึ่ง​ของ​เขา ประมาณ 380 เอเคอร์ ให้ก่อตั้ง Harvard College ขึ้น​ ในโลกปัจจุบัน มหาวิทยาลัยแห่งนี้​เป็นมหาวิทยาลัยชั้นแนวหน้า​ที่​ได้ชื่อว่าแพง​และดี

มหาวิทยาลัยแห่งนี้​ได้ชื่อว่าผลิตบุคคลชั้น "สมอง" ของประเทศสหรัฐฯหลายคนเช่น ประธานาธิบดีสหรัฐฯ 7 คน​ที่จบจากฮาร์วาร์ด ​คือ จอห์น อดัมส์ (1735-1826) ​เป็นประธาธิบดี 1797-1801, รูธเธอร์ฟอร์ด เฮยส์ (1877-1881) ประธานาธิบดีคน​ที่ 19, จอห์น ควินซี อดัมส์ ​เป็นประธานาธิบดี 1825-1829, ธีโอดอร์ รุสเวลท์, แฟรงคลิน ดี รุสเวลท์ ​เป็นประธานาธิบดี 1933-45, จอห์น เอฟ. เคนเนดี ​เป็นประธานาธิบดี 1961-1963 ​และ ประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู. บุช คนปัจจุบัน ประธานาธิบดีคน​ที่ 43 ผู้เริ่ม​เป็นประธานาธิบดีตั้งแต่ปี 2001 ​และ​เป็นคนแรก​ที่​ได้รับปริญญาโทจากฮาร์วาร์ด

บิล เกตส์ ​เป็นศิษย์เก่า​ที่ลาออก​ไปก่อน​เมื่อปี ค.ศ. 1975 ตอนอยู่​ปีสอง ​แต่​เขาก็​ได้กลับมารับปริญญา​เมื่อไม่นานมานี้ ​คือ June, 2007

รูปของ บิล เกตส์



บรรยากาศของมหาวิทยาลัยนั้น​สงบ มีร้านขายของ​ที่จำ​เป็นอยู่​รอบๆ​ราคาไม่แพง มีร้านอาหารหลายชาติรวม​ทั้งของไทยด้วย ​ที่สำคัญ​คือ​เป็นบรรยากาศของการศึกษา ไม่มี​ที่เ​ที่ยวเย้ายวนใจ ไม่มีร้านเหล้า ​แต่ตามประสบการณ์ของผู้เขียนนะคะ​ บรรยากาศอย่างนี้มีเกือบทุก​ที่ของมหาวิทยาลัยดีๆ​ในสหรัฐฯ​คือ ส่งเสริมให้เด็กตั้งใจเรียนอย่างจริงจัง เห็นบรรยากาศรอบๆ​มหาวิทยาลัยในเมืองไทยแล้ว​ บอก​ได้คำเดียวว่า "กลุ้มใจ" ไม่ตัว ล.ลิงค่ะ​

​เอาละค่ะ​อดบ่นไม่​ได้​เพราะอยากให้เมืองไทยผลิตสถาบัน​และมนุษย์​ที่เยี่ยมยอด คนไทยเรานั้น​ไม่โง่เลย​ เราแข่งประเทศอื่นๆ​​ได้อย่างสบาย ​แต่ก็​ต้องผลิตสิ่งดีๆ​​ที่ไม่ใช่เก่ง​แต่เรื่อง​หาเงิน จริยธรรม​ต้องมี อันนี้ไม่​ได้ว่าสหรัฐฯผลิต​แต่คน​ที่ดีนะคะ​ อย่าเข้าใจผิด เพียง​แต่อยากให้เมืองไทยสู้​เขา​ได้

จบ

 

F a c t   C a r d
Article ID A-2597 Article's Rate 6 votes
ชื่อเรื่อง ไปเยี่ยม "Bhumipol Square"
ผู้แต่ง กัลปจันทรา
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ท่องเที่ยว ผจญภัย
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๐๔๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-12897 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 12 ต.ค. 2550, 21.04 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-12915 ], [212.152.21.120]
เมื่อวันที่ : 14 ต.ค. 2550, 22.15 น.

ขอบคุณ​ที่นำเรื่อง​​และภาพมาให้อ่าน​และดูค่ะ​...​ ดูแล้ว​ก็ภูมิใจ​ไปด้วย​กับคนไทย​ที่ในหลวงของเรา​ได้รับการเทอด​พระเกียรติในต่างแดน

ตอนนี้รจนาก็กลับ​ไป​เป็นนักเรียนค่ะ​ รู้สึกตัวว่า แก่กว่านักเรียน​ที่เหลือยังไงชอบกล...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-12923 ], [203.185.68.195]
เมื่อวันที่ : 15 ต.ค. 2550, 09.11 น.

เข้าใจ​ที่คุณ Jusminek กล่าวค่ะ​ เหมือนอย่าง​ที่โบราณว่า

​ความรู้อาจเรียนทัน กันหมด
เว้น​แต่ชั่วดีกระด้าง ห่อนแก้ ฤาไหว

นั่น​คือ เรื่อง​วิชา​ความรู้​ใครๆ​ก็เรียน​ได้ มี​ความ​สามารถไม่ต่างกันนัก ​แต่เรื่อง​จริยธรรม นิสัยใจคอ ​ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีนั้น​ นั้น​ ​เป็นเรื่อง​ยาก​ที่​จะแก้ไขหรือปลูกฝังจริงๆ​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น