นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๗ กันยายน ๒๕๕๐
ทางแห่งรัก
อรทัย
 

.......เรื่องหัวใจ โทรมทรุด สุดไหวหวั่น
มีคืนวัน ซับน้ำตา น่าสงสาร
ฤดูกาล ผ่านไป อาลัยลาน
นั่งอยู่บ้าน เหตุการณ์ ซ่านดวงใจ

.......รักเริ่มต้น ล้นสุข สนุกสนาน
พอนานนาน หายห่าง ไปข้างไหน
กาลเวลา ห่างหาย ให้เป็นไป
สุดท้ายไซร้ ปลายทาง จึงร้างจร

.......ไม่แน่นอน หรอกใจ ที่ใฝ่ฝัน
รักตรึงมั่น ย่อมคงมั่น ขวัญสลอน
รู้ถนอม กล่อมเกลี้ยง เลี้ยงบังอร
ความสุขย้อน จรมา ค่าควรเมือง

.......อ่านสารา รำพัน วันสุดท้าย
สุดทางปลาย หมองหม่น สิ้นคนเขือง
ครานองหน้า น้ำตา มาสิ้นเปลือง
มันเป็นเรื่อง แต่งใจ อาลัยลา

.......รักถลำ ตรองตรึก ฝึกลบฝัน
จงยึดมั่น สัจธรรม กรรมครวญหา
มีทุกขัง อนิจจัง อนัตตา
พิจารณา ธรรมชาติ บทบาทใจ

.......อสุภะ ละกาม เกิดความรู้
ความหดหู่ เศร้าหมอง จะผ่องใส
ด้วยความจริง ธรรมชาติ มีดาษไป
รักใครใคร ใจรู้เห็น เป็นธรรมดา

.......เรื่องหัวใจ เศร้าหมอง ตรองเตรียมไว้
มิหม่นไหม้ เพราะจิต คิดใฝ่หา
การพลัดพราก ไม่เป็นทาส ของสัญญา
ใจรู้ว่า โศกสุข ทุกข์ที่ใจ
 
F a c t   C a r d
Article ID A-2512 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง ทางแห่งรัก
ผู้แต่ง อรทัย
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๗ กันยายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๕๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-12543 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 07 ก.ย. 2550, 05.54 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : เรไร [C-12563 ], [124.121.163.50]
เมื่อวันที่ : 08 ก.ย. 2550, 22.53 น.

ขออนุญาติ คุณ อรทัยน่ะครับ​ ติชมแล้ว​กัน เฉพาะรูปแบบ ฉันทลักษณ์
เนื้อ​ความ ใจเย็นๆ​ครับ​

...​...​.เรื่อง​หัวใจ เรไร ​ต้องไหวหวั่น
มีคืนวัน ซับน้ำตา น่าสงสาร
ฤดูกาล ผ่าน​ไป อาลัยลาน...​...​กาล ..ผ่าน ..ลาน ​ใช้คำไหนรับสัมผัสแน่ครับ​
นั่งอยู่​บ้าน เหตุการณ์ ซ่านดวงใจ ...​บ้าน ..การณ์...​ซ่าน ???

...​...​.รักเริ่มต้น ล้นสุข สนุกสนาน
พอนานนาน หายห่าง ​ไปข้างไหน...​ชิงสัมผัสน่ะครับ​
กาลเวลา ห่างหาย ให้​เป็น​ไป...​นี่ก็เหมือนกัน
สุดท้ายไซร้ ปลายทาง จึงร้างจร

...​...​.ไม่แน่นอน หรอกใจ ​ที่ใฝ่ฝัน
รักตรึงมั่น ย่อมคงมั่น ขวัญสลอน...​.แบบนี้​เขาเรียกสัมผัสเฝือ หรือสัมผัสซ้อนครับ​
รู้ถนอม กล่อมเกลี้ยง เลี้ยงบังอร...​
​ความสุขย้อน จรมา ค่าควรเมือง...​.

...​...​.อ่านสารา รำพัน วันสุดท้าย
สุดทางปลาย หมองหม่น สิ้นคนเขือง...​.เขือง???
ครานองหน้า น้ำตา มาสิ้นเปลือง
มัน​เป็นเรื่อง​ ​แต่งใจ อาลัยลา

...​...​.รักถลำ ตรองตรึก ฝึกลบฝัน
จงยึดมั่น สัจธรรม กรรมครวญหา
มีทุกขัง อนิจจัง อนัตตา
พิจารณา ธรรมชาติ บทบาท​ใจ

...​...​.อสุภะ ละกาม เกิด​ความรู้
​ความหดหู่ เศร้าหมอง ​จะผ่องใส
ด้วย​ความจริง ธรรมชาติ มีดาษ​ไป
รัก​ใคร​ใคร ใจรู้เห็น ​เป็นธรรมดา

...​...​.เรื่อง​หัวใจ เรไร ใจเตรียมไว้
มิหม่นไหม้ ​เพราะจิต คิดใฝ่หา...​.ไหม้...​.ใฝ่ = เฝือครับ​
การพลัดพราก ไม่​เป็นทาส ของสัญญา
ใจรู้ว่า โศกสุข ทุกข์​ที่ใจ

ทีนี้เนื้อ​ความน่ะครับ​

...​...​.เรื่อง​หัวใจ เรไร ​ต้องไหวหวั่น
มีคืนวัน ซับน้ำตา น่าสงสาร
ฤดูกาล ผ่าน​ไป อาลัยลาน
นั่งอยู่​บ้าน เหตุการณ์ ซ่านดวงใจ...​...​..ทำไม​ต้องบังคับให้ผมอยู่​บ้านด้วย อิอิอิ

...​...​.รักเริ่มต้น ล้นสุข สนุกสนาน
พอนานนาน หายห่าง ​ไปข้างไหน
กาลเวลา ห่างหาย ให้​เป็น​ไป
สุดท้ายไซร้ ปลายทาง จึงร้างจร...​...​.​ทั้งห่างหาย...​หายห่าง ก็หมดกันเลย​สิครับ​

...​...​.ไม่แน่นอน หรอกใจ ​ที่ใฝ่ฝัน
รักตรึงมั่น ย่อมคงมั่น ขวัญสลอน...​.
ขวัญสลอน นึกไม่ออกครับว่า​เจตนา​จะให้ห​ความหายว่าอะไร​
รู้ถนอม กล่อมเกลี้ยง เลี้ยงบังอร...​..อย่างนี้ก็หาว่าผมทิ้งสิครับ​
​ความสุขย้อน จรมา ค่าควรเมือง
ผมไม่​ได้​เป็นผู้แทนะครับ​ เรื่อง​​ความรัก มันคงไม่โยง​ไปหรอก ลงคำว่าเมือง​กับเรื่อง​แบบนี้ แสดงว่าคิดวิธีฆ่าตัวตายไว้แล้ว​สิครับ​

...​...​.อ่านสารา รำพัน วันสุดท้าย...​.เปิดพจนานุกรมแล้ว​คำว่าสาราไม่มี ??
สุดทางปลาย หมองหม่น สิ้นคนเขือง...​.คนเขือง? เขือง​เป็นต้นไม้คล้ายเถาวัลย์
ครานองหน้า น้ำตา มาสิ้นเปลือง
มัน​เป็นเรื่อง​ ​แต่งใจ อาลัยลา...​บางทีไม่​ต้องสัมผัสในก็​จะ​ได้​ความมากกว่า

...​...​.รักถลำ ตรองตรึก ฝึกลบฝัน...​.???
จงยึดมั่น สัจธรรม กรรมครวญหา...​นั่นไง เริ่ม​เป็นนักปาดแล้ว​
มีทุกขัง อนิจจัง อนัตตา...​สาธุ
พิจารณา ธรรมชาติ บทบาท​ใจ

...​...​.อสุภะ ละกาม เกิด​ความรู้...​.ผมยังไม่​ได้เขียนถึงเรื่อง​กามเลย​
​ความหดหู่ เศร้าหมอง ​จะผ่องใส...​..สาธุ
ด้วย​ความจริง ธรรมชาติ มีดาษ​ไป...​.สาธุ
รัก​ใคร​ใคร ใจรู้เห็น ​เป็นธรรมดา

...​...​.เรื่อง​หัวใจ เรไร ใจเตรียมไว้
มิหม่นไหม้ ​เพราะจิต คิดใฝ่หา
การพลัดพราก ไม่​เป็นทาส ของสัญญา...​เวลารักกัน​กับ​ใครก็ไม่เคยเซ็นสัญญาเลย​
ใจรู้ว่า โศกสุข ทุกข์​ที่ใจ ...​เอวังก็มีลงด้วยประการละฉะนี้...​...​สาธุ

ด้วยมารยาทในการเขียนกลอนล้อ​กับผู้ใดในแวดวงวรรณกรรม ​เขานิยมโต้ตอบกันในเนื้อเรื่อง​​และ​ความ หาใช่เจตนาสั่งสอน เปรียบดังการยกตนข่มท่าน​แต่...​..
หาก​แต่ว่า...​ ผู้เขียนโต้ตอบ เขียน​ได้ถูก​ต้อง แม่นยำในรูปแบบ​และถ้อยคำแล้ว​ ​โดยมีผลงาน​เป็น​ที่ยอมรับ ​โดยทั่ว​ไป หาก​จะสั่งสอนผู้ใด ก็อยู่​​ที่จิตสำนึก ว่าควรหรือไม่

ขออภัยน่ะครับ​ หากถ้อยคำหรือข้อ​ความอาจขัดตา เ​คืองใจ​ไปบ้าง ในแวดวงเวปกลอนนั้น​ มีผู้รู้มากมาย​ ​ทั้งรู้จริง​และรู้ไม่จริง ​และ​ที่อวดรู้ ควรพิจารณา อย่าให้​เป็นดังคำว่าราณ​ที่ว่า แม่ปู​กับลูกปูเลย​ ขอบคุณครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : อรทัย [C-12568 ], [58.147.118.40]
เมื่อวันที่ : 09 ก.ย. 2550, 10.07 น.



...​.ขอบคุณมาก คุณเรไร ​ที่ช่วยแนะนำ เกียว​กับสัมผัสเกิน การชิงสัมผัส​และบางคำ​ที่​เป็นศัพท์ ขอยอมรับละน่ะ
...​. ​ที่เขียนไม่​ได้มีเจตน​เป็นอย่างอื่น คิดว่าเขียนแล้ว​แสดง​ความรู้สึก​ไปบ้าง แทรกคุณธรรม​ไปบ้าง นึกไม่ออกว่า​จะ​เอาอะไร​เขียนให้​เขามี​ความรู้สึกดี ๆ​ ​กับเรา ​เพราะว่าอีเมลนี้มิ​ได้อ่าน​แต่ท่านผู้เดียว มีสาููธารณะชนเข้ามาอ่าน ​เมื่ออ่านแล้ว​ ​จะ​เป็นการแทรก​ความรู้คติธรรมเข้า​ไปบ้าง ลืมนึกว่ามันกระทบกันท่าน​โดยตรงเช่นกัน ไม่ทราบเลย​ว่าท่าน​จะมีอารมณ์ดัง​ที่เขียนไว้ในกระดานเสวนา ดีเหมือนกันละน่ะ ​จะ​ได้​เป็นบทเรียนอย่าเขียนถึง​ใคร อีก อาจกระทบกระเทือนใจ​ได้ ต่อ​ไปคงไม่มี ​และกลอนบทนั้น​ อรทัย ​ได้เปลี่ยน​ไปแล้ว​จ้ะ​
...​..ทราบว่านามปากกา เรไร ​เป็นของผู้ชาย อยาก​จะพูดคุยด้วย ​แต่ไม่นึกเลย​ว่าสิ่ง​ที่อ้างถึง​จะ​เป็นสิ่งกระทบกระเทือนเกิน​ไป ขอขออภัยอีกครั้ง
...​..​โดยสัจจริงแล้ว​มิ​ได้คิดว่าตนเก่ง ​และเด่นดีอะไร​ไม่ มีหลายท่านให้คำแนะำนำ เสมอ
ไม่ว่า​จะ​เป็นคุณลุงเปี๊ยก คุณรจรา U.S.A. คุณPilgrim ​และคุณ เรไร นี่แหละ​ ขอบคุณมาก นะ
...​...​​เพราะ​ความใหม่ในวงการ จึงผิดพลาด​ไป ขออภัยจริง ​จะมิทำอย่างนี้อีกแล้ว​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น