นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๖ สิงหาคม ๒๕๕๐
สิ่งมีค่า...ที่มีอยู่เพียงชิ้นดียวในโลก
พันนที
...ก่อนก้มลงอ่านงานตรงหน้า บังเอิญสายตาก็​​ไปสะดุดภาพดอกไม้สวยในปฏิทินตั้งโต๊ะ พลิกดูภาพใบไม้ ดอกไม้ อย่างตั้งใจ ​​และ...​​พบดอกไม้​​ที่ฉันตามหา ​​เอาล่ะนะ ฉันอยากลองวาดภาพดอกไม้ดูสักตั้ง...
ก่อนก้มลงอ่านงานตรงหน้า
บังเอิญสายตาก็​ไปสะดุดภาพดอกไม้สวยในปฏิทินตั้งโต๊ะ
พลิกดูภาพใบไม้ ดอกไม้ อย่างตั้งใจ
​และ...​พบดอกไม้​ที่ฉันตามหา



อมยิ้มพักใหญ่ ก่อน​จะตัดสินใจพับโครงการอ่านหนังสือ
หยิบดินสอ กระดาษ A4
ฉันอยากลองวาดรูปดอกลั่นทมดูสักตั้ง

จำ​ได้ว่าในสมุดพกสมัยประถม​และมัธยมต้น
มีเลข 4 เรียงลงมา​เป็นแถวยาวสวยงาม
เพียง​แต่...​​ถ้าเทอมไหนมีวิชาศิลปะวาดรูป
สมุดพกหน้านั้น​​จะมีเลข 2 มาให้สะดุดตาเล่น
เฮ้อ...​ฉันมาตกม้าตายก็ตอนวิชาศิลปะซะทุกที
ฉันไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้​เอาเสียเลย​
...​...​.


​เมื่อหมดภาคบังคับวิชาศิลปะ
ฉันก็ไม่เคยคิด​จะกลับมาวาดอะไร​​เป็นจริง​เป็นจังเลย​สักครั้ง
แล้ว​วันนี้บางอย่างในหัวใจกระซิบบอกให้ฉันลองดู
ฉันค่อยๆ​ลากดินสออย่างแผ่วเบา ร่างกลีบดอก​แต่ละดอกอย่างช้าๆ​
พยายามอย่างมาก​ที่​จะให้​แต่ละกลีบเหมือนต้นแบบอย่าง​ที่สุด

แค่เริ่มต้นฉันก็รู้สึกว่า​มันไม่​ได้ง่ายอย่าง​ที่คิดไว้เลย​
ยิ่งพยายามจ้อง วาดให้เหมือน รูปทรงกลีบยิ่งกลับบิดเบี้ยว
หลังจากวาดแล้ว​ลบอยู่​พักนึง ฉันก็คิดว่าน่า​จะไม่ไหวแล้ว​
ฉัน​จะวาดดอกไม้ดอกนี้ จาก​ความรู้สึกของฉันเอง
ให้ภาพจางของดอกไม้ในสายตา...​แจ่มชัดใน​ความรู้สึกของฉัน
แล้ว​หลังจากนั้น​ ฉันก็ค่อยๆ​วาดรอยโค้งตาม​ที่ใจคิด
...​...​...​...​


~*กลีบดอก​ที่โค้งมน​ได้รูปอย่างลงตัว~*

​ถ้าไม่ลองวาดภาพดอกไม้...​ฉันคงไม่เข้าใจ

ว่าธรรมชาติ​ได้สร้าง​แต่ละกลีบดอก

ด้วย​ความอ่อนหวาน~​ความอ่อนโยนแค่ไหน



ดอกลั่นทมในจินตนาการของฉันก็ค่อยๆ​ปรากฏชัดขึ้น​มา
ฉันวาดเส้นโค้ง​ได้อย่างมั่นใจยิ่งขึ้น​
จากร่างกลีบดอกอย่างแผ่วเบา...​ฉันค่อยๆ​เพิ่มแรงดินสอลงอย่างมั่นใจ
แล้ว​ฉันก็​ได้ดอกลั่นทมของฉัน

..



ดอกไม้ดอกแรก

ภาพวาดภาพแรก

​ที่ฉันวาดเองในรอบสิบกว่าปี


ดอกไม้ ไม่​ได้สวยงามตามต้นแบบ
ก็ฉันไม่มี​ความรู้ด้านการวาดรูปเลย​สักนิด
​แต่ฉันกลับหลงรักดอกไม้​ที่วาดเองดอกนี้มาก
มอง​และยิ้มอย่างภูมิใจ นี่ฉันก็วาดรูป​กับเค้า​ได้เหมือนกันนะ

นี่หรือเปล่า ​ความสุข​ที่ทำให้จิตรกรหลงรัก
ทุ่มเท เวลา แรงกาย แรงใจ
​เพื่อสุดท้าย​ได้ภาพหนึ่ง​...​​ที่ทำให้เกิด​ความรู้สึกแบบนี้



แล้ว​ฉันก็พบว่า...​
บางอย่าง​ที่เคยคิดไว้ว่ามันไม่​ได้ง่ายอย่าง​ที่ฉันคิดไว้
จริงๆ​แล้ว​...​
มันอาจไม่​ได้ยากอย่าง​ที่เคยคิดไว้ต่างหาก


ในวันนั้น​...​จาก​ที่เคยลำเอียงไม่ชอบวิชาศิลปะอย่างตั้งใจ
ในวันนี้...​ฉันกลับพบว่าฉันเริ่มหลงรักวิชาศิลปะอย่างจงใจซะแล้ว​สิ
วันนั้น​-วันนี้ ฉันก็ยัง​เป็นฉันคนเดิม...​​ที่ไม่เหมือนเดิม
ตัวตนของเรา เปลี่ยนแปลงตามวันเวลา​และการเรียนรู้


ฉันนั่งมองภาพวาดดอกไม้ของฉัน มอง ยิ้ม มอง
​และคิดว่าหลังจากทำงานใน​ส่วน​ที่ตั้งใจไว้เสร็จแล้ว​ ฉัน​จะวาดรูปอีก
เย็นวันเดียวกันนั้น​ฉัน​ไปซื้อสีไม้ มาวาดดอกไม้อีกดอกหนึ่ง​​และระบายสีอย่าง​ที่ใจคิด

ดอกไม้ของฉัน สีแบบตามใจฉัน





เชื่อเถอะว่า นี่​เป็นดอกไม้​ที่มาจากภาพต้นแบบเดียวกัน
(​ที่ถึง​แม้มัน​จะไม่ค่อยเหมือนกันสักเท่าไหร่ )​
ดอกไม้จากดินสอสีเทา...​ดอกไม้จากดินสอสี-สีชมพู
ดอกไม้ดอกเดียวกัน​ที่ไม่เหมือนกันจากฝีมือของฉันเอง

​ความพยายามเลียนแบบ
​ที่อย่างไรก็คงไม่มีวันเหมือน
ทุกอย่างในชีวิตล้วนเกิดขึ้น​​ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น​

​และ​แม้ชีวิตของเราเองก็ไม่มีวันเหมือน​กับ​ใคร​ได้
​เพราะเราทุกคน ก็ต่าง​เป็นสิ่ง​ที่มีชิ้นเดียวในโลก



ไม่มี​ใคร​เป็นเหมือน​ใคร​ได้ ไม่ว่า​จะพยายามสักเท่าไหร่ก็ตาม
ในทางตรงกันข้าม...​เราแทบไม่​ต้องพยายาม​จะ​เป็นเหมือน​ใครเลย​
ใน​เมื่อเราก็ต่าง ​เป็นสิ่ง​ที่มีอยู่​ชิ้นเดียวในโลก
เราทุกคนมีสิ่งสวยงามอยู่​ในตัวเองเสมอ
เพียงหยุดมอง ลองค้นหา เห็นคุณค่า ใน​ความ​เป็นเรา


ก็ใน​เมื่อกว่าธรรมชาติ​จะสร้างเรามา
​ต้องผ่านเวลา​และอุปสรรคไม่รู้สักกี่ล้านปี


เรา​ที่​เป็นเราในวันนี้
ทุกคนจึงพิเศษเสมอ


ฮืม...​ดอกไม้พาฉัน​ไป​ได้ไกลอีกแล้ว​สิ

 

F a c t   C a r d
Article ID A-2463 Article's Rate 6 votes
ชื่อเรื่อง สิ่งมีค่า...ที่มีอยู่เพียงชิ้นดียวในโลก
ผู้แต่ง พันนที
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๖ สิงหาคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๒๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๖ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-12251 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 16 ส.ค. 2550, 13.45 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : พันนที [C-12252 ], [125.25.225.113]
เมื่อวันที่ : 16 ส.ค. 2550, 14.03 น.

สวัสดีค่ะ​

พันนทีเขียนเรื่อง​นี้เก็บไว้นานแล้ว​ค่ะ​
​แต่มีงาน​ที่​ต้องเร่งทำอยู่​อีกหลายชิ้นเลย​
วันนี้นั่งทำงาน​ไป​ได้​ส่วนนึงแล้ว​
พักใจด้วยการ​เอางานมาฝากไว้ในนกน้อยบ้างดีกว่าค่ะ​
​ความจริงแอบเขินนิดหน่อย​...​อายรูปค่ะ​ ฝีมือเอ่อ ​คือ เอ่อ

ฝากสวัสดีพี่ๆ​​และ​เพื่อนๆ​ในนกน้อยผ่านงานเขียนหน้านี้ด้วยนะคะ​
ระลึกถึงเสมอค่ะ​
ขอปั่นงานวิชาการ​ที่​ต้องส่งก่อนตุลาคมนี้ให้เสร็จก่อน
แล้ว​คง​ได้แวะมาคุยกันบ่อยขึ้น​ค่ะ​

แข็งแรง แจ่มใส ยิ้มในทุกวันกันนะคะ​

ปล.ลงงานขณะ​ที่ฝนตกค่ะ​...​มองออกนอกหน้าต่างเห็นสายฝนเต้นระบำท่าทางสนุกเชียว บรรยากาศสดชื่น​แต่ก็น่านอนมาก ​แต่ว่า...​ยังนอนไม่​ได้ รีบ​ไปทำงานต่อก่อนดีกว่านะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : อรทั [C-12253 ], [58.147.119.121]
เมื่อวันที่ : 16 ส.ค. 2550, 16.28 น.



ชีวิต ย่อมมีค่า
กาลเวลา ประสบการณ์
กล้าแกร่ง แรงบันดาล
จากผลงาน ​และแรงใจ

อารมณ์ ละเอียดอ่อน
ย่อมสะท้อน ​ความสดใส
จินตนา- การฉับไว
สุขเกิด​ได้ ​เป็นนิรันดร์

เริ่มต้น ค้นชีวิต
ประกาศิต แห่งสวรรค์
พบสุข ในชีวัน
เราคัดสรร ด้วยตนเอง

ปิติ ​และภูมิใจ
พบสิ่งใหม่ ใจครื้นเครง
ชีวิต มิรีบเร่ง
มิวังเวง กลับปลื้มใจ

อารมณ์ ละเอียดอ่อน
อรชร ​แม้ทรวงใน
วิญญา พาผ่องใส
งามวิไล ทุกประการ

อ่านจบ สรุป​ความ
สุดงาม ในดวงมาน
จรรยา ก็อ่อนหวาน
จงพนพาน สิ่งภิญโญ

ขอโทษ ​ที่​เป็นกลอน
ตอบหรือค้อน ตามมโน
ตามถนัด ในมุตโต
อย่าโมโห ​ที่เขียนยาว

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : pilgrim [C-12257 ], [58.11.67.209]
เมื่อวันที่ : 16 ส.ค. 2550, 21.14 น.

ดีใจจัง​ที่พันนที มีไฟสร้างสรรค์กลับมาเขียนงานคุณภาพอีก

พี่พิลดีใจ​และ​เป็นปลื้มมากค่ะ​

พันนทีสบายดีนะคะ​ คิดถึงน้องสาวคนนี้ผู้มีสำนวนอ่อนหวาน​และเขียน​แต่เรื่อง​ดีๆ​เสมอค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : mashimaro [C-12267 ], [124.121.149.59]
เมื่อวันที่ : 18 ส.ค. 2550, 02.48 น.



แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : Rotjana Geneva [C-12305 ], [83.189.130.104]
เมื่อวันที่ : 20 ส.ค. 2550, 23.47 น.

เข้ามาติดตามอ่านงานตามสัญญาค่ะ​

ดอกไม้สวยเหมือน​ความละไมในใจของพันนทีเลย​นะคะ​...​.

พี่รจชอบจังเลย​​ที่พันนทีบอกว่า บางครั้งบางสิ่งก็ไม่​ได้ยากอย่าง​ที่เราคิด ขอเพียง​ได้ลงมือทำก็​จะรู้เอง...​. บ่อยครั้งพี่รจก็​ใช้แนวคิดแบบนั้น​ ในการทำสิ่งใหม่ ๆ​ ​ที่เราไม่เคยทำมาก่อน หรือไม่เคยกล้าทำ...​ จริง ๆ​ แล้ว​มนุษย์เรามีศักยภาพมากอย่างน่าทึ่งทีเดียว เพียง​แต่ว่า​จะ "กล้า" ​ใช้มันหรือเปล่าเท่านั้น​เอง...​

อ้อ...​ ขออวยพรให้งานวิชาการผ่านพ้น​ไปอย่างเรียบร้อย​นะคะ​

ด้วยรักเสมอค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น