นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๑๓ กรกฏาคม ๒๕๕๐
แพ้น้ำตา
เรไร
 มองเห็นเธอเงียบเหงาดูเศร้าสร้อย
น้ำตาปรอยคิดคำนึงถึงความหลัง
เจ็บทั้งกายหัวใจไร้พลัง
สิ้นความหวังรักพรากจากอุรา

เฝ้ารอคอยคืนวันเหมือนฝันค้าง
รักเลือนลางห่างหายใจโหยหา
พบเพียงความหม่นคว้างทางน้ำตา
เจ็บปวดปร่าเท่าใดใจกลับจำ

อยากจะลืมใจเจ้ากรรมกลับจำได้
ณ ห้วงในความรู้สึกลึกถลำ
ต้องเคว้งคว้างเงียบเหงาใครเขาทำ
เก็บความช้ำหดหู่เพียงผู้เดียว

อยากขอร้องสักหนให้ทนหน่อย
ลืมเศร้าสร้อยท้อแท้อย่าแลเหลียว
ทุกสิ่งย่อมผันแปรแน่นักเทียว
จะยึดเหนี่ยวสิ่งใดทำไมกัน

เพียงยินยอมพร้อมเจ็บอีกสักหน
จงอดทนวิปโยคที่โศกศัลย์
อย่าจมกับความทุกข์อยู่ทุกวัน
จงหวาดหวั่นครั้งสุดท้ายในชีวี

ปล่อยน้ำตาเพื่อชะชำระล้าง
ความอ้างว้างข้างในให้หน่ายหนี
เปิดหัวใจเพื่อรักอีกสักที
อาจจะมีบางใครได้เข้ามา
 
F a c t   C a r d
Article ID A-2359 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง แพ้น้ำตา
ผู้แต่ง เรไร
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๓ กรกฏาคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๒๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-11860 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 13 ก.ค. 2550, 09.37 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น