นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๘ กรกฏาคม ๒๕๕๐
เรื่องสั้นแปล มาจากดาวมีนํา
กัลปจันทรา
...แปล​​เมื่อวัน​​ที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๔๙ การมาเยี่ยมโลกจากดาว​​ที่มีนํ้า "กัลปจันทรา" จากเรื่อง​​ "The Watery Place" Isaac Asimov ทำไมเรายัง​​ไปท่องเ​​ที่ยวต่างดาวไม่​​ได้...
แปล​เมื่อวัน​ที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๔๙
การมาเยี่ยมโลกจากดาว​ที่มีนํ้า
"กัลปจันทรา"

จากเรื่อง​ "The Watery Place" Isaac Asimov

เชื่อผมเถอะครับ​ คนในโลกของเราคงไม่​ได้มีโอกาศเดินทาง​ไปเยี่ยมเยือนต่างดาว นอกจากนั้น​​จะไม่มี เจ้าพวก "อีที" หรือมนุษย์ต่างดาวมา​ที่ โลกแน่...​อย่างน้อย ​จะไม่มีอีกแล้ว​
ผมไม่​ได้​เป็นพวกมองโลกในแง่ร้ายนะครับ​ ​ที่จริงนะ การเดินทาง​ไปเ​ที่ยวในต่างดาวนี่ ​เป็น​ไป​ได้ "อีที" มาเยี่ยมโลกก็​ได้ ​และมาแล้ว​ครับ​ ผมรู้​ความจริงนี้รับรอง​ได้ แน่นอน​ที่มียานอวกาศบิน​ไปบินมาในอวกาศของดาวอื่นๆ​​ที่มี​เป็นล้านๆ​กระมัง ​แต่ มนุษย์ในโลกใบสวยของเรานี่นะ​จะไม่มีโอกาศ​ได้​ไปบิน​ไปบินมาในดาวอื่นหรอก ผมรู้​และแน่ใจว่าเราไม่มีทาง​เป็น​ไป​ได้เลย​ ​ทั้งนี้ก็​เพราะว่า มีเจ้ามนุษย์คนหนึ่ง​​ได้ทำ​ความผิดอย่างน่าหัวเราะ​และน่าร้องไห้​ไปด้วย​พร้อมกัน ​เป็น​ความผิดพลาด​ที่ไร้สาระ​ที่สุดเลย​

​เอาละ...​.ผม​จะเล่าให้ฟัง

เจ้ามนุษย์ตนนั้น​ ​ที่ทำ​ความผิด​ที่งี่เง่านั้น​ ชื่อ คาเมรอน บาร์ท คุณ​จะ​ต้องเข้าใจเจ้า คาเมรอนนี้ก่อน ​เขา​เป็นนายอำเภอในเมืองเล็กๆ​ ในรัฐไอดาโฮ สหรัฐอเมริกา เมืองนั้น​ชื่อ "ทวิน กุลช์" ​และผมก็​เป็นผู้ช่วยของ​เขา คาเมรอน​เป็นคนใจร้อน หงุดหงิด ​และก็​จะหงุดหงิด​ที่สุดตอน​ที่​ต้องทำรายงานภาษี ​เพราะว่า คาเมรอนคนสำคัญนี่นะครับ​ นอกจาก​จะ​เป็นนายอำเภอแล้ว​ ยังมีกิจการ​ส่วนตัว​เป็นร้านค้าขายของทั่ว​ไป​ที่มีสารพัดอย่าง แล้ว​ก็มี​ส่วนร่วมกิจการเลี้ยงแกะ​กับ​เพื่อน เขียนคอลัมน์บ้าง มีเงินบำนาญ​ที่​ได้รับจากกองทัพบกจากกรณี​เป็นคน "หย่อน​ความ​สามารถ" (หัวเข่าไม่ดี) ​ซึ่งเกิดขึ้น​จาก​การปฏิบัติหน้า​ที่ตอน​เป็นทหาร แล้ว​ก็ทำโน่นทำนี่จนมีราย​ได้มาจากหลายแห่ง ก็เลย​มีผลให้ตอน​ที่​ต้องกรอกรายการ​เพื่อ​จะเสียภาษียุ่งเหยิงมากมาย​
​ที่จริงนะครับ​ ​ถ้าให้คนพวก​ที่มีอาชีพทำรายการเสียภาษี​เขาทำให้ หรืออย่างน้อยก็ช่วยกรอกเจ้าแผ่นกระดาษต่างๆ​นั่น มันก็​จะง่ายขึ้น​ ​แต่คาเมรอนยืนยัน​จะทำเอง ​และนั่น​คือสาเหตุ​ที่ทำให้​เขาตรอมตรมขมขื่นมาก ​โดยเฉพาะตอนวัน​ที่ 14 เม.ย. ละคุณเอ๋ย เจ้าคาเมรอน​เป็นคน​ที่​ใครอย่าเข้าใกล้​เป็นอันขาด มีสิทธิ์ถูกกัดหัวขาด​ได้ง่ายๆ​

น่าเสียดายจริงๆ​ ​ที่ยานอวกาศจากต่างดาว​ต้องมาลงในวัน​ที่ 14 เม.ย. ค.ศ. 1956

ผมเห็นมันลงมาจอด ผมนั่งอยู่​​ที่โต๊ะ​ซึ่งหันหน้า​ไปทางเข้า หันหลังพิงข้างฝา มีหน้าต่าง​ซึ่งเรา​จะเห็น​ที่จอดรถอยู่​หน้าสำนักงาน จากนั้น​ก็​เป็นทุ่งหญ้าโล่งๆ​ ผม​กำลังมองทางหน้าต่างดูดาวเพลิน​และรู้สึกขี้เกียจไม่อยากอ่านวารสาร​ที่มีอยู่​ ​และ​กำลังคิดชั่งใจว่า ควร​ไปนอนหรือนั่งฟังคาเมรอนด่าพึมพำดี ​เขาด่า​ระหว่าง​ที่ตรวจตัวเลขในรายการเสียภาษีนั้น​​ซึ่งผมเชื่อว่า​เขาตรวจ​เป็นครั้ง​ที่หนึ่ง​ร้อยยี่สิบเจ็ดแล้ว​

ตอนแรกมันดูเหมือนดาวตก ​เป็นแสงทางยาวเหมือนไอพ่นของจรวด แล้ว​ตอน​ส่วนหางก็กว้างขึ้น​เหมือนทางพลุหรือหางไอพ่นของจรวด แล้ว​มันก็ลงมาจอดอย่างนิ่มนวลไม่มีเสียงสักนิด คุณเชื่อผมเถอะขนาดใบไม้แห้ง​ที่หล่นจากต้นยังทำเสียงมากกว่านั้น​เสียอีก แล้ว​ผู้ชายสองคนก็เดินออกมาจากเจ้ายานบินนั่นแหละ​ครับ​

ผมพูดไม่ออก ขยับตัวไม่​ได้ ​จะชี้นี้วหรือทำเสียงไม่​ได้​ทั้งนั้น​ ​แม้​จะกลอกตาก็ยังทำไม่​ได้ ​ได้​แต่นั่งตะลึงตัวแข็ง

เจ้าคาเมรอนน่าหรือ ไม่เงยหน้าขึ้น​ด้วยซํ้า

มีเสียงเคาะประตู​ซึ่งไม่​ได้ล็อกไว้ ประตูเปิด​และผู้ชายสองคนนั้น​ก็ก้าวเข้ามา ผมอาจ​จะเชื่อ​ได้ว่าผู้ชายสองคนนี้คง​เป็นพวกคนในเมืองใหญ่ๆ​ ​ถ้าผมไม่เห็นเจ้ายานบิน​ที่เพิ่งจอดในทุ่งข้างนอก ​เขาสองคน​แต่งตัวด้วยสูทสีเทา เสื้อตัวใน​เป็นสีขาว​และเนคไทสีเลือดหมู รองเท้าสีดำ ผิวของ​เขา​ทั้งคู่คลํ้านิดๆ​ ผมสีดำ​เป็นลอนสลวย ​และตาสีนํ้าตาล หน้าตาท่าทางจริงจัง ​และ​ทั้งสองคนหน้าตาคล้ายกันมาก
​พระเจ้าช่วย!...​ผมกลัวจนตัวเกร็งแข็ง​ไปหมด
​แต่พ่อเจ้าประคุณคาเมรอน เพียง​แต่เงยหน้าขึ้น​​เมื่อประตูเปิด​และขมวดขิ้วทำหน้าบึ้ง ตามปกติ ผมว่าคาเมรอน​จะหัวเราะจนนํ้าตาไหลด้วย​ความขำ​ที่เห็นคน​แต่งตัวอย่างนั้น​ในเมืองนี้ ​แต่ตอนนี้ ภาษีทำให้​เขาหงุดหงิดจน​แม้​แต่รอยยิ้มสักนิดก็ไม่มี

​เขาพูดขึ้น​ "ช่วยอะไร​คุณ​ได้บ้างครับ​?" พลาง​ใช้นี้วเคาะฟอร์มภาษีให้เห็นว่า ​เขาไม่มีเวลามากนัก
คนหนึ่ง​ในสองคน​ที่เข้ามา ก้าวเข้ามาใกล้นิดหนึ่ง​​และพูดว่า "เราเฝ้าดูคนของพวกคุณมานานมากแล้ว​นะครับ​" ​เขาพูด​โดยออกเสียง​แต่ละคำทีละตัว
"คนของผม?" คาเมรอนทวนคำ "คนของผมมีคนเดียว​คือภรรยาเท่านั้น​แหละ​ เธอทำอะไร​ล่ะครับ​?"
ชายในสูทนั้น​ พูดว่า "เราเลือก​ที่นี่ก็​เพราะ​เป็น​ที่สงบ​และสันติไม่วุ่นวาย เราทราบว่าคุณ​เป็นหัวหน้า​ที่นี่"
"คงหมายถึงว่าผม​เป็นนายอำเภอ ​เอาละว่ามามีอะไร​หรือครับ​?"
"เราพยายาม​ที่​จะ​แต่งตัวเหมือนพวกท่าน ​แม้กระทั่งปรับรูปร่างหน้าตาให้คล้ายๆ​พวกท่าน"
"นั่น​ที่คุณใส่ คิดว่าพวกผม​แต่งตัวอย่างนี้หรือครับ​??" ​เขาเพิ่งสังเกตเห็นเสื้อผ้า​เป็นครั้งแรก
"เสื้อผ้า​ที่พวกคนในสังคม​ส่วนใหญ่ใส่ไงล่ะครับ​ เราเรียนรู้ภาษาของท่านด้วย" นายใส่สูทอธิบายต่อ
คาเมรอนทำท่าว่า​จะเข้าใจขึ้น​ "พวกคุณ​เป็นชาวต่างประเทศ มาจาก​ที่อื่นหรือครับ​?" คาเมรอนไม่​ได้ชอบคนต่างประเทศ​เป็นพิเศษมากนัก ไม่ค่อยเจอพวก"ต่างประเทศ" ตั้งแต่ออกจากทหาร ​แต่​เขาก็พยายามให้​ความ​เป็นธรรมแก่ทุกคน
"ต่างประเทศหรือครับ​ ใช่แล้ว​ เรามาจาก​ที่อื่น เรามาจากสถาน​ที่มีนํ้ามากๆ​ ​ที่พวกท่านเรียกว่า วีนัส"

(ตอนนี้ผม​กำลังรวบรวม​กำลังอย่างสุด​ความ​สามารถ​ที่​จะกระพริบตา ​แต่ผมก็นั่งใบ้อยู่​อย่างนั้น​ ผมเพิ่งเห็นจานบินจากนอกโลก ​กำลังเห็น"อีที" ผม​ต้องเชื่อ "คน" "ตัว" หรือ อะไร​สักอย่าง สองตนนี้มาจาก ดาววินัส...​..!!!!)

​แต่คาเมรอนไม่ตื่นเต้นสักนิด "ดีครับ​ นี่​คือ สหรัฐอเมริกา พวกเรามี​ความเสมอภาคไม่ว่า​จะ​เป็นสัญชาติอะไร​ สีผิวสีไหน ศาสนาอะไร​ ต้นตระกูลมาจากไหน แล้ว​ผม​จะทำอะไร​ให้คุณ​ได้บ้าง?"
"เราขอให้ท่านนัดพบ​โดยด่วน​ที่สุด คนสำคัญในประเทศของคุณ ...​สหรัฐอเมริกา ตาม​ที่คุณเรียก พาคนสำคัญมาพบ​กับเรา​เพื่อ​จะให้พวกท่าน​ได้ร่วม​เป็นสมาชิก​กับองค์กร​ที่สำคัญ​และยิ่งใหญ่ของเรา"
คาเมรอนอึ้ง ​และหน้าของ​เขาก็แดงขึ้น​ทีละน้อยอย่างมีอารมณ์ "ให้พวกเรา​เป็นสมาชิกองค์กรของคุณ? เรา​เป็นสมาชิก ยูเอ็น ​และ ก็สมาชิกองค์กรสารพัดอยู่​แล้ว​ คุณ​จะให้ผมเชิญประธานาธิบดีมาเดี๋ยวนี้ ​ที่นี่ ​ที่เมือง "ทวิน กุลช์" นี่นะหรือ ส่งสารด่วนเลย​ใช่ไหมครับ​?" ​เขาหันมามองหน้าผมเหมือน​กับอยากเห็นผมยิ้นขัน ​แต่ผมทำอะไร​ไม่​ได้สักอย่าง ขนาดว่า​ถ้า​ใครดึงเก้าอี้​ที่ผมนั่ง​ไป ผมก็คงล้มลงไม่​ได้
มนุษย์ต่างดาวตอบอย่างไม่รู้ถึง​ความรู้สึกของ​ใคร​ทั้งนั้น​ "​ความว่องไว ​เป็น​ที่ชื่นชอบครับ​"
"แล้ว​สภาผู้แทนล่ะ ​เอาศาลฏีกาด้วยไหมครับ​?"
"​ถ้า​เขา​จะช่วย​ได้ก็เชิญมาเลย​ครับ​ ท่านนายอำเภอ​ที่เคารพ" มนุษย์ต่างดาวตอบแสนสุถาพ

เท่านั้น​แหละ​ คาเมรอนหมด​ความอดทนทันที ​เอากำปั้นทุบฟอร์มภาษีดังตุ๊บ แล้ว​ตะโกนอย่างไม่ออมเสียง "พวกคุณไม่เห็นช่วยผมสักนิด ผมไม่มีเวลาให้พวกกวนบาท​า​ทั้งหลาย ​โดยเฉพาะชาวต่างประเทศชาว ต่างชาติ ​ไปเล้ย ​ไปเลย​นะ! ​ถ้าไม่​ไปเดี๋ยวนี้ ผม​จะขังพวกคุณโทษฐานทำลาย​ความสงบสุข ​และเชื่อเถอะผมไม่ปล่อยให้คุณ​จะออก​ไป​ได้แน่ๆ​!"
"ท่านอยากให้เรา​ไปหรือครับ​?" มนุษย์จาก วีนัส ถามเสียงไม่เหมือนเดิม ไม่มีเปลี่ยนสักนิด
"ใช่ ​ไปเดี๋ยวนี้เลย​ กลับ​ไป​ที่​ที่คุณจากมา!! แล้ว​อย่ากลับมาอีกเชียว ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก! ​และไม่มี​ใครใน​ที่นี้อยากเห็นคุณ!!!"
มนุษย์ต่างดาว​ทั้งสองคนหันมาดูหน้ากัน ทำหน้ากระตุกๆ​ถี่ๆ​ แล้ว​ชาย​ที่​เป็นคนเจรจาตลอดมา ก็ว่า "ผมเห็นในจิตใจของท่านว่าท่าน​ต้องการ​ที่​จะไม่อยากยุ่ง​กับเราจริงๆ​ พวกเราไม่เคยบังคับ​ใครให้มาร่วม​เป็นสมาชิก​กับเรา เรา​จะนับถือ​ความ​ต้องการของท่าน ​และ​จะ​ไป เรา​จะไม่กลับมา เรา​จะล้อมโลกไว้ ​จะไม่มี​ใครมาแวะโลกนี้อีก ​และพวกท่านก็ไม่​ต้องออกจากโลกนี้"
"​เอาละ ไม่​ต้องพูดมาก ​ไปเลย​ ผม​จะนับถึง 3 เริ่มเลย​นะ...​.!!!."
มนุษย์ต่างดาว​ทั้งสองหมุนตัวกลับออก​ไป ​และผมก็รู้ว่า​ที่​เขาพูดไว้นั้น​​จะ​เป็นอย่างนั้น​แน่ ​เพราะผมฟัง​เขาพูด ​แต่ คาเมรอน ไม่​ได้ฟังสักนิด​เพราะสมองอยู่​​ที่ภาษี เหมือน​กับว่าผม​ได้ยิน​เขา​ทั้งสองพูดกัน "เห็นไหมล่ะบอกแล้ว​ ชาวโลกไม่อยากคบ​กับเรา" ผมเห็นอย่างชัดเจนในสมองของผมเหมือน​กับว่า โลกนี้มีรั้วกั้น​โดยรอบ กั้นไม่ให้ชาวดาวต่างๆ​เข้ามา ​และกั้นไม่ให้มนุษย์โลกออก​ไปจากโลกด้วย ผมรู้​และแน่ใจ

​และ​เมื่อ "อีที" ​ทั้งสองออก​ไปแล้ว​ ผมพูด​ได้ ผมตะโกนขึ้น​ "คาเมรอน ​พระเจ้าช่วย! ไล่พวก​เขา​ไปทำไม ​เขามาจากอวกาศ! ​เขา​เป็น มนุษย์ต่างดาว!"
"มาจากอวกาศ??" คาเมรอนจ้องหน้าผม
"มาดูนี่" ผมตะโกนขว้าคอเสื้อเจ้าซื่อบื้อ ​ที่จริงคาเมรอนตัวใหญ่กว่าผม ​แต่ตอนนั้น​ผมมีแรง​ที่ไม่รู้มาจากไหน ผมลากคอคาเมรอนอย่างแรงจนกระดุม​ที่คอเสื้อขาด ลากอย่างสุดแรง​ไป​ที่หน้าต่าง
คาเมรอนงง​กับการกระทำของผมจนไม่ขัดขืน ​แต่พอ​ที่​เขารู้ตัว​และ​กำลังเงิ้อมือขึ้น​มาเตรียม​จะชก ​เขาก็เห็น จากหน้าต่าง​ที่ผมลากคอให้เข้ามายืนอยู่​ เราเห็นชายสองคน​ที่เพิ่งเดินออก​ไป ผม​ได้ยินเจ้าคอเมรอนสูดลมหายใจอย่างแรงอย่างงงงวย
ชายสองคน​กำลังเข้า​ไปในสิ่ง​ที่น่า​จะเรียก​ได้ว่าจานบิน จานบินนั้น​จอดอยู่​ รูปร่างกลมใหญ่โต ​และ​เป็นเงาวับ ดูมีประสิทธิภาพแข็งแรง คุณคงรู้ว่าผมหมาย​ความว่าอย่างไร ​และมันก็จาก​ไป​โดยการยกตัวสูงขึ้น​อย่าง​กับขนนก​ต้องลม สีเหลืองแดงเกิดขึ้น​​ที่ด้านหนึ่ง​ สว่างขึ้น​เรื่อยๆ​ขณะ​ที่จานบินนั้น​เล็กลงๆ​เหมือน​กับดาวตก แล้ว​ก็หาย​ไปอย่างเงียบเชียบ
ผมพูดขึ้น​อย่างหมดแรง "ท่านนายอำเภอ ทำไมไล่พวก​เขา​ไป ​เขา​ต้องการพบประธานาธิบดี ​เขา​จะไม่กลับมาอีกแล้ว​ ไล่​เขา​ไปทำไม?"
คาเมรอนตอบ "ก็ผมคิดว่า​เขา​เป็นพวกต่างชาติ ​เขาว่า​เขา​ต้องเรียนภาษาของเรา ​และ​เขาก็พูดไม่เหมือนพวกเรา"
"แน่ซิ ก็ไช่ ชาวต่างชาติแน่นอน!" ผมประชด
"ก็​เขาว่า​เขา​เป็นต่างชาติ ​และหน้าตา​เขาเหมือนคนมาจากอิตาลี ผมก็นึกว่า​เขา​เป็นคนอิตาเลี่ยน"
"​เป็นอิตาเลี่ยน​ได้ยังไง ​เขาบอกว่า ​เขามาจาก ดาววีนัส ผม​ได้ยิน​กับหู"
"วีนัส ดาวเคราะห์วีนัส??" ตาของคาเมรอนโตเท่าๆ​​กับจานรองถ้วยกาแฟของผมเลย​ทีเดียว
"ใช่ ​เขาเรียกว่า ​ที่มีนํ้ามากๆ​ คุณก็รู้ว่า ดาววินัสน่ะมีนํ้า"

คุณผู้อ่านเห็นหรือยังว่ามัน​เป็น​ความผิดพลาด ผิดอย่างโง่ๆ​​ที่​ใครๆ​ก็ทำ​ได้ ปัญหาก็​คือต่อนี้​ไปโลกของเรานี้​จะไม่มีทาง​ไปท่องดาวอื่น​แม้​แต่ดวงจันทร์ก็​จะไม่มีทาง​เป็นสถาน​ที่ไห้​ใครๆ​ก็​ได้​ไปท่องเ​ที่ยว ​และชาววีนัสหรือชาวดาวดวงไหนๆ​ก็​จะไม่มาเยี่ยมเราอีก ​เพราะเจ้าคาเมรอน​และใบฟอร์มกรอกภาษีแสนบ้านั่นเอง
​เพราะ​เขาพูดกระซิบอย่างหมดแรง "วีนัส ​เมื่อพวก​เขาบอกว่ามาจาก​ที่มีนํ้ามากๆ​ ผมนึกว่า ​เขาหมายถึง เมือง เวนิซ ใน อิตาลี!!!"

 

F a c t   C a r d
Article ID A-2353 Article's Rate 3 votes
ชื่อเรื่อง เรื่องสั้นแปล มาจากดาวมีนํา
ผู้แต่ง กัลปจันทรา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๘ กรกฏาคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องแปล
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๙๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : unclepiak [C-11881 ], [202.91.19.200]
เมื่อวันที่ : 15 ก.ค. 2550, 07.22 น.

ฮาๆ​ เรื่อง​นี้ขำมาก

ผมว่าอีตาไอแซค อาซิมอฟคง​จะเบื่อเรื่อง​ภาษีเหมือนนายอำเภอคาเมรอนแหง๋เลย​ ในประเทศ​ที่การเลี่ยงภาษีทำ​ได้ง่ายพอ ๆ​ ​กับเปลี่ยนช่องทีวีนั้น​ เรื่อง​นี้อาจ​จะตลกน้อยลง​ไปมาก ฮาๆ​ๆ​

==
เพิ่งมีโอกาสย้อนกลับมาอ่านเรื่อง​แปลแรกของ"กัลปจันทรา"วันนี้เองครับ​.. ฮาๆ​ (หัวเราะก่อนสองคำ.. คริ คริ..) เชื่อแล้ว​ว่าร้างราจากการ​ใช้ภาษาไทยจริง ๆ​

​แต่มองเห็น​ความตั้งใจ ​และ"ฝีมือ"อยู่​มากครับ​ เชื่อว่าอีกไม่กี่วันทุกอย่างก็"เข้า​ที่"เอง

นับถือๆ​ๆ​ๆ​ๆ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : jasminek [C-11885 ], [65.73.216.1]
เมื่อวันที่ : 15 ก.ค. 2550, 19.58 น.

กราบขอบคุณค่ะ​ ภาษาไทยนี่ยากมากนะคะ​ ดิฉันว่าภาษาเอเชียยากกว่าภาษาทางตะวันตกมากๆ​เลย​

ตอน​ระหว่าง วัน​ที่ 13 - 15 เมษายนนะคะ​ ทุกๆ​ปี ​ไปดูเถอะค่ะ​ ไม่ว่าเมืองไหน พวกชำนาญภาษีตั้งบูทช่วยเรื่อง​ภาษีคน​จะรอกัน​เป็นแถวยาวเลย​ค่ะ​ อย่าง​กับตอน​ที่​เขาแจกของฟรีในเมืองไทยไม่มีผิด

ดิฉันว่า​ถ้าเราเลี่ยงภาษีก็เหมือนขโมยนั่นแหละ​ค่ะ​ ​แต่ทำไมคนใหญ่​และรวยล้นฟ้าหนีภาษี​ได้เอ่ย??

​เอาละค่ะ​ ไม่อยากพูดเรื่อง​เมืองไทย ​เพราะใจไม่ปกติ​เพราะห่วงเหลือเกิน

แอสินอพ แกประชดพวกต่างดาวด้วยนะคะ​ตาม​ความเห็นของดิฉัน ช่างงี่เง่า​ไปลงเมืองนั้น​​ได้อย่างไง แล้ว​ก็เลือกวัน​ที่ไม่น่าเลือกเลย​ ก็พอๆ​กันแหละ​คะ​ เราก็อาจ​จะไม่อยาก​ไปทัวร์ต่างดาวเหมือนกัน

ด้วย​ความปรารถนาดีค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ระยา [C-11892 ], [124.121.4.192]
เมื่อวันที่ : 16 ก.ค. 2550, 22.02 น.

มาอ่านแล้ว​ค่ะ​

อ่านแล้ว​ก็นั่งถอนหายใจปนเศร้า​ไป โถ ถึงว่าทำไมระยะนี้ไม่ค่อยมีข่าว​ที่แท้ก็​เพราะตานี่นี่เอง!

คิดๆ​แล้ว​ก็น่าขำนะคะ​ ชอบถ้อยคำเสียดสี​ที่ว่ามัน​เป็นเรื่อง​ผิดพลาดอย่าง​ที่​ใครๆ​ก็ทำกัน​ได้ จริงค่ะ​ ​กำลังหน้าสิ่วหน้าขวานนี่คะ​ ลองนึกถึงตอนคนโมโหหิวดูสิคะ​ ^^

แล้ว​ก็ยังไม่มีข้อสรุปว่าชาวต่างดาวผิด​ที่มาในวันนี้หรือคนนี้ผิดกันแน่

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : jasminek [C-11896 ], [74.46.214.123]
เมื่อวันที่ : 17 ก.ค. 2550, 00.03 น.

สวัสดีค่ะ​

คุณระยา​ต้องเมตตานายคาเมรอนหน่อย​ค่ะ​ ​ที่สหรัฐฯนั้น​เรื่อง​ภาษีนี่เรื่อง​คอขาดบาดตาย คนติดคุกมาไม่รู้เท่าไหร่แล้ว​ (เอ...​เมืองไทยคง​ต้องมีเข้าสักวันหนึ่ง​ละ )​ มีคำว่า มีสองอย่าง​ที่เลี่ยงไม่​ได้​คือ ภาษี ​และ ​ความตาย

ไอ้จ้าว "อีที" นั่นก็จริงๆ​ใช่ไหมคะ​ สารพัดรู้โน่นรู้นี่ ไหงไม่รู้ล่ะคะ​ว่ามาคุย​กับคนอเมริกันน่ะ ​เขาไม่คุยเรื่อง​ซีเรียสขนาดนั้น​ในวัน​ที่ 13 เม.ย. แถมลงเมืองเล็กๆ​น่ะ คิดดูสิคะ​ ​ใครมาลงเมือง "หลัง​เขา" ในเมืองไทย แล้ว​ขอพบนายกฯ​จะ​เป็นอย่างไร ขนาดมี​เป็นขบวนยังเข้าพบไม่​ได้เล้ย โอ๊ย...​พอละค่ะ​ เดี๋ยวโดนบ้อม

ขอบคุณ​ที่อ่าน​และเขียนมาค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : pilgrim [C-12086 ], [124.121.108.82]
เมื่อวันที่ : 01 ส.ค. 2550, 23.33 น.

เห็นคุณกัลปจันทรา ส่งเรื่อง​เข้ามาอย่างต่อ​เนื่อง เลย​ขออ่านเรื่อง​นี้ประเดิมนะคะ​

เลือกเรื่อง​​ได้เก่งมากค่ะ​ อ่านแล้ว​สนุกน่าติดตาม ไม่สั้นไม่ยาวเกิน​ไป

ดีใจค่ะ​​ที่คุณกัลปจันทรามีอะไร​ทำเล่นเพลินๆ​ หลังเกษียณ ​จะติดตามอ่าน​ไปเรื่อยๆ​นะคะ​

​เป็น​กำลังใจให้ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : jasminek [C-12089 ], [74.46.216.244]
เมื่อวันที่ : 02 ส.ค. 2550, 19.18 น.

สวัสดีค่ะ​ pilgrim

ขอบคุณ​ที่เขียนมาค่ะ​ ​ที่จริงมีอย่างอื่น​ที่อยากทำมากมาย​นะคะ​ ​แต่ก็​ต้องจัดว่า priority นั้น​​คืออะไร​ ดิฉันอยากให้คนไทยอ่านมากขึ้น​ ​และเห็นว่าราคาหนังสือก็แพง ไม่เข้าใจว่า ​ถ้าเงินของวันราวๆ​หนึ่ง​ร้อยกว่าบาท​​เป็นค่าแรงงาน ​ใคร​จะมีปัญญาซื้อหนังสือ ​แม้​แต่หนังสือพิมพ์รายวันมาอ่าน​ได้อย่างไร ​จะ​ไปโทษว่าคนไม่อ่านก็ไม่​ได้ เรื่อง​กิน​ต้องมาก่อนใช่ไหมคะ​

คงทำ​ไปเท่า​ที่ทำ​ได้ค่ะ​ ​และ​ต้องเรียนรู้​ไปทุกวัน

ด้วย​ความปรารถนาดี​และขอบคุณ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : พญาไฟ [C-12238 ], [124.121.21.91]
เมื่อวันที่ : 14 ส.ค. 2550, 22.17 น.

ขำค่ะ​ เรื่อง​นี้อ่านแล้ว​ฮาดี

จริง ๆ​ แล้ว​ นายอำเภอนี้​เป็นคนมีสมาธิดีนะคะ​ เค้า​กำลังจดจ่ออยู่​​กับการกรอกภาษี​และโลก​ส่วนตัวของตัวเอง

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น