นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๗ กรกฏาคม ๒๕๕๐
เสียงยามเย็น
พันนที
...ว่ากันว่ายามเย็น ​​ที่สีทองของอาทิตย์ทาบฟ้า ก่อน​​ที่​​จะค่อยๆ​​ลับ​​ไป ​​เป็นเวลา​​ที่เราเหงาง่ายกว่าเวลาไหน ​​แต่ฉันกลับชอบบรรยากาศแบบนี้​​ที่สุด...



ว่ากันว่ายามเย็น
​ที่สีทองของอาทิตย์ทาบฟ้า ก่อน​ที่​จะค่อยๆ​ลับ​ไป
​เป็นเวลา​ที่เราเหงาง่ายกว่าเวลาไหน

​แต่ฉันกลับชอบบรรยากาศแบบนี้​ที่สุด
บรรยากาศ​ที่ก้อนเมฆถูกเน้นด้วยแสงจนขอบ​เป็นสีทอง
ลมพัดเอื่อยอ่อย ใบไม้น้อยใหญ่โบกไหวแล้ว​หยุด
เสียงใบไม้กระทบกันอาจไม่​เพราะเหมือนเสียงดนตรี
​แต่มีจังหวะ​ที่อ่อนโยน อ่อนโยนจน​ไปถึงหัวใจ
เสียงนกร้องเรียกครอบครัวให้กลับรัง...​ถึงเวลาของครอบครัว
รถขายไอติมบีบแตรเก่าๆ​ ด้วยเสียงคุ้นหู
เด็กเล็กวิ่งเล่น หัวเราะสนุกสนาน

เสียงของยามเย็น
.
.
แล้ว​ไม่นานทุกอย่างก็เงียบนิ่ง ​เมื่อฟ้าเริ่มมืดลง





ตั้งแต่​เป็นเด็กตัวเล็กไว้ผมหน้าม้า ผมยาวเคลียไหล่
ตอนเย็น​เป็นเวลาโปรด​ที่ฉัน​จะมานั่งห้อยขา​ที่ระเบียงหน้าบ้าน
บ้านไม้ยกสูง ไม่ไกลกันมีต้นก้ามปูต้นใหญ่แผ่กิ่งก้าน
เวลาลมพัดกิ่ง​ทั้งกิ่งโยกไหว เสียงใบไม้พลิ้ว
ผมของฉันปลิวตามลม
สายลมทำให้รู้สึกว่า​ฉันอยู่​สูงพอ​ที่​จะลอย​ได้
ฉันแกว่งขาเบาๆ​ แล้ว​อมยิ้ม

รอยยิ้มอิ่มใสแบบเด็กๆ​

​เมื่อโตขึ้น​จน​ต้องเรียกตัวเองว่า "ผู้ใหญ่" ​ได้แล้ว​
ทุกครั้ง​ที่​ได้มองท้องฟ้า​ที่​พระอาทิตย์​กำลัง​จะลับ
ทุกครั้ง​ที่​ได้ยินเสียงของบรรยากาศรอบตัว
เสียงของยามเย็น
ก็อดไม่​ได้​ที่​จะคิดถึงตอน​เป็นเด็ก
คิดถึงวัน​ที่นั่งห้อยขา แล้ว​แกว่งขาเบาๆ​ล้อลม

หลงรักวัยเด็กขึ้น​มาจับใจ
วัยใส​ที่ไม่ว่า​จะอะไร​ก็ดูมี​ความสุข





​ความแตกต่างของวัยเด็ก​กับเวลานี้​ที่​เป็นผู้ใหญ่
ขณะ​ที่รอบตัวมีเสียงของยามเย็น ฉันก็อมยิ้มเหมือน​ที่เคย
​จะต่างก็ตรง​ที่เสียงยามเย็นทำให้​ความวุ่นวายในช่วงวันของฉัน
ค่อยๆ​ตกตะกอนลงอย่างเงียบๆ​
มีเวลา​เพื่อ​ที่​จะหัดคิดให้ทุกอย่างตกผลึก

​ถ้าหากมี​ความสุข ก็​จะอมยิ้ม
เอ่ยคำขอบคุณขึ้น​มาในใจอย่างลอยๆ​
​ถ้าหากมีเรื่อง​ไม่สบายใจ
ก็คิดว่า​จะทำอย่างไรให้มันเข้า​ที่เข้าทาง
จัดระเบียบใจกันสักนิด
ฉันไม่อยากทำให้บางเรื่อง​ยุ่งยากจนเกิน​ไป

​ถ้าไม่ดูแลหัวใจตัวเอง แล้ว​​ใคร​จะดูแล

​เพราะถึงอย่างไร เราก็​ต้องก้าว​ไปข้างหน้าอยู่​ดี
​และคงไม่มีอะไร​ ​ที่​เมื่อเราตัดสินใจเลือกเองแล้ว​

เรา ​จะ ทำ ไม่ ​ได้

 

F a c t   C a r d
Article ID A-2351 Article's Rate 7 votes
ชื่อเรื่อง เสียงยามเย็น
ผู้แต่ง พันนที
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๗ กรกฏาคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๑๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-11810 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 07 ก.ค. 2550, 03.06 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ป้าแช่ม [C-11811 ], [128.240.229.65]
เมื่อวันที่ : 07 ก.ค. 2550, 04.50 น.

ประสบการณ์สองด้าน ดี ร้าย ​ที่เคยผ่านมา สิ่งดีเรามักเก็บไว้ระลึกถึง ​ส่วนสิ่งดีเรามักเก็บไว้สอนตัวเอง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ป้าแช่ม อีกแล้ว [C-11812 ], [128.240.229.65]
เมื่อวันที่ : 07 ก.ค. 2550, 04.51 น.

ขออภัยเขียนผิด สิ่งร้าย นะจ๊ะ​อันหลัง แหะ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : mashimaro [C-11871 ], [124.121.147.222]
เมื่อวันที่ : 14 ก.ค. 2550, 11.16 น.

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น