นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๒ มิถุนายน ๒๕๕๐
ที่สุด...ของหัวใจ
ม่านแพร
...เสียงเพลง "กล่อมแม่" ดังลอยมาจากบ้านข้างๆ​​ ​​ได้ยินเพลงนี้ครั้งใด น้ำตาไหลทุกที 430 วันแล้ว​​สินะ ​​ที่กลับมาบ้านอย่างเดียวดาย ไม่มีแม่มาคอยถาม...​​...
เสียงเพลง "กล่อมแม่" ดังลอยมาจากบ้านข้างๆ​ ​ได้ยินเพลงนี้ครั้งใด น้ำตาไหลทุกที 430 วันแล้ว​สินะ ​ที่กลับมาบ้านอย่างเดียวดาย ไม่มีแม่มาคอยถามด้วย​ความ​เป็นห่วงเหมือนทุกครั้ง แม่จ๋า ตอนนี้แม่อยู่​​ที่ไหนนะ แม่​จะรู้ไหม ลูกรักของแม่คนนี้ เหนื่อยล้าเหลือเกิน ​ที่​จะ​ต้องเดินตาม​ความฝัน​ไปเพียงลำพัง ขาดแม่​ที่คอยเคียงข้าง ขาดขวัญ​และ​กำลังใจ มีคนบอกลูกว่า แม่​จะคอยมองลูกจากฟากฟ้าไกล ด้วย​ความ​เป็นห่วง​และรัก​ใคร่ แม่จ๋า ทุกคืนก่อนนอน ลูก​จะมานั่งมองท้องฟ้า ​เพื่อ​จะสบตา​กับแม่ ลูก​จะเล่าเรื่อง​ราว​ที่ผ่านมาใน​แต่ละวัน​กับท้องฟ้า ​เพื่อให้แม่​ได้รับรู้เรื่อง​ราวของลูก แม่จ๋า อย่าห่วงลูก ลูก​ต้องเข้มแข็ง ​เพราะลูกสัญญา​กับแม่แล้ว​ ว่าลูก​จะเข้มแข็ง​และ​เป็นคนดี ​เพื่อตอบแทนบุญคุณของแผ่นดิน เหมือน​ที่แม่เคยปฏิบัติมา ​แต่วันนี้...​. ลูกมีคำหนึ่ง​ที​ต้องบอกผ่านท้องฟ้า ​ไปถึงแม่ " แม่จ๋า ลูกรักแม่...​..​ที่สุด"

 

F a c t   C a r d
Article ID A-2332 Article's Rate 9 votes
ชื่อเรื่อง ที่สุด...ของหัวใจ
ผู้แต่ง ม่านแพร
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๒ มิถุนายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๒๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-11733 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 22 มิ.ย. 2550, 20.38 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-11742 ], [83.189.134.0]
เมื่อวันที่ : 23 มิ.ย. 2550, 20.59 น.

เข้ามารับฟังเสียงจากหัวใจของครูม่านแพรค่ะ​...​.หากคุณครูสูญเสียคุณแม่​ไป​เมื่อ ๔๓๐ วันก่อน รจนาก็ขอแสดง​ความเสียใจย้อนหลังด้วยค่ะ​...​.รจนาสัมผัส​ได้ถึง​ความงดงามของคุณแม่​ที่สะท้อนออกมาในถ้อยคำของคุณครูม่านแพรค่ะ​...​.

มอบ ให้คุณครู​กับคุณแม่ด้วยใจคารวะค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ยุงก้นลาย [C-11747 ], [203.130.145.68]
เมื่อวันที่ : 24 มิ.ย. 2550, 11.54 น.

โอ้โห..อ่านแล้ว​ซึ้งๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​ๆ​จริงๆ​ค่ะ​ มัน​คือสิ่ง​ที่ไร้ตัวตน ​แต่สะท้อนถึง​ความผูกพันอันใหญ่หลวงยิ่ง มิอาจยลยิน​แม้นเสียงอันออ่นหวานจากฟากฟ้าอันแสนไกลลิบ ​ที่ล่องลอยมากระทบ กลิ่นกายของม่านแพร ..แบบนี้​ต้อง 5 ดอกเลย​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : แพ [C-11850 ], [222.123.103.175]
เมื่อวันที่ : 11 ก.ค. 2550, 18.28 น.

แม่​เป็นฟ้า ให้ดาว ​ที่พราวฟ้า
ลูกเกิดมา ยิ่งใหญ่ สุดไพศาล
ลูกบันดาล ฟ้าสวรรค์ นั้น​ทุกกาล
โลกสะท้าน ​เพราะใจลูก บุกฝ่าฟัน

แม่คุ้มครอง ปกป้อง ครองลูกรัก
ลูกประจักษ์ รักนิรันดร์ นั้น​สุขสันต์
แม่​เป็นหยาด หยดทิพย์ พริบชีวัน
ลูกสร้างฝัน แม่เสริมส่ง สุขถาวร

แม่เลอเลิศ กว่าคำ ​จะพร่ำขาน
เสี้ยววิญญาณ แม่ประเสริฐ เลิศคิดสอน
ประคองลูก จรรโลง โปร่งทุกตอน
ไร้ไฟฟอน บาปกรรม ย่ำชีวี

ลูกดีชั่ว แม่่รัก​ได้ ไม่แอบแฝง
มี​แต่ให้ ไม่หวังผล ร่นใจหนี
​ถ้าลูกดี มีสุข ทุกนาที
เพียงเท่านี้ แม่หวัง แม่ตั้งใจ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : อรทัย [C-12207 ], [222.123.145.208]
เมื่อวันที่ : 12 ส.ค. 2550, 12.21 น.



...​..ธรรมชาติ จัดสรรค์ปันทุกข์สุข
​แต่​ความทุกข์ จากพลัดพราก จากผิดหวัง
กาลแบ่งปัน เกิดแก่ตาย ไม่จีรัง
ผู้อยู่​หลัง ​ต้องระวัง รั้งใจตน

...​..คุณม่านแพร เจอปัญหา คราพลัดพราก
​ความอาลัย นั่น​เป็นฉาก ฝากสับสน
ตรึก​ความหลัง ยังอาลัย ใจวกวน
​ต้องฝึกฝน อสุภะ ​เพื่อละใจ

...​..พ่อแม่ อร..ก่อนก็สิ้น จินตน์ว้าวุ่น
หลังทำบุญ ​พระแนะนำ คำสดใส
ธรรมชาติ ​ได้ประจักษ์ รักเพียงใด
​ต้องจาก​ไป ตามกาล ท่านบรรยาย

...​..​เป็นพลัง ให้ม่านแพร ​แม้ทุกข์เศร้า
ธรรมะเฝ้า โน้มจิต มิตรสหาย
​ได้สิ้นโศก เศร้าจาง สร่่างใจกาย
อุทิศให้ ท่านสนุก เราสุขใจ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : เอกปิ่นเกล้า [C-13372 ], [58.9.143.182]
เมื่อวันที่ : 13 ธ.ค. 2550, 00.01 น.

เสียใจด้วยนะคะ​ คุณครู

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : ลูกศิษย์ อาจารย์ม่าน [C-13827 ], [124.120.116.202]
เมื่อวันที่ : 11 มี.ค. 2551, 02.18 น.

สืบสานต่อ เจตนา ของคุณแม่ ผู้แน่แท้ รักจริง มิ่งสมร
​แม้นเหน็ดเหนื่อย ​เมื่อยล้า สุดอาทร ​แม้นสัญจร ไกลห่าง จากบ้านมา

​จะ​เป็นคน ​ที่ดี เหมือน​กับแม่ ให้รู้แท้ ลูกแม่แน่ หนักหนา
​แม้นล้ม ​จะรีบลุก สู้ทุกครา ​เป็นสัญญา ให้แม่ ​แม้ห่างไกล...​..


​จะไม่ลืม ทุกบทคำ ​ที่แม่สอน ทุกบทกลอน ทุกกาพย์ อันสดใส
ทุกทุกทุก ข้อ​ความ ตรึงหัวใจ รักษาไว้ มิรู้ลืม ตราบนิรันดร์

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น