นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๙ เมษายน ๒๕๕๐
ดินแดนในฝัน
อุณากร
...หลังจากห่างหายจากการท่องเ​​ที่ยวมานาน ​​และแล้ว​​ก็ถึงวัน​​ที่​​จะ​​ได้​​ไปพักผ่อน สูดอากาศดีๆ​​ ​​กับหาดทรายสวยๆ​​ น้ำใสๆ​​ แล้ว​​ ทริปนี้อุณากร​​ได้​​ไปเ​​ที่ยวเกาะกูดมาค่ะ​​...
หลังจากห่างหายจากการท่องเ​ที่ยวมานาน ​และแล้ว​ก็ถึงวัน​ที่​จะ​ได้​ไปพักผ่อน สูดอากาศดีๆ​ ​กับหาดทรายสวยๆ​ น้ำใสๆ​ แล้ว​ค่ะ​ ทริปนี้อุณากร​ได้​ไปเ​ที่ยวเกาะกูดค่ะ​ ​ไป​กับคณะทำงาน​ที่อุณาการทำอยู่​ รอบนี้อุณากร​ไป​กับคนพิเศษด้วยนะ อยากรู้ใช่มั้ยล่ะคะ​ว่า​ใคร ใจเย็นๆ​ก่อนนะคะ​เดี๋ยว​จะเล่าให้ฟัง
สำหรับการเดินทางวันแรกเราเดินทางออกจากอยุธยาด้วยรถโค้ช ​ไปกัน​ทั้งหมดสามคัน โปรแกรมวันแรกของเราก็มีแวะดูงาน​ที่จังหวัดตราด มีดูงาน​ทั้งหมดสองแห่ง หลังจากนั้น​ก็เตรียมตัวลงเรือสปีดโบ้ท​เพื่อมุ่งสู่เกาะกูด อุณากรเพิ่งเคยนั่ง​เป็นครั้งแรกก็กลัวๆ​หวั่นๆ​อยู่​เหมือนกัน ​แต่ก็ยังอุ่นใจ​ที่มี​เพื่อนหลายคน มี่สำคัญเรามีชูชีพใส่กันครบทุกคน ในเรือมีไว้ให้​และกำชับให้ใส่ บางคน​ที่เคยมาบ่อย​และว่ายน้ำ​เป็นแค่ถือไว้ก็มี ​แต่ในใจอุณากรคิดว่าเราไม่น่าประมาทนะคะ​ ​เพราะเรือเล็ก​และขับเร็ว เวลาเกิดอะไร​ขึ้น​คงน่ากลัวค่ะ​ ​แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผ่าน​ไปด้วยดีทุกคนถึงฝั่งอย่างปลอดภัย พอมาถึงฝั่งก็รู้สึกถึง​ความเงียบ​และ​ความ​เป็น​ส่วนตัวของ​ที่นี่ ​ที่นี่ไม่วุ่นวาย ไม่มีเก้าอี้มานั่งชายหาด ไม่มีร้านขายของริมหาด มี​แต่หาดทรายสีขาวละเอียด​กับผืนน้ำสีเขียวมรกต
คลิกดูภาพขยาย

วันนี้เรามาถึงค่อนข้างเย็น เลย​ยังไม่​ได้​ไปดื่มด่ำ​กับบรรยากาศเท่าใดนัก พอเก็บของเข้า​ที่พักก็ออกมาทานอาหารทะเลแบบไม่อั้นกัน ​เป็นบริการ​ที่รีสอร์ทเค้ามีให้ค่ะ​ อุณากรเลย​เต็ม​ที่แบบเอร็ดอร่อย​ไปเลย​ หลังจากนั้น​ก็​ได้ลงเรือ​ไปดูหิงห้อย​ที่อยู่​ตามต้นลำพู ต้นโกงกาง เรา​เอาเรือออก​ไปค่ะ​ ​ไปดูกันประมาณสิบคน อุณากรเพิ่งเคย​ไป​ไปดูครั้งแรกด้วยนะ ​แต่ไม่มีรูปมาฝาก​เพราะคนขับเรือบอกว่า​ถ้าเราถ่ายรูปหิงห้อยก็​จะหาย​ไป ตอนนี้เพิ่ง​จะกลับมาหลังจาก​ที่มันหาย​ไปนาน แสงแฟลชคง​จะรบกวนพวกมันน่ะค่ะ​ พอล่องเรือมาสักพักสิ่ง​ที่เห็นก็​คือต้นไม้​ที่มีแสงระยิบระยับ​เป็นกลุ่มๆ​ กระพริบๆ​อยู่​บนต้นไม้ ​จะว่า​ไปก็คล้ายไฟ​ที่เรา​เอามาติดตรงศาล​พระภูมิค่ะ​ ​แต่​ต้องดวงเล็กๆ​​และก็เยอะๆ​หน่อย​นะคะ​ เราดูหิ่งห้อย​กับฟังคนขับเรือโม้ เอ้ย! เล่าให้ฟังถึงเรื่อง​ต่างๆ​ ตามประสบการณ์ของเค้า ดูแล้ว​เค้า​จะรัก​ที่นี่มาก ทำให้รู้สึกภูมิใจแทน​และคงดีมากๆ​​ที่ทุกคน​ที่นี่​จะคิดเหมือนกัน ​เพราะมัน​จะทำให้​ความ​เป็นธรรมชาติ​ที่สมบูรณ์​จะยังคงอยู่​ตลอด​ไป หลังจากดูหิงห้อยเสร็จเราก็กลับมานอนพัก​เอาแรงไว้เ​ที่ยวต่อพรุ่งนี้เช้า​ค่ะ​ ก็หลับสบายดีอากาศ​ที่นี่ไม่ร้อน ไม่​ได้นอนห้องแอร์​แต่ดึกๆ​ก็เย็นพอควรค่ะ​
เช้า​วันรุ่งขึ้น​ก็ปลุกสุด​ที่รักชวนกัน​ไปเดิน​ที่ชายหาด เธอก็ไม่รีรอค่ะ​รีบตามมาเลย​ เราสองคนเดินมาตามทางผ่านสวนมะพร้าว​ที่ชาวบ้านปลูกไว้ คง​เป็นสินค้าอย่างนึงของ​ที่นี่ค่ะ​
คลิกดูภาพขยาย

เราเดินกันมาเรื่อยๆ​ แรกๆ​ดูเหมือนไกลค่ะ​ ​พอดีเราพักรีสอร์ท​ที่อยู่​ด้านในคลองค่ะ​ ​เป็นด้านหลังหาดจึง​เป็นคลองน้ำกร่อย เราเลย​​ได้ล่องเรือตามคลองดูหิงห้อย​ได้ไงคะ​ ​แต่พอเดินมาสักพักก็ถึงหาดด้านหน้า โอ้โห! นี่สิอุณากรเจอแล้ว​ ​ความพิเศษของ​ที่นี่ หาดทรายละเอียดมากๆ​ ทรายสีขาว น้ำทะเลก็ใสสะอาดมากๆ​ อากาศสดชื่นสุดๆ​ ​ที่สำคัญมีเพียงเราสองคนเท่านั้น​ ไม่มีร้านค้าหรือผู้คนวุ่นวายเลย​ ชายหาดยาวประมาณ 5 กิโลเมตร​ได้ ​แต่​ความเงียบสงบ ปราศจากผู้คน กลับไม่มี​ความรู้สึกว่า​​ที่นี่น่ากลัวเลย​ มี​แต่ธรรมชาติสวยๆ​ มันสวยคุ้มค่า​กับ​ที่​ได้มาเยือนจริงๆ​ สักพักเราสองคนก็มองหน้ากันแล้ว​ก็วิ่งลงเล่นน้ำทัน​ที่
คลิกดูภาพขยาย
เห็นรอยยิ้มของสุด​ที่รักตัวน้อย​ที่​กำลังเล่นน้ำแล้ว​ก็รู้สึกว่า​เธอมี​ความสุขมากๆ​ จริงแล้ว​อุณากรไม่คิด​จะเปิดตัวเลย​นะเนี่ย​แต่​พอดีมี​แต่รูปของเธอเลย​​ต้องยอม
คลิกดูภาพขยาย

อุณากรอยากบอกว่าสุด​ที่รักคนนี้​ใครๆ​ก็ทักว่าหน้าเหมือนแม่มาก ​ใครอยากรู้ว่าอุณากรหน้าตาแบบไหนก็ดูรูปลูกสาวอุณากรแทนนะคะ​ พอเล่นน้ำกันสักพักเราก็กลับมา​ที่พัก พอมาถึงลูกสาวก็เล่าให้หัวหน้าของอุณากร​ที่มาด้วยกันให้ฟังถึง​ความสวยของชาดหาด จนคนฟังอดอยาก​ไปไม่​ได้ สุดท้ายเราก็​ไปกันอีกรอบ พอ​ไปถึงก็อารมณ์เดียวกันเลย​ค่ะ​ หัวหน้า​และภรรยา​ที่​ไป​กับเราพอเห็นแล้ว​ก็อดใจไม่ไหว หาดนี้ก็​เป็นของเราสี่คนอีกเช่นเคย เลย​อดใจไม่​ได้​ที่​จะลงเล่นน้ำกัน ​ที่นี่มีเสน่ห์มากจริงๆ​
คลิกดูภาพขยาย

เล่นสักพักเราก็​ต้องกลับ ​เพราะมีโปรแกรม​ไปดำน้ำดูประการังต่อ ก็เดินทาง​ไปด้วยสปีดโบ้ทเหมือนเดิม ประมาณครึ่งชั่งโมงก็ถึง คนนำเ​ที่ยวก็​จะพามา​ที่ฝั่งก่อน​เพื่อแนะนำการ​ใช้อุปกรณ์ดำน้ำ อุณากรว่ายน้ำก็ไม่​เป็น​จะดำไงดี ​พอดี​ได้​เพื่อน​ที่มาด้วยกันช่วยสอน ก็นานค่ะ​กว่า​จะหายใจทางปาก​ได้ ​แต่​ความอยากดูมากกว่าก็พยายามจน​ได้ ​และก็​ได้​เพื่อนนี่แหละ​​ที่ยอมให้อุณากรเกาะแขน​ไปดูประการัง​เพราะดำ​ได้​แต่ว่ายไม่​เป็น อิอิ เลย​​ต้อง​ไป​เป็นชาวเกาะแทน ​ส่วนลูกสาวอยู่​เล่นน้ำ​ที่ชายหาดแทน ​แต่มีผู้ใหญ่คอยดูให้ค่ะ​เลย​หมดห่วง
คลิกดูภาพขยาย
พอถึงจุดดำน้ำ ก็เริ่มลง​ไปดูธรรมชาติใต้น้ำทันที สิ่ง​ที่เห็นใต้น้ำก็​คือฝูกปลามากๆ​ สีสันสวยงาม ​ทั้งปลาการ์ตูน แล้ว​ก็ปลาเสือ ​ส่วนปลาอื่นๆ​ ก็ไม่แน่ใจค่ะ​ ​ที่รู้ๆ​​คือพวกมันว่ายตามเรามาเต็ม​ไปหมด เยอะจนกลัวเหมือนกัน กลัวปลาตอดค่ะ​ ​เพื่อนอุณากรบอกว่า​ที่ปลาตามมา​เพราะเค้า​เอาขนมปังใส่กระเป๋ากางเกงไว้ แหม เราก็นึกว่าปลา​ที่นี่​จะมาหลงเสน่ห์เราซะอีก ​ที่ไหน​ได้ พอดำ​ไปเรื่อยๆ​ก็เจอกลุ่มประการัง ​แต่ไม่มากนัก ​เป็นประการังแข็งซะมากกว่าไม่ค่อยมีประการังอ่อนหลากสีสรรมากนัก แล้ว​ก็มีปลิงทะเล มีหอยเม่นเต็ม​ไปหมด ดำ​ไปซักพักก็มึนๆ​ เริ่มเมาคลื่น พอขึ้น​เรือเรือก็โคลงเคลง พอเรือออกมาสักพักก็หน้าซีด แล้ว​ก็เป็มลมหมดสภาพ พอถึงฝั่งก็มานอนพัก​ที่ชาดหาด ลูกสาวก็ตกใจ​แต่พอแม่ยังคุยด้วย​ได้ก็เลย​หาย ก็นอนอยู่​สักพัก​โดยมีพยาบาลตัวน้อยคอดดูแล ​พอดีขึ้น​ก็ทานอาหารกันก็สดชื่นขึ้น​ ทาน​ไปเยอะเลย​มีก๋วยเตี๋ยวผัดปู ​เป็นก๋วยเตี๋ยวเส้นจันท์ผัด​กับปูม้า รสชาติออกเผ็ดหวานกลมกล่อม คล้ายผัดไท​แต่ไม่มีถั่ว​กับเครื่องอื่นๆ​ เห็นมีบางคนบ่นว่า ผัดไท​ที่นี่ดีเนาะไม่มีเครื่องอะไร​มากมี​แต่เส้น​กับปู อะ ว่ากัน​ไป แล้ว​อาหารอีกอย่างก็​คือข้าวผัดรสชาดก็ดีค่ะ​ แล้ว​อุณากรก็ตบท้ายด้วยแตงโมหวานๆ​สามชิ้น อิ่ม​พอดี
พอทานอาหารเสร็จก็​จะเปลี่ยน​ที่ดูประการังอีก รอบนี้หวั่นๆ​ ชักไม่อยาก​ไป ​แต่​เพื่อนก็ชวนก็อยาก​ไปขึ้น​มาอีก ลูกสาวก็​จะ​ไปบ้าง สุดท้ายก็​ไปอีก​เพราะรอบนี้เค้า​จะ​ไปแล้ว​กลับ​ที่พักเลย​ ​ถ้าอยู่​​ที่ฝั่ง​จะทำให้เรือเสียเวลามารับด้วย อะ..​ไปก็​ไป พอ​ไปถึง​เพื่อนก็พาลูกออก​ไปดูปลาก่อนก็อุ้ม​ไป​เพราะว่าดำไม่​เป็นให้ดูผิวน้ำแล้ว​​ใช้ขนมปังล่อปลามาให้ดู ลูกสาวชอบมากส่งเสียงดัง สนุกสนานใหญ่เลย​ ​ส่วนแม่ก็ลอยน้ำเกาะเชือก​ไปก่อน แล้ว​ก็ออก​ไปดูอีก ​แต่รอบนี้มึนงงมากขึ้น​ คลื่นใส้ผะอืดผะอม พอขึ้น​เรือก็เวียนศีรษะหนักเข้า​ไปอีก ​เพราะเรือยังไม่ออกก็เลย​โคลงเคลงอยู่​อย่างนั้น​ พอ​ได้กลับเรือออกมาสักพักอุณากรก็เริ่มหน้าซีดอีก สุดท้ายสิ่ง​ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น​​เมื่อทุกอย่าง​ที่อุณากรทานเข้า​ไปเริ่มออกมา เห็นแล้ว​น่ากลัว​เพราะสีแดงเยอะมาก ​พอดีขึ้น​ก็เฉลยให้ทุกคนฟังว่าแดง​เพราะแตงโม​กับน้ำแดงจ้า แหม อายจัง
พอกลับมา​ที่พักก็พักผ่อนกายา ตอนเย็นก็มีเรือมารับ​ไปทานข้าว​ที่รีสอร์ทอีก​ที่หนึ่ง​ ​พอดีเรามากันเยอะเลย​อยู่​กันหลายรีสอร์ท วันนี้มีจัดเลี้ยงเราเลย​โชคดี​ที่​ได้บรรยากาศยามเย็นของอีกหาด ยามเย็น​ที่นี่ก็สวยมาก
คลิกดูภาพขยาย
เงียบสงบ มีวิวสวยๆ​ของอาทิตย์ตกยามเย็นให้ดู สีทองสวย​และค่อยๆ​เลื่อนลงจากฟ้า​และหายลง​ไป​กับผืนน้ำ ​เป็นภาพ​ที่ยังจดจำไว้ไม่ลืมเลือน
คลิกดูภาพขยาย

พอทานอาหารเสร็จเราก็มานั่งเล่น​ที่ปลายสะพาน​ที่ไว้เทียบเรือ เรานั่งเล่น​และนอนเล่น เล่านิทานให้ลูกฟังบ้าง ลูกก็เล่าต่อบ้างโม้กัน​ไปตามประสา หัวหน้าเล็ก​กับภรรยาก็ยิ้ม​และเล่น​กับพวกเรา ท่าทาง​จะอยากมีของรักของหวง​ส่วนตัวแบบเราบ้างแหงๆ​เลย​ ​พอดีท่านยังไม่มีลูกเลย​ค่ะ​ ​แต่ก็อยากมีอยู่​ค่ะ​ คง​ต้องแล้ว​​แต่เวลาค่ะ​ ตอนไม่มีลูกก็มี​ความสุข​ได้​แต่​ถ้ามีลูก​ความสุขก็ต่างกัน​ไป เราเลือกสุข​ได้เนาะ
หลังจากผ่านคืนนี้​ไปก็ถึงวันสุดท้ายแล้ว​ ​แต่ก่อนเดินทางตอนเช้า​อุณากร​กับลูกสาวก็ออก​ไปสั่งลา​ที่ชายหาดของเราอีกครั้ง ลูกสาวก็เล่นก่อทรายบ้าง เล่นน้ำบ้าง เรา​ทั้งคู่รู้สึกเหมือนกันว่าไม่อยากจาก​ที่นี่​ไปเลย​ อยากอยู่​ต่ออีก​แต่คง​เป็น​ไปไม่​ได้ ​แต่ก็บอกลูกไว้ว่าสักวันเรา​จะกลับมาเยือน​ที่นี่อีก ​เพราะ​ที่นี่ทำให้เราประทับใจ มันเหมือนดินแดนสวรรค์ ​และ​เป็นดินแดน​ที่​จะอยู่​ในฝันของเราตลอด​ไป
คลิกดูภาพขยาย

 

F a c t   C a r d
Article ID A-2303 Article's Rate 15 votes
ชื่อเรื่อง ดินแดนในฝัน
ผู้แต่ง อุณากร
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๙ เมษายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๕๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๖ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-11463 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 29 เม.ย. 2550, 00.53 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : อุณากร [C-11464 ], [202.142.202.234]
เมื่อวันที่ : 29 เม.ย. 2550, 01.30 น.

อุณากรหาย​ไปนาน ไม่​ได้​เอางานเขียนมาลงให้อ่านกันเลย​ ไม่รู้ว่าชาวนกน้อยลืมกัน​ไปหรือยัง กลับมาคราวนี้อุณากรเก็บบรรยากาศ​ที่เกาะกูดมาเล่าให้ฟัง ​และก็เปิดตัวคนพิเศษด้วย อ่านแล้ว​ช่วยส่ง​ความเห็นด้วยนะคะ​ ​จะ​ได้นำมาปรับปรุง​และในทริปต่อๆ​​ไป ​จะ​เอา​ความประทับใจดีๆ​มาฝากอีกค่ะ​ ​ส่วนงานเขียนอื่น​ทั้งเรื่อง​สั้นหรือกลอน ​เอาไว้มีเวลา​และมีอารมณ์ศิลป์เกิดก็​จะนำมาลงให้อ่านนะคะ​ คิดว่า​จะรีบกลับมาเร็วๆ​นี้จ้า

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Rotjana Geneva [C-11472 ], [83.189.146.190]
เมื่อวันที่ : 30 เม.ย. 2550, 19.55 น.

ยังไม่ลืมอุณากรค่ะ​

​เมื่อวานเข้ามาเขียนทักทาย​และคอมเม้นท์ ​แต่โพสต์ไม่ติดเสียยังงั้น

ขอบคุณ​ที่แนะนำสถาน​ที่สวยงาม ​และ "สุด​ที่รัก" ​ที่คงน่ารักเหมือนคุณแม่จริง ๆ​ ภาพก็สวยงามค่ะ​...​อยากเห็นหิ่งห้อยจังเลย​...​.

เห็นอุณากรบอกว่า ไม่สบายหลายครั้ง​ระหว่างเ​ที่ยว ทำให้รู้สึก​เป็นห่วง...​.หวังว่าคงหายดีแล้ว​นะคะ​

ขอแนะนำอื่น ๆ​ มี ๒-๓ ประการค่ะ​

- การสะกดคำบางคำ คิดว่ายังไม่ถูก​ต้องนะคะ​ เช่น สีสรร น่า​จะ​เป็น "สีสัน" รสชาด ก็น่า​จะ​เป็น "รสชาติ" (ในพจนานุกรมมี​แต่คำว่า "รสชาติ" ไม่มี "รสชาด" ค่ะ​ ​แต่มีคำว่า "รส" แยก​กับคำว่า "ชาด" ​และขณะเดียวกันคำว่า "ชาติ" ก็ให้หมายถึง "รส" ​ได้ด้วย) ​และ แฟรต ก็น่า​จะ​เป็น "แฟลช" ออกเสียงตามภาษาอังกฤษ...​.​ส่วนคำอื่น ๆ​ ให้อุณากรลองตรวจทานดูเองแล้ว​กันคะ​

- หาก​จะเขียนในแนวท่องเ​ที่ยว น่า​จะเพิ่มเติมข้อมูลการท่องเ​ที่ยวอีกเล็กน้อย เช่น จุดท่องเ​ที่ยว​ที่สำคัญ สนนราคาห้องพัก การเดินทาง ลักษณะทางกายภาพ ​ความ​เป็นอยู่​ของคนพื้นเมือง...​.​ที่จริงอุณากรเขียน​ไปบ้างแล้ว​ ​แต่ยังไม่ค่อยเคลียร์เท่าไร...​.อาจ​เพราะอุณากรเน้น​ความประทับใจมากกว่าข้อมูลเชิงท่องเ​ที่ยว

ถึงกระนั้น​ก็อิ่มใจ​ไป​กับอุณากร​และสุด​ที่รักด้วยค่ะ​

ด้วยมิตรไมตรีค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : อุณากร [C-11473 ], [202.142.202.245]
เมื่อวันที่ : 30 เม.ย. 2550, 22.22 น.

ขอบคุณพี่รจมากค่ะ​สำหรับคำแนะนำ อุณากร​จะเข้า​ไปแก้ไขนะคะ​ ​และงานเขียนครั้งนั้น​​จะปรับปรุงสิ่ง​ที่ยังขาดอยู่​นะคะ​ ขอบคุณมากค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : pilgrim [C-11491 ], [203.185.68.195]
เมื่อวันที่ : 02 พ.ค. 2550, 14.26 น.

น่ารักจังค่ะ​ ​ทั้งคุณแม่ คุณลูกเลย​ ว้าว ไม่น่าเชื่อ อุณากรมีลูกโตขนาดนี้แล้ว​

พี่พิลก็ชักอยาก​ไปเ​ที่ยวบ้าง ​แต่ฝนตกๆ​อย่างนี้​จะดีหรือเปล่านะ ​เอาไว้​จะรออ่านเรื่อง​ต่อๆ​​ไปนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : น้องใหม่ฮะ ! [C-11519 ], [125.26.1.205]
เมื่อวันที่ : 07 พ.ค. 2550, 19.31 น.

น้องใหม่ฮะ ! อ่านดินแดนในฝันแล้ว​แสนเคลิบเคลิ้ม อยากพาสุด​ที่รัก​ไปบ้าง อยากทราบรายละเอียดจัง ​และขอเชิญชวน​เพื่อนๆ​ เ​ที่ยวเมืองไทย ​ไปดินแดนในฝันแบบนี้ฮะ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น