นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๒๒ เมษายน ๒๕๔๙
เส้นทางแห่งชีวิต
มะขวิด
 กาลครั้งหนึ่งบนถนนหนทางซุบเปอร์ไฮเวย์ ยังมีชายหนุ่มที่เดินทางกับพาหนะคันใหญ่ ใช้เส้นทางสายนี้จนจำได้ทุกไฟแดง ป้ายรถเมล์ หลักกิโล ถังขยะ แม้แต่ด่านจับความเร็ว ทั้งด่านจริงและด่านลอย จนวันหนึ่งที่เขาจวนเจียนจะจำเสาไฟฟ้าได้ทุกเสา ก็เกิดความอึดอัดบางอย่างขึ้นในจิตใจ จนต้องระบายออกมาเป็นคำคล้องจองในทำนองของกลอนสุภาพ (บ้าง ไม่สุภาพบ้าง ) มีถ้อยความโดยพิสดารดังต่อไปนี้


ถนน ทอดยาว ที่ก้าวผ่าน
ยวดยาน มากมาย ขะขวักไขว่
บ้างจอด บ้างคลาน บ้างแล่นไว
บ้างใหญ่ บ้างเล็ก เป็นบางคัน

มีรถ คันหนึ่ง ซึ่งฉันขับ
กลัวถูกจับ จึงแล่นเฉื่อย ไม่หุนหัน
ถูกกฎหมาย ไม่เสียงดัง ไม่พ่นควัน
หวังสักวัน คงไปถึง ตามกฎเกณฑ์

วันหนึ่ง มาถึง ทางแยก
มีสามแฉก รอข้างหน้า เท่าตาเห็น
ก็แยกนี้ เคยผ่าน ทุกเช้าเย็น
แต่ไม่เห็น เพราะทางใหญ่ คอยลวงตา

ที่แยกนี้ หากตรงไป สบายแท้
แค่ดูแล ตัวเอง สักหน่อยหนา
อย่าแแตกแถว รักษากฎ เรื่องรถรา
ทางข้างหน้า สะดวกดาย จนปลายทาง

ทางแยกซ้าย เป็นไซด์ไลน์ มันออฟโรด
หฤโหด ผจญภัย ในป่ากว้าง
คู่ขนาน ทางหลัก จนสุดทาง
มีเจ็บบ้าง ปวดบ้าง ไม่ถึงตาย

ส่วนแยกขวา แคบเล็ก และโค้งคด
ต้องทิ้งรถ แล้วเดินไป น่าใจหาย
เท่าที่เห็น เส้นทางนี้ มันท้าทาย
เจ็บถึงตาย หากพลาดพลั้ง บนทางเดิน

เมื่อก่อนนี้ ไม่สนใจ เส้นซ้ายขวา
ตรงดีกว่า ไปสบาย ไม่ขัดเขิน
แต่ในใจ มันตะหงิด คิดเพลินเพลิน
หากยังเดิน ทางเส้นนี้ มีเฉาตาย

เริ่มมองซ้าย มองขวา หาทางอื่น
ช่วยชุบฟื้น ใจอ่อนอ่อน ก่อนสลาย
แม้ตอนนี้ ใจยังหวั่น อันตราย
ความสบาย หลอนให้กลัว ให้เฉื่อยชา

วันนี้ ฉันอยาก ออกนอกกรอบ
อยากสุดขอบ แต่ไฉน ใจไม่กล้า
เบื่อทางใหญ่ ใจเขลาขลาด ไม่เข้าป่า
เมื่อไหร่หนา จะเป็นผู้ ชำนาญทาง

โอ้ใจเอ๋ย ใจบ้า คิดกบฏ
อยากทิ้งรถ อยากเดินไป ในไพรกว้าง
วันนี้ ฉันต้องเลือก แล้วสักทาง
เลือนลาง จริงหนอ อนาคต ฯ


อึดอัดจังเลย
 
F a c t   C a r d
Article ID A-1477 Article's Rate 4 votes
ชื่อเรื่อง เส้นทางแห่งชีวิต
ผู้แต่ง มะขวิด
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๒ เมษายน ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๔๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-7383 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 22 เม.ย. 2549, 16.49 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : มะขวิด [C-7384 ], [203.151.141.194]
เมื่อวันที่ : 22 เม.ย. 2549, 16.56 น.

ตอนแรกว่า​จะเขียนลงในบทกวีดิจิตอลธรรมดา ​แต่เพิ่มผลงานในแฟ้มคงไม่สร้าง​ความรำคาญอะไร​มากมาย​นัก

บางคนอาจตีค่าว่า นี่ไม่ใช่บทกวี ผมก็ว่าอย่างนั้น​แหละ​ อ่านแล้ว​มันแข็ง ๆ​ ขัด ๆ​ ​แต่จริง ๆ​ แล้ว​ หาก​ความคิดเราแข็ง ๆ​ ขัด ๆ​ สิ่ง​ที่ถ่ายทอดออกมาก็ไม่ควร​จะนุ่มสลวยสวยเก๋

อ่านแล้ว​อึดอัดบ้างไหม อ่านแล้ว​หงุดหงิดใจไหม อ่านแล้ว​รำคาญไหม

ลองอ่านอีกทีสิครับ​ จนกว่าคุณ​จะรู้สึก

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-7537 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : 04 พ.ค. 2549, 03.26 น.

มะขวิดเหมือนมีเรื่อง​อะไร​อึดอัดคับข้องใจนะ
ชีวิตคนเราก็อย่างนี้แหละ​ เดี๋ยวสุขเดี๋ยวทุกข์สลับกัน ไม่มีอะไร​คงทนแน่นอน วันนี้เราอึดอัด ทุกข์ใจ ​แต่วันข้างหน้า มันก็​ต้องมีวันสุขใจบ้าง

​ถ้าคิดว่าชีวิต​คือการเดินทาง คนเราก็มัก​จะหวนหาเส้นทาง​ที่เราไม่​ได้เลือกเสมอ ​แต่กลับเบื่อในเส้นทางเดิมๆ​
เราเองก็มักไม่รู้ว่า เส้นทาง​ที่เราไม่​ได้เดิน มันมีอะไร​รออยู่​ มัน​จะร้ายหรือดีก็ไม่รู้

​จะอย่างไรก็แล้ว​​แต่ ลองหา​ความสุขจากเส้นทางสายเดิมๆ​ ​ไปก่อนก็แล้ว​กัน มัน​ต้องมีซุกซ่อนอยู่​ตามเสาไฟฟ้า ก้อนหิน หรือ ต้นไม้ข้างทางสัก​ที่สิน่า


ขอให้โชคดีนะคะ​
พี่พิล

ปล. เดี๋ยวนี้ไม่เห็นเคยออนไลน์ตรงกันนะ หรือว่าเบื่อคุย​กับคนแก่ซะแล้ว​ เหอๆ​ๆ​ๆ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น