นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๑๘ มีนาคม ๒๕๕๐
ชิงสัมผัส - กร่อนสัมผัส
ครูไท

ตอน : ชิงสัมผัส - กร่อนสัมผัส

 ว่าด้วยเรื่องชิงสัมผัส และกร่อนสัมผัส

พูดกันเรื่องชิงสัมผัสก่อนเลย กลอนจะเพราะหรือไม่ สัมผัสจะต้องส่งและรับกันอย่างเหมาะเจาะ จำเพาะเอาไว้ในเรื่องสัมผัสบังคับ ตามแบบแผน

นักกลอนมือใหม่จำนวนไม่น้อย ลืมคิดถึงความ "แรง" ของกระแสเสียงที่ส่งสัมผัสมา เขียนกลอนไปตามแผนผังบังคับเพียงอย่างเดียว โดยไม่ลองอ่านออกเสียงให้ตัวเองฟังเสียก่อน ผลก็คือ กลอนเหล่านั้นบางบทถูกชิงสัมผัสหรือกร่อนสัมผัส ลดทอนความไพเราะไปอย่างน่าเสียดาย ลองดูตัวอย่าง

ลองเขียนกลอน เล่นเล่น เห็นชัดชัด
ข้อติดขัด สัมผัสชิง สิ่งพร่องเผลอ
เขียนตามโผ บังคับ กลับต้องเจอ
เพราะมัวเหม่อ ไม่ตรองอ่าน ตรวจทานทวน

ด้วยใจด่วน อยากเขียนไข ให้ลุล่วง
จึงรีบจ้วง บึ่งตะบัน แม้ผันผวน
พอเขียนเสร็จ กลอนจบ ครบกระบวน
ก็รีบด่วน อวดประชัน มันเลยรวน

จากกลอนตัวอย่าง เมื่อกางผังสัมผัสเทียบ ไม่ว่าจะตำราไหนก็ไม่อาจเอาปากกาแดงวงว่าตรงไหนว่าผิดผังสัมผัสได้ มีทั้งสัมผัสบังคับ และสัมผัสประดับครบ แถมยังเกินผังสัมผัสเสียด้วยซ้ำ คำเอกโท เสียงสูงต่ำก็ถูกต้องอีกนั่นแหละ แต่พอ"อ่าน"ออกเสียง หรือแม้แต่อ่านในใจก็รู้สึกว่ามัน "ทะแม่ง" ขึ้นมาทันที

ก็เลยเกิดคำถามว่า "ทำไม"

ลองสังเกตคำที่ทำตัวหนา จะเห็นว่าบทแรกส่งสัมผัสด้วยคำว่า "ทวน" แต่ในบทที่สองวรรคแรก ตรงคำที่สาม ใช้คำว่า "ด่วน" เสียแล้ว ทั้งที่จังหวะของคำยังไม่ถึงคราวจะต้องรับสัมผัส ทำให้ความไพเราะของกลอนทั้งบทเสียไปอย่างน่าเสียดาย เราเรียกลักษณะนี้ว่า "ชิงสัมผัส"

และจากกลอนบทที่สอง ที่ท้ายวรรคแรก จะเห็นว่าผู้แต่งใช้คำว่าว่า "ลุล่วง" (นำมาใช้ในจังหวะครุพอดี ลองกลับไปอ่านตอนบทกลอน -เสียงดนตรีและจังหวะ ทบทวนอีกครั้ง) แม้คำว่า "ทบทวน" ที่ส่งสัมผัสจากบทแรกมา จะเป็นสระคนละแม่กับคำว่า "ลุล่วง" แต่ในทางปฏิบัติ สองคำนี้อ่านออกเสียงได้ใกล้เคียงกัน ทำให้กลอนบทหลังนี้ ไม่ไพเราะ กระแสเสียงไม่พุ่งไปข้างหน้าอย่างที่ควรจะเป็น เราเรียกลักษณะเช่นนี้ว่า "กร่อนสัมผัส" คือไม่ถึงกับไปชิงสัมผัสเหมือนข้อแรก แต่คำมันไปกั๊กสัมผัสที่ส่งมา ทำให้ขาดความไพเราะไปโข

วิธีแก้ก็ไม่ยากอะไร แค่อ่านออกเสียงทบทวนก่อนทุกครั้งก่อนจะเอากลอนออกอวดประชัน ถ้าพบว่า กลอนของตนอ่านแล้วไม่เพราะ ก็ลองหาดูว่ามีการชิงสัมผัส หรือกร่อนสัมผัสที่ใดหรือไม่ ถ้าพบก็รีบแก้ไขเสีย

นักกลอนมือใหม่มักจะเป็นพวก "วัยรุ่นใจร้อน" พอเขียนกลอนได้อย่างยากลำบากสักบทก็อยากอวด โดยไม่ตรวจทาน จึงกลายเป็นเรื่อง "อวดขี้เท่อ" ไปเสียฉิบ รู้ดังนี้แล้ว ก็ต้องเตือนตัวเองว่า "ใจเย็น ๆ" ก่อนจะส่งกลอนออกประชัน ก็แค่นั้นเองครับ

จากตัวอย่าง ถ้าแกไขเพียงเล็กน้อยก็จะได้ดังนี้ ฟังดูดีกว่าตั้งเยอะ

ลองเขียนกลอน เล่นเล่น เห็นชัดชัด
ข้อติดขัด สัมผัสชิง สิ่งพร่องเผลอ
เขียนตามโผ บังคับ กลับต้องเจอ
เพราะมัวเหม่อ ไม่ตรองอ่าน ตรวจทานทวน

ด้วยใจร้อน อยากเขียนไข ให้เสร็จสรรพ
จึงรีบขับ บึ่งตะบัน แม้ผันผวน
พอเขียนเสร็จ กลอนจบ ครบกระบวน
ก็รีบด่วน อวดประชัน มันอ่อนเชิง

สำหรับการบ้านครั้งนี้ อยากให้ลองเล่นกับคำต่ออีกสักครั้ง ให้ลองเอาคำผวนมาเล่นบ้าง เช่น สวัสดี กับ สวีดัด, เบอร์ห้า - บ้าเห่อ, ค้นธนู - คูทะนัน หรือแม้แต่ ลายหอย - รอยหาย ของคุณกาบแก้วก็เอามาเล่นได้ ไม่ว่ากันครับ ที่ให้ฝึกเล่นกับคำผวน เพราะบางครั้ง คำผวนทำนองนี้ก็อาจก็เป็นคำตอบสำหรับการดึงตัวเองออกจากมุมอับตอนต่อกลอนประชันได้เหมือนกันนะ ขอให้ทุกท่านโชคดีไม่สะดุดหอยลงทะเลนะครับ.

หมายเหตุ การบ้านครั้งก่อน ตรวจแล้วยกนิ้วให้ทุกสำนวนครับ สอบผ่านแบบยกชั้นเลยนะ พอเห็นทุกคนก้าวหน้าก็ดีใจครับ
 
F a c t   C a r d
Article ID S-2099 Article's Rate 58 votes
ชื่อเรื่อง ชิงสัมผัส - กร่อนสัมผัส --Series
ชื่อตอน ชิงสัมผัส - กร่อนสัมผัส --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง ครูไท
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๘ มีนาคม ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๖๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๙๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : กาบแก้ว [C-11267 ], [202.28.103.100]
เมื่อวันที่ : ๒๑ มี.ค. ๒๕๕๐, ๑๕.๒๔ น.

ส่งการบ้านครับ​​ครู ใกล้สงกรานต์ช่วงนี้เหงาหน่อย​​นะครับ​​ !

คิดถึงนวล ครวญถึงนาง ครางถึงนวล
โหยไห้หวน เหือดแห้งหาย หวนไห้โหย
คิดคำนึง ขึ้งคำนิจ จิตโอดโอย
แผ่วลมโชย โผยลมแช่ว แว่วแว่วมา

ทะเลครวญ ทวนละเค ลมเพพัด
ลมคลื่นจัด ลัดคลื่นจม ล้มถลา
ลุกขึ้น​​ยืน ลื่นขยุก ลุกขึ้น​​มา
โผผวา เราซ้ำโผล่ โล้สำเภา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : กาบแก้ว [C-11356 ], [202.28.103.100]
เมื่อวันที่ : ๐๘ เม.ย. ๒๕๕๐, ๒๒.๓๖ น.

ขอแก้กลอนส่งครูใหม่​​เพราะชิงสัมผัสครับ​​ !
ทันก่อนสงกรานต์​​พอดี..แฮ่ !

เฝ้ารำพึง ครวญถึงนาง ครางถึงนวล
โหยไห้หวน อาลัย หวนไห้โหย
คิดคำนึง ขึ้งคำนิจ จิตโอดโอย
แผ่วลมโชย โรยชม ตรมอุรา

ทะเลหวน ทวนละเห ลมเพพัด
คลื่นลมจัด ลัดจม ล้มถลา
เฝ้าลุกยืน ลื่นยุก ลุกขึ้น​​มา
โผผวา เราซ้ำโผล่ โล้สำเภา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Rotjana Geneva [C-11752 ], [83.181.112.40]
เมื่อวันที่ : ๒๔ มิ.ย. ๒๕๕๐, ๑๖.๐๖ น.

"ครูไท" เลิกเขียนคลีนิกนักกลอนแล้ว​​หรือคะ​​?...​​.ไม่​​ได้อ่านคำแนะนำดี ๆ​​ นานแล้ว​​น่ะค่ะ​​...​​อย่างไรก็ดี สิ่ง​​ที่ครูไท​​ได้ฝากไว้จนถึงบทนี้ ก็นับว่ามีประโยชน์มากเลย​​ค่ะ​​
ด้วย​​ความนับถือ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น