นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
นิทานธรรมชาติ #4
พันนที
...กาลครั้งหนึ่ง​นานมาแล้ว​ล่ะ...​ ท่ามกลางหมู่มวลดอกไม้หลากสี มีดอกไม้ดอกหนึ่ง​​ซึ่งไม่เคยร่วงโรย เธอ​เป็นเจ้าหญิงของมวลดอกไม้​ทั้งปวง เจ้าหญิงหลงรักแสงแดดยามเช้า​ ​ที่​เป็นสัญญาณทักทายของเจ้าชายดวงตะวัน ​แต่เจ้าหญิงก็รู้สึกเศร้าทุกครั้ง ​เมื่อถึงเวลาพลบค่ำ...

ตอน : เจ้าหญิงดอกไม้ เจ้าชายดวงตะวัน





กาลครั้งหนึ่ง​นานมาแล้ว​ล่ะ...​
ท่ามกลางหมู่มวลดอกไม้หลากสี มีดอกไม้ดอกหนึ่ง​​ซึ่งไม่เคยร่วงโรย
กลีบของเธอสีขาวละมุน ​ที่โคนกลีบของดอกไม้ถูกแต้มด้วยสี​ที่ไม่ซ้ำ
ชมพู ฟ้า ส้ม เหลือง เขียวอ่อน ม่วง สีของสายรุ้ง อ่อนโยนละมุนตา

เธอ​เป็นเจ้าหญิงของมวลดอกไม้​ทั้งปวง

​เมื่อเธอแย้มบาน เหล่าดอกไม้น้อยใหญ่ก็​พร้อมใจกันผลิบาน
เหล่าแมลง ผีเสื้อหลากสีสวย ก็ร้องเพลงเต้นระบำตามจังหวะของสายลม

เจ้าหญิงดอกไม้แย้มบานด้วยแสงแดดจากเจ้าชายดวงตะวัน
ด้วย​ความรู้สึกดีๆ​​ที่เรียกว่า ​ความรัก
ทุกวัน...​แบบนี้...​มาเนิ่นนาน จนเกิด​เป็นกาลครั้งหนึ่ง​

เจ้าหญิงหลงรักแสงแดดยามเช้า​ ​ที่​เป็นสัญญาณทักทายของเจ้าชายดวงตะวัน
​แต่เจ้าหญิงก็รู้สึกเศร้าทุกครั้ง ​เมื่อถึงเวลาพลบค่ำ​ที่ดวงตะวัน​กำลัง​จะลาลับ
เธอไม่ชอบให้​เป็นแบบนั้น​...​วันหนึ่ง​เธอจึงขอร้อง​กับเจ้าชาย

"เจ้าชายคะ​ ​จะ​เป็น​ไป​ได้ไหม ​ถ้าหากฉัน​จะขอให้โลกนี้ไม่มีเวลากลางคืน
ฉันอยากอยู่​​กับคุณตลอดเวลา"

เจ้าชายดวงตะวัน​ที่อบอุ่น อมยิ้ม​กับ​ความคิดของเจ้าหญิง แล้ว​บอก​กับเธอ
"เจ้าหญิงของฉัน เธอคงรู้ว่าฉันคงทำอย่างนั้น​ไม่​ได้ เราเองก็ต่างมีหน้า​ที่"

เจ้าหญิงทำจมูกย่นนิดหนึ่ง​
"ก็ฉันไม่ชอบ เวลา​ที่เรา​ต้องไกลกัน"

เจ้าชายยิ้มเล็กๆ​ แล้ว​ถามเจ้าหญิง
"ยังจำ​ได้ไหมว่าทำไมเธอถึงรักฉัน"

เจ้าหญิงยิ้มแววตา​เป็นประกาย มันช่างอุ่นหวาน​เมื่อนึกถึงวันนั้น​ เธอตอบด้วยเสียงสดใส
"ฉันรักคุณ ​เพราะคุณ ​คือ ดวงตะวัน​ที่ส่องแสงอบอุ่น
คุณ ​คือ แสงสดใสของเช้า​วันใหม่ในทุกๆ​วัน
​เพราะคุณให้​ความอบอุ่น​กับทุกอย่างในโลกใบนี้ ไม่ใช่แค่เพียงแค่ฉัน"

อีกครั้ง​ที่เจ้าชายอมยิ้ม
"เหมือน​กับฉัน​ที่รักเธอ ​เพราะเธอ ​คือ ดอกไม้​ที่ร่าเริง
เธอนำ​ความสดใสมาให้​กับผืนดิน เห็นไหม เราต่างก็มีหน้า​ที่ของตนเอง"

"สำหรับฉัน...​ฉันมีหน้า​ที่ ในบางครั้งเราจึงจำ​เป็น​ต้องห่างกันบ้าง
แสงของฉัน​จะอบอุ่นเสมอ​เมื่อเราพบกันอย่าง​พอดี
​แต่หากฉันส่องแสงให้​กับพื้นดิน​ทั้งวัน​โดยไม่มีเวลากลางคืน
แสงของฉันก็คงร้อนเกิน​ไปสำหรับพื้นโลก...​​และดอกไม้อย่างเธอก็​จะเหี่ยวเฉา

การรอคอยเวลา​ที่เรา​ที่​จะกลับมาพบกันอีกครั้ง...​
​เป็น​ความรู้สึก​ที่หอมหวานนะเจ้าหญิง เธอคิดว่าอย่างนั้น​ไหม"

เจ้าหญิงเอียงคอ​พร้อม​กับคิดตามคำพูดของเจ้าชาย เจ้าชายส่องแสงอุ่นมาให้​กับท่าทีน่าเอ็นดูของเจ้าหญิง

"ฉันอยากให้เธอลองมองท้องฟ้าในเวลากลางคืน...​อย่าคิดว่ากลางคืนทำให้เราไกลกัน
ลองมองดูดีๆ​ ใน​ความมืดมักทำให้เรามองเห็นบางอย่าง​ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น​นะ
อย่างน้อยก็แสงดาว​ที่ส่องแสงระยิบระยับอยู่​บนท้องฟ้านั่น"

"ยังมีสิ่งสวยงามในโลกใบนี้อีกมากมาย​ให้เธอชื่นชม
ในช่วงเวลา​ที่เราต่างก็​ต้องทำหน้า​ที่ของตัวเอง
ช่องว่าง​ระหว่างเรา ​คือ สิ่ง​ที่​จะช่วยทำให้เราเรียนรู้หัวใจเราเอง​ได้มากขึ้น​

​และเจ้าหญิงเธอรู้ใช่ไหม ว่าไม่ว่าฉัน​จะทำหน้า​ที่อยู่​​ที่ไหน
ฉันก็​จะกลับมาหาเธอเสมอ ​เพราะฉัน​คือดวงตะวัน"

คราวนี้เจ้าหญิงเข้าใจแล้ว​ เธอจึงยิ้มกว้างให้​กับเจ้าชาย เจ้าชายยิ้มตอบ​พร้อม​กับให้เจ้าหญิงเอียงหูมา เจ้าชายกระซิบเบาๆ​

"ฉัน​จะบอก​ความลับหนึ่ง​ให้ สิ่ง​ที่เธออาจไม่เคยรู้
​แม้ในเวลากลางคืน​ที่เธอคิดว่าเราห่างไกลกัน
เธอรู้ไหมว่าฉันไม่เคย​ไปไหน...​​เพราะฉันฝาก​ความห่วงใยไว้​กับดาวดวงหนึ่ง​
ดาวดวง​ที่ไม่​ได้กระพริบด้วยแสงของดวงจันทร์
​แต่ส่องสว่างจากจากแสงจากหัวใจของฉัน
​เมื่อถึงเวลากลางคืน ฉันอยากให้เธอมองดูบนท้องฟ้า
แล้ว​เธอ​จะรู้​ได้ด้วยหัวใจของเธอเองว่า
ดาวดวงไหนบนท้องฟ้า ​คือ ดวงดาวของเธอ"

คำตอบของเจ้าชายน่ารักจนเจ้าหญิงหัวใจพองโต เธอพยักหน้า​และยิ้มให้​กับเจ้าชาย

"ค่ะ​ ฉันรู้"

 

F a c t   C a r d
Article ID S-2033 Article's Rate 76 votes
ชื่อเรื่อง นิทานธรรมชาติ --Series
ชื่อตอน เจ้าหญิงดอกไม้ เจ้าชายดวงตะวัน --อ่านตอนอื่นที่ตีพิมพ์แล้ว คลิก!
ผู้แต่ง พันนที
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๒๓๐๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๙๒
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : พันนที [C-10908 ], [202.28.169.165]
เมื่อวันที่ : ๒๐ ก.พ. ๒๕๕๐, ๑๕.๕๓ น.

^____^

ช่วงนี้ พันนทีมาๆ​​หายๆ​​ วิงเวียนคล้าย​​จะ​​เป็นลมค่ะ​​
​​เพราะ​​ต้องเร่งงานหลายอย่างเลย​​ค่ะ​​

วันนี้ขณะ​​ที่ทำงาน แว๊บหนึ่ง​​ก็คิดถึงนิทาน
ก็เลย​​​​ใช้เวลาว่าง 2 ชั่วโมงมาลองเขียนงานดู
ลงนิทาน​​ที่จบแบบยิ้มๆ​​กันบ้างนะคะ​​ เศร้ากันมา 2 เรื่อง​​แล้ว​​

ขอบคุณทุก​​กำลังใจในทุกงานเขียนของพันนทีนะคะ​​
ไม่ว่าติ หรือ ชม ก็มีคุณค่าทางจิตใจมาก เหมือนช่วยชี้แนะกันค่ะ​​

ฝากงานไว้นิดหนึ่ง​​นะคะ​​
ยังแวะเวียนมานกน้อย​​และอ่านงานอยู่​​ตามเวลา​​ที่มีค่ะ​​
เพียง​​แต่บางครั้งก็นั่งอ่านเงียบๆ​​

ยังคิดถึงมิตรภาพ​​ที่อบอุ่นในกน้อยเสมอค่ะ​​
แล้ว​​เดี๋ยว​​จะกลับมาทักทายนะคะ​​
พันนทีฝาก​​ความคิดถึงไว้​​กับนิทานหน้านี้
ช่วยรับ​​ไปหน่อย​​นะคะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Mashimaro [C-10909 ], [124.121.147.140]
เมื่อวันที่ : ๒๐ ก.พ. ๒๕๕๐, ๑๕.๕๕ น.

น่ารักจังเลย​​ค่ะ​​

ชอบตอน​​ที่บอกว่า เจ้าหญิงทำจมูกย่น ...​​ นี่ขนาดไม่มีภาพให้ดูนะคะ​​
ยังคิดภาพ​​ไป​​ได้ไกล อิ อิ อิ

อ่านแล้ว​​รู้สึกอบอุ่นเหมือนเคยค่ะ​​ ...​​
​​และทำให้เข้าใจเหตุผลของคำว่าหน้า​​ที่ ​​ได้ดีขึ้น​​มากเลย​​ค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Poceille เองจ้า [C-10910 ], [161.200.255.162]
เมื่อวันที่ : ๒๐ ก.พ. ๒๕๕๐, ๑๖.๐๕ น.

อื้ม...​​. อ่านแล้ว​​อมยิ้มเลย​​ค่ะ​​ เจ้าชายดวงตะวัน​​ต้องเคย​​เป็นครูแน่ ๆ​​ ​​เพราะอธิบายเรื่อง​​ราว​​ได้น่ารักมาก ๆ​​ มาก

เอ...​​ แล้ว​​เรา​​ที่​​เป็นนางมารหัวงูนี่ ​​จะมีเจ้าชายอะไร​​มาให้หลงรักบ้างไหมน้อ? ...​​ นางมารหัวงู​​กับเจ้าชายปูน้อย??? (ว้า...​​ ไม่​​เอา ไม่ชอบปู )

ขอบคุณสำหรับนิทานน่ารักเรื่อง​​นี้นะคะ​​ เด็ดดอกกุหลาบข้างบ่อเต่ามาให้ด้วยจ้า

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : คุณปลาทอง [C-10911 ], [61.19.199.142]
เมื่อวันที่ : ๒๐ ก.พ. ๒๕๕๐, ๑๖.๔๕ น.

อ่านแล้ว​​ ทำให้เข้าใจอะไร​​บ้างอย่างมากขึ้น​​
ขอบคุณบท​​ความดีๆ​​จากพันนที
​​ที่ทำให้เค้าเข้าใจว่า "หน้า​​ที่"​​และ "​​ความรัก" ยิ่งใหญ่เพียงใด
ตอนนี้เค้า​​จะทำหน้า​​ที่ของตัวเองให้ดี​​ที่สุด
​​เพื่อรักษาช่องว่างของ​​ความรัก​​ที่แสนหวานนี้ไว้
ตราบนานเท่านาน...​​...​​...​​..

รักษาสุขภาพใจ ​​และ กายดีๆ​​ๆ​​นะกั๊บ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : ป้าแช่ม [C-10914 ], [128.240.229.65]
เมื่อวันที่ : ๒๑ ก.พ. ๒๕๕๐, ๐๑.๑๔ น.

ทำคอย่น นั่งอ่านนิทาน
น่ารักมากจ๊ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : Rotjana Geneva [C-10958 ], [83.180.69.13]
เมื่อวันที่ : ๒๓ ก.พ. ๒๕๕๐, ๑๔.๕๖ น.

สวัสดีค่ะ​​ พันนที

พี่รจเพิ่งมีเวลาเข้ามาอ่านค่ะ​​...​​.เรื่อง​​น่ารัก ภาพน่ารัก คนเล่าก็น่ารัก คนให้​​ความคิดเห็นก็น่ารัก...​​แฮ่ม...​​น่ารัก​​ไปหมด...​​.

อ่านเรื่อง​​หวาน ๆ​​ แบบนี้ทำให้วันเวลาสดชื่นขึ้น​​อักโขเลย​​ค่ะ​​

...​​.ตอนนี้เมืองเจฯเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิอย่างรวดเร็ว...​​.หน่อทิวลิป​​และดอกแดฟโฟดิลเริ่มงอกพ้นพื้นดินแล้ว​​ ไม่นานเกินรอคง​​ได้เห็นดอกไม้สวย ๆ​​...​​.นี่ก็​​ต้องอาศัยเจ้าชายดวงตะวันช่วยไม่น้อยเลย​​...​​.

ส่ง​​ความคิดถึงอันอบอุ่นมา​​กับสายลมให้น้องสาวคนเก่งของพี่รจค่ะ​​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : mashimaro [C-11594 ], [124.121.152.174]
เมื่อวันที่ : ๒๖ พ.ค. ๒๕๕๐, ๑๑.๓๒ น.

​​ได้กลับมาอ่านอีกครั้งนึง...​​.ทำไม ยิ่งอ่าน ยิ่งน่ารักจังคะ​​

^___________^

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น