นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๘ เมษายน ๒๕๔๙
(บทละครเวที) ไขว่ฟ้า คว้าเงา
ฟานรี
... (บทกลอนเปิดเรื่อง​​) ​​ใครเล่า จักล่วง จักรู้ โลก​​ที่อยู่​​นี้ดั่งเพียงเงา มีเพียงตัวเราเล่าไล่ตะครุบเงากรรม ถลำลึกลงซ้ำในหล่ม​​ความหลง...
(บทกลอนเปิดเรื่อง​)

​ใครเล่า จักล่วง จักรู้
โลก​ที่อยู่​นี้ดั่งเพียงเงา
มีเพียงตัวเราเล่าไล่ตะครุบเงากรรม
ถลำลึกลงซ้ำในหล่ม​ความหลง
ไขว่คว้าสารพัน
​ที่สุดนั้น​กลับ​ได้เพียงลม
จมปรักอยู่​ในโคลนตม
ก้มหน้าล้มลงไร้วิญญา
​ใครเล่าจักรู้
หากไม่เฝ้าดู ฝึกสติแก้ปัญหา
อย่าหมายหลุดพ้นบ่วงกรรมมา
​เพราะพันธนาของเธอมิรู้คลาย
​จะไม่มีจุดสิ้นสุด
​เป็นกัลป์ ​เป็นกัป
มิลาลับกลับเวียนคล้อยอยู่​ในวัฏจักร
ฉันอยากรู้จริง​ที่รัก...​
เหน็ดเหนื่อยใจกันบ้างไหม เอย..


อั้ม : กรี๊ด...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ทำไม ทำไม ​ต้อง​เป็นฉัน ฉันไม่​ได้ตั้งใจให้​เป็นแบบนี้ ฉันไม่​ได้ทำผิดอะไร​ ฮือ...​...​...​...​...​...​ ฉันไม่ ฉันไม่​ได้ทำอะไร​ ไม่​ได้ทำอะไร​ผิด.. อือ...​...​...​...​...​...​.
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

ดับไฟลง

ฉาก ภายในร้านอาหารแห่งหนึ่ง​

นภพ : (นภพ​กำลังนั่งอ่านบทอยู่​)
นี่บทอะไร​ของคุณ คุณคิดว่าผม​เป็น​ใคร ครูตวรจการบ้านหรือเจ้าของโรงงานกระดาษรีไซเคิลหรือไง (โยนบททิ้ง) ผมเสียเวลา​กับคุณพอแล้ว​ ขอโทษนะ ผมไม่รับงานของมือสมัครเล่นหรอกนะ

อั้ม : (ก้มลงเก็บบท) ช่วยอ่านก่อนไม่​ได้หรือค่ะ​ นี่คุณยังไม่​ได้อ่าน​โดยละเอียดเลย​ คุณ​จะมาว่างานของฉันห่วยไม่​ได้นะ นะค่ะ​ (ทำหน้าอ้อนวอนสุดๆ​)

นภพ : (ตะคอก) คุณคิดว่าคุณ​เป็น​ใคร ผมไม่อ่าน ก็​คือไม่อ่าน ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง​หรือไง เชิญลุกออก​ไป​ได้แล้ว​

อั้ม : ไม่...​.ฉัน​จะไม่ลุกจนกว่าคุณ​จะอ่านงานของฉัน

นภพ : นี่คุณ...​ (เริ่มไม่แน่ใจ) ​ต้องการอะไร​กันแน่

อั้ม : เออ...​...​. เสนองานไงค่ะ​ (น่าเสียนิดนึง)

นภพ : ​เพื่ออะไร​ เอ...​...​..​แต่ว่าคุณก็หน้าตาไม่เลวนะ อืม รูปร่าง​ใช้​ได้ (มองแบบกระลิ้มกระเลี่ย)

อั้ม : (นิ่ง)

นภพ : สนใจทำงานอื่นไหมล่ะ น่าสนใจกว่างานเขียนบทอีกน้า อีกอย่าง​ได้เงินดีกว่ากันเยอะ

อั้ม : อะไร​หรือค่ะ​ (สนใจนิดนึง)

นภพ : ดาราไงล่ะ ไม่อยาก​เป็นบ้างเหรอ เงินดีนะ แถม​ได้ใส่เสื้อผ้าสวยๆ​ สบายกว่าทำงานเขียนบทอีกนะ ฉัน..ปั้น.เธอ​ได้ รับรอง...​.ดัง...​.แน่

อั้ม : จริงหรือค่ะ​

นภพ : ​แต่​ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเล็กๆ​น้อยๆ​นะ

อั้ม : อะไร​หรือค่ะ​ ยากไหม

นภพ : ไม่ยากหรอก สิ่ง​ที่ฉัน​ต้องการคุณทำ​ได้สบายๆ​

อั้ม : คุณ​ต้องการอะไร​จากฉัน

นภพ : ฉันก็แค่...​.. (​ใช้สายตามองหัวจรดเท้า)...​. แลก​กับนางเอกสักเรื่อง​นึง

อั้ม : นี่คุณฉันไม่ใช่อีตัวนะ ​จะ​ได้ทำอะไร​แบบนั้น​

นภพ : อย่าเรียกอย่างนั้น​สิ คุณไม่ใช่คนมั่วลักษณะนั่น อีกอย่าง มันก็แค่​เป็นทางเลือกเท่านั้น​ อยู่​​ที่คุณ​จะเลือกหรือเปล่า ​แต่...​.​ถ้าอยาก​ได้งาน มันก็น่า​จะ​ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนบ้างน่ะ

อั้ม : (ครุ่นคิด) เดี๋ยว...​..ค่ะ​...​...​ฉัน...​...​..ฉันยอม...​ค่ะ​ ​แต่...​คุณ​ต้อง​ใช้บท​ที่ฉันเขียนเท่านั้น​...​...​OK นะค่ะ​

นภพ: ตกลง

เปิดเพลง "ถามดาว"ของมาช่า

นภพ : คุณเก่งมาก ผมไม่คิดว่าคุณ​จะมา​ได้ถึงขนาดนี้

อั้ม : ก็มีคุณคอยช่วยนี่ค่ะ​...​. อะไร​อะไร​ก็เลย​ดูง่าย ว่า​แต่...​..​ที่มาหาฉันวันนี้ แค่พูดแค่นี้หรือค่ะ​

นภพ : ​พอดี ผมอยาก​จะทำละครเรื่อง​ใหม่ๆ​สักเรื่อง​หนึ่ง​นะ

อั้ม : จริงเหรอค่ะว่า​​แต่...​..​จะให้อั้ม​เป็นนางเอกหรือเปล่าค่ะ​

นภพ : คิดว่าใช่นะ (ยิ้ม) ​แต่​ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ

อั้ม : นี่คุณ...​ตอนนี้ฉันก็​เป็นของคุณแล้ว​นะ ​จะ​เอาอะไร​อีก

นภพ : ไม่ใช่เรื่อง​นั้น​ ข้อแลกเปลี่ยนของผมคราวนี้ ยากกว่าเดิมนิดหน่อย​

อั้ม : อะไร​หรือค่ะ​ (น่าสนใจสุดๆ​)

นภพ : ผมอยากให้คุณเขียนบทละครเรื่อง​ใหม่ให้หน่อย​น่ะ

อั้ม : อะไร​นะคะ​ (ตกใจ) เขียนบท

นภพ : (จริงจัง) ใช่เขียนบท ทำไม​ต้องตกใจขนาดนั้น​ด้วยละ คุณก็เขียน​ได้อยู่​แล้ว​นี่ ​เอาบทแบบคล้ายๆ​บทเก่า​ที่เธอเล่นก็​ได้

อั้ม : เออ...​

นภพ : (ยักไหล่) หรือคุณ​จะไม่เขียนก็​ได้นะ ไม่​เป็นไร ผมไม่ว่าอะไร​หรอก ​แต่..​ถ้าเรื่อง​ของเธอดัง คิดดู​เอาเองนะ ไม่ว่าชื่อเสียง เงินทอง หรือกระทั่งงานก็​จะเข้ามาเรื่อยๆ​

อั้ม : ตกลง ฉันเขียนค่ะ​...​..ฉัน​จะเขียน

นภพ: (เดินออก​ไปด้านหนึ่ง​)

อั้ม : (เดินมาด้านหน้าเวที)

กวิน : (เดินเข้ามาอีกด้านหนึ่ง​)

อั้ม : วิน...​...​...​​ต้องพบ​กับวิน (หัน​ไปอีกทาง)

​ใช้แสงเปลี่ยนบรรยากาศ

อั้ม : อ้าว วิน มานานแล้ว​เหรอ

กวิน : ไม่นานหรอก

อั้ม : กวิน ทานอะไร​มาหรือยัง

กวิน : ไม่​เป็นไร มีธุระอะไร​ก็ว่ามา

อั้ม : เออ ​คือ อั้มรู้ว่า​ที่ผ่านมา อั้มทำให้วินเสียใจ ​แต่อั้มจำ​เป็นนะค่ะ​ (แกล้งทำ​เป็นร้องไห้) อั้ม...​.อั้ม...​..

กวิน : ​เอาเถอะเรื่อง​มันแล้ว​​ไปแล้ว​ อย่าคิดมาสิ ผมลืม​ไปหมดแล้ว​ ว่า​แต่ว่า คุณนัดผม
มาวันนี้ มีธุระอะไร​หรือเปล่า

อั้ม : ​คือว่าอั้มมีเรื่อง​​จะขอ​ความช่วยเหลือจากวินหน่อย​น่ะ

กวิน : อะไร​ ​ถ้าไม่ยากเกิน​ความ​สามารถ เรา​จะช่วย

อั้ม : ​คืองี้ ​พอดีอั้ม​จะทำละครเรื่อง​ใหม่ อยากให้วินช่วยเขียนบทให้หน่อย​

กวิน : ไม่...​...​.. เรื่อง​​ที่แล้ว​คุณขโมยบทผม​ไป แล้ว​ก็สร้างชื่อเสียงให้​กับคุณ คุณยังไม่พอใจอีกหรือไง ​จะทำร้ายผม​ไปถึงไหน

อั้ม : อั้มไม่​ได้ทำร้ายคุณนะค่ะ​ ​แต่...​...​.อั้มรักคุณ...​...​...​ คุณก็รู้ว่าต้นสังกัดคุณนภพไม่ชอบคุณ อั้มก็เลย​​ใช้ชื่อว่าอั้มเขียนก็เท่านั้น​ ยังไงอั้มก็​เป็นนางเอกในเรื่อง​ของคุณนะค่ะ​ ​และ...​..อั้มยังอยาก​จะ​เป็นนางเอกของคุณ ​ทั้งในละคร​และในชีวิตจริงนะค่ะ​

กวิน : (นิ่ง)

อั้ม : นะคะ​ อย่างน้อย​ที่สุด ก็​เพื่อ...​...​.​ความรักของเรา

กวิน : (ยิ้มรับ)

อั้ม : (สวมกอดหันหน้ามาทางคนดู ด้วยรู้สึกแย่สุดๆ​)

อั้ม : (คลายวงแขนจากกวิน แล้ว​เดิน​ไปอีกด้านของเวที)

กวิน : (เดินเข้า​ไปด้านตรงข้าม​กับอั้ม)

นภพ : (เดินเข้าหาอั้ม)

อั้ม : พี่นภพคะ​ ​ได้ 3 วัน อั้ม​จะ​เอาให้พี่ดูนะคะ​

นภพ : ดีมาก (ดึงอั้มเข้ามากอด)

กวิน : (เดินเข้ามาพบ) อั้ม...​...​...​...​นี่มันหมาย​ความว่าไง ไหนคุณบอกว่าคุณรักผมคนเดียวไง

อั้ม : ​คือ...​อั้ม...​อั้มจำ​เป็น

นภพ : อั้ม คุณยังติดต่อ​กับไอ้นักเขียนคนนี้อยู่​อีกหรือ

อั้ม : (นิ่ง)

นภพ : หรือ...​..อั้ม ผมเข้าใจแล้ว​ คุณไม่​ได้เขียนบทเองหรอก ​แต่​เป็นบทของมัน นั่นสินะ...​...​.ผมน่า​จะคิด​ได้ตั้งแต่แรก ว่าคนอย่างคุณ ไม่​ได้มีอะไร​โดดเด่นหรอก ถึง​ได้
ยอม​ใช้ร่างกาย​เป็นสะพาน ยังทำ​ได้

กวิน : นี่คุณ...​​เป็นของมันแล้ว​หรือ

อั้ม : วิน อั้ม...​อั้มขอโทษ

กวิน : คุณไม่น่าทำร้าย ​และทำลาย​ความรัก​ที่ผมมีต่อคุณ​ได้ขนาดนี้เลย​ ลาก่อนอั้ม
หวังว่าชาตินี้เราคง​จะไม่​ต้องพบเจอกันอีก(เดินออก​ไป)

อั้ม : วิน...​.เดี๋ยวค่ะ​ (คุกเข่า) วิน...​อั้มขอโทษ

นภพ : คุณรู้มั้ย ว่า​ถ้าต้นสังกัดผมรู้ว่า ไอ้นี่​เป็นคนเขียนบทให้คุณ คุณ​จะไม่มีโอกาสลืมตาอ้าปากในวงการนี้อีกเลย​

อั้ม : พี่นภพ...​.พี่นภพช่วยอั้ม​ได้นี่ค่ะ​ พี่ทำ​ได้

นภพ : ​แต่คราวนี้ข้อแลกเปลี่ยนคงหนักหน่อย​กว่าเดิมนะ

อั้ม : อั้มยอมคุณทุกอย่างค่ะ​ ตาม​แต่​ที่พี่นภพ​ต้องการ ขออย่างเดียว ขอให้อั้ม​ได้​เป็น
นางเอกตลอด​ไปนะค่ะ​

นภพ : ​ได้ (ยกโทษขึ้น​มากดเบอร์) สวัสดีครับ​ท่าน นางเอก​ที่ท่าน​ต้องการ เธอตกลง
แล้ว​นะครับ​ ...​.ครับ​...​..​ที่ฮ่องกงนะครับ​...​.บิน​ไปคนละไฟล์ อยู่​​ที่นั่น 7 วัน...​...​2 ล้าน
บาท​...​...​​ส่วนเรื่อง​ช้อปปิ้งท่าน​จะจัดการเอง...​...​ครับ​ ขอบคุณครับ​...​...​

อั้ม : พี่นภพ...​..หมาย​ความว่าไง

นภพ : อย่าทำตัวไร้เดียงสา​ไปหน่อย​เลย​ เธอเข้าใจดีทุกอย่างแล้ว​

อั้ม : พี่นภพ อั้ม ...​ ไม่

นภพ : นางเอก​ที่นี่ทุกคนก็​ต้องทำอย่างนี้ รวม​ทั้งเธอด้วย หรือไม่ก็ออก​ไป...​...​.

อั้ม : (ก้มหน้ารับกรรมอย่างนั้น​)

นภพ : อย่างนี้สิ ถึง​จะ​เป็นดาวค้างฟ้า​ได้

ดับไฟลง

จบการแสดง

*-*บทละครเขียนขึ้น​มิ​ได้อ้างจากผู้ใด ​และ​ใช้เพียงแสดงในวิชาการสื่อสารการแสดงของนักศึกษาเท่านั้น​*-*

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1497 Article's Rate 91 votes
ชื่อเรื่อง (บทละครเวที) ไขว่ฟ้า คว้าเงา
ผู้แต่ง ฟานรี
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๘ เมษายน ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๗๖๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒๖ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๙๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ธี [C-8820 ], [124.120.0.98]
เมื่อวันที่ : 09 ส.ค. 2549, 13.49 น.

ดี

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : วรรณิกา [C-10746 ], [125.26.44.55]
เมื่อวันที่ : 06 ก.พ. 2550, 12.41 น.

แย่มาก

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : elizableth [C-11093 ], [58.9.84.86]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2550, 14.13 น.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ดี [C-12450 ], [125.24.47.72]
เมื่อวันที่ : 29 ส.ค. 2550, 14.49 น.

[:-P

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : FahAroka [C-14019 ], [58.9.203.203]
เมื่อวันที่ : 02 พ.ค. 2551, 12.02 น.

หนุกจัง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : รัตนา [C-15026 ], [124.120.14.9]
เมื่อวันที่ : 04 พ.ย. 2551, 17.32 น.

สนุกมาก

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : ผู้ไม่อยากเอ่ยนาม [C-15090 ], [124.120.68.216]
เมื่อวันที่ : 21 พ.ย. 2551, 19.55 น.

ห่วยแตกมาก น้ำเน่าสุดๆ​ แย่...​โห่...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : zhyp [C-15100 ], [124.120.158.66]
เมื่อวันที่ : 24 พ.ย. 2551, 20.16 น.

ผมขอ อนุญาติ ​เอาบทละครของคุณ ​ไปคัดลอก​เพื่อส่งงานนะครับ​
​(​โดย อาจ​จะมีการแก้ไข นิดๆ​หน่อย​ๆ​ ​เพื่อทำส่งงาน ครับ​ผม)​

จึงขอขอบคุณไว้ ณ ​ที่นี้ครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : พงศ์ศิริ [C-15275 ], [124.121.55.129]
เมื่อวันที่ : 18 ม.ค. 2552, 21.02 น.

ขอนำบทละคร​เป็นแนวทางในการทำงานส่งอาจารย์หน่อย​นะครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๐ : คอน [C-15818 ], [58.64.83.202]
เมื่อวันที่ : 20 พ.ค. 2552, 18.14 น.

ขอยืมหน่อย​นะครับ​
แบบว่าเรียนการบะครอยู่​
อาจารยืให้ฝึกบทบาท​สมมุติ​แต่หาบทไม่​ได้
มี3คน​พอดี ขอบคุณมากครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๑ : รัชนี 501 [C-15946 ], [118.172.117.137]
เมื่อวันที่ : 20 ก.ค. 2552, 10.44 น.

เยี่ยมมาก เล้ย วาว ขั้นเทพเล้ย null null

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๒ : BY_DEK_HATYAI [C-16917 ], [114.128.76.94]
เมื่อวันที่ : 19 เม.ย. 2553, 18.15 น.

ดีครับ​ ผมขอบทละเวที ​เอา​ไปเล่น​ได้ป่ะครับ​ ​ใช้ในการเรียนครับ​

​แต่อาจ​จะปรับเปลี่ยนนิดหน่อย​คับ

ขอบคุณครับ​

dek_comart51@windowslive.com

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๓ : bie [C-17442 ], [110.49.193.11]
เมื่อวันที่ : 31 ส.ค. 2553, 20.37 น.

​กำลังหา​พอดีขอบคุณมาก

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๔ : 31 [C-17822 ], [111.84.224.248]
เมื่อวันที่ : 30 ต.ค. 2553, 22.32 น.

ขอโทษนะ
อ่านแล้ว​ อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ ​เพราะคุน​ได้โดนคำสาปนี้​ไปแล้ว​...​. อ่านต่อเลย​
​เป็นเรื่อง​จริง​ที่เกิดขึ้น​​กับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ
เด็กคนนี้ชื่อนิ้ง​เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี​ที่ สาม วันนั้น​​เป็นวันสอบซ่อม นิ้ง​ได้มา​ที่ รร
​เพื่อ​ที่​จะสอบซ่อม ​ระหว่าง​ที่รอ​เพื่อน ๆ​ อยู่​นั้น​ นิ้ง ก้อเหลือบ​ไปเห็นสิ่ง ๆ​ หนี่ง ​เขาเดินเข้​ไปใกล้ ๆ​
​กับสิ่ง ๆ​ นั้น​ มัน​คือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง​ นิ้งนั้น​ไม่รู้ว่าในนั้น​มีอะไร​
​แต่​เขาก้อ​ได้เก็บกล่องนั้น​​ไป หลังจาก​ที่​เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว​ นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อกลับบ้านทันที
พวก​เขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้น​มีอะไร​ซ่อนอยู่​ ตกกลางคืนนิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อ​ไปสนาม เดะเล่น​และเปิดกล่อง ๆ​
นั้น​ ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่​หนึ่ง​แผ่น ในกระดาษแผ่นนั้น​เขียนไว้ว่า * สวัสดี
เราชื่อ"เปลวเทียน"​เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด
ข่มขืน​และค่าหมกอยู่​ในป่าแห่งหนี่ง ​ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี​แม้​แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วย​แต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน ​จะมี​ใครมาอยู่​​เป็น​เพื่อนเราบ้างไหม
​ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่​​เป็น​เพื่อนกันเรา จากนี้​ไป​เป็นเวลา 7 ชั่วโมง
ขอให้เทอก็อปข้อ​ความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไร​ก้อ​ได้ ​เป็นจำนวน 10 coppy ​แต่​ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7
ชั่วโมงนี้ฉัน​จะ​ไปตามเทอมอยู่​​เป็น​เพื่อน * หลังจาก​ที่นิ้ง​ได้อ่านนั้น​ เอก้อไม่เชื่อ
​และคิดว่ามีคนมาแกล้ง​เป็นเพียงแค่เรื่อง​ไร้สาระ ​และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​
ก้อตาย
​โดย​ที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่อง​นี้​เป็นเรื่อง​จริง จนถึงขณะนี้
หมอ​และตำรวจยังไม่​สามารถรู้​ได้ว่า เด็กเหล่านั้น​ตาย​ได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอ​ได้อ่านกระทู้นี้
ก้อคง​ได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่น​คือ เทอ​จะ​ต้อง copy ข้อ​ความนี้​เป็นจำนวน 10 copy
​แต่​ถ้าเทอไม่ทำตาม​ที่เด็กคนนั้น​ขอ เทอ​จะ​ต้อง​ไปอยู่​​เป็น​เพื่อ​กับเด็กคนนั้น​ อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิม​ที่ส่งมาอีก ไม่งั้น​จะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา 3333

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๕ : 30 [C-17824 ], [111.84.224.248]
เมื่อวันที่ : 30 ต.ค. 2553, 22.33 น.

ขอโทษนะ
อ่านแล้ว​ อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ ​เพราะคุน​ได้โดนคำสาปนี้​ไปแล้ว​...​. อ่านต่อเลย​
​เป็นเรื่อง​จริง​ที่เกิดขึ้น​​กับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ
เด็กคนนี้ชื่อนิ้ง​เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี​ที่ สาม วันนั้น​​เป็นวันสอบซ่อม นิ้ง​ได้มา​ที่ รร
​เพื่อ​ที่​จะสอบซ่อม ​ระหว่าง​ที่รอ​เพื่อน ๆ​ อยู่​นั้น​ นิ้ง ก้อเหลือบ​ไปเห็นสิ่ง ๆ​ หนี่ง ​เขาเดินเข้​ไปใกล้ ๆ​
​กับสิ่ง ๆ​ นั้น​ มัน​คือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง​ นิ้งนั้น​ไม่รู้ว่าในนั้น​มีอะไร​
​แต่​เขาก้อ​ได้เก็บกล่องนั้น​​ไป หลังจาก​ที่​เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว​ นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อกลับบ้านทันที
พวก​เขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้น​มีอะไร​ซ่อนอยู่​ ตกกลางคืนนิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อ​ไปสนาม เดะเล่น​และเปิดกล่อง ๆ​
นั้น​ ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่​หนึ่ง​แผ่น ในกระดาษแผ่นนั้น​เขียนไว้ว่า * สวัสดี
เราชื่อ"เปลวเทียน"​เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด
ข่มขืน​และค่าหมกอยู่​ในป่าแห่งหนี่ง ​ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี​แม้​แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วย​แต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน ​จะมี​ใครมาอยู่​​เป็น​เพื่อนเราบ้างไหม
​ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่​​เป็น​เพื่อนกันเรา จากนี้​ไป​เป็นเวลา 7 ชั่วโมง
ขอให้เทอก็อปข้อ​ความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไร​ก้อ​ได้ ​เป็นจำนวน 10 coppy ​แต่​ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7
ชั่วโมงนี้ฉัน​จะ​ไปตามเทอมอยู่​​เป็น​เพื่อน * หลังจาก​ที่นิ้ง​ได้อ่านนั้น​ เอก้อไม่เชื่อ
​และคิดว่ามีคนมาแกล้ง​เป็นเพียงแค่เรื่อง​ไร้สาระ ​และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​
ก้อตาย
​โดย​ที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่อง​นี้​เป็นเรื่อง​จริง จนถึงขณะนี้
หมอ​และตำรวจยังไม่​สามารถรู้​ได้ว่า เด็กเหล่านั้น​ตาย​ได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอ​ได้อ่านกระทู้นี้
ก้อคง​ได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่น​คือ เทอ​จะ​ต้อง copy ข้อ​ความนี้​เป็นจำนวน 10 copy
​แต่​ถ้าเทอไม่ทำตาม​ที่เด็กคนนั้น​ขอ เทอ​จะ​ต้อง​ไปอยู่​​เป็น​เพื่อ​กับเด็กคนนั้น​ อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิม​ที่ส่งมาอีก ไม่งั้น​จะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา 3333

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๖ : 31 [C-17825 ], [111.84.224.248]
เมื่อวันที่ : 30 ต.ค. 2553, 22.50 น.

ขอโทษนะ
อ่านแล้ว​ อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ ​เพราะคุน​ได้โดนคำสาปนี้​ไปแล้ว​...​. อ่านต่อเลย​
​เป็นเรื่อง​จริง​ที่เกิดขึ้น​​กับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ
เด็กคนนี้ชื่อนิ้ง​เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี​ที่ สาม วันนั้น​​เป็นวันสอบซ่อม นิ้ง​ได้มา​ที่ รร
​เพื่อ​ที่​จะสอบซ่อม ​ระหว่าง​ที่รอ​เพื่อน ๆ​ อยู่​นั้น​ นิ้ง ก้อเหลือบ​ไปเห็นสิ่ง ๆ​ หนี่ง ​เขาเดินเข้​ไปใกล้ ๆ​
​กับสิ่ง ๆ​ นั้น​ มัน​คือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง​ นิ้งนั้น​ไม่รู้ว่าในนั้น​มีอะไร​
​แต่​เขาก้อ​ได้เก็บกล่องนั้น​​ไป หลังจาก​ที่​เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว​ นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อกลับบ้านทันที
พวก​เขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้น​มีอะไร​ซ่อนอยู่​ ตกกลางคืนนิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อ​ไปสนาม เดะเล่น​และเปิดกล่อง ๆ​
นั้น​ ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่​หนึ่ง​แผ่น ในกระดาษแผ่นนั้น​เขียนไว้ว่า * สวัสดี
เราชื่อ"เปลวเทียน"​เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด
ข่มขืน​และค่าหมกอยู่​ในป่าแห่งหนี่ง ​ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี​แม้​แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วย​แต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน ​จะมี​ใครมาอยู่​​เป็น​เพื่อนเราบ้างไหม
​ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่​​เป็น​เพื่อนกันเรา จากนี้​ไป​เป็นเวลา 7 ชั่วโมง
ขอให้เทอก็อปข้อ​ความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไร​ก้อ​ได้ ​เป็นจำนวน 10 coppy ​แต่​ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7
ชั่วโมงนี้ฉัน​จะ​ไปตามเทอมอยู่​​เป็น​เพื่อน * หลังจาก​ที่นิ้ง​ได้อ่านนั้น​ เอก้อไม่เชื่อ
​และคิดว่ามีคนมาแกล้ง​เป็นเพียงแค่เรื่อง​ไร้สาระ ​และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​
ก้อตาย
​โดย​ที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่อง​นี้​เป็นเรื่อง​จริง จนถึงขณะนี้
หมอ​และตำรวจยังไม่​สามารถรู้​ได้ว่า เด็กเหล่านั้น​ตาย​ได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอ​ได้อ่านกระทู้นี้
ก้อคง​ได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่น​คือ เทอ​จะ​ต้อง copy ข้อ​ความนี้​เป็นจำนวน 10 copy
​แต่​ถ้าเทอไม่ทำตาม​ที่เด็กคนนั้น​ขอ เทอ​จะ​ต้อง​ไปอยู่​​เป็น​เพื่อ​กับเด็กคนนั้น​ อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิม​ที่ส่งมาอีก ไม่งั้น​จะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา 3333

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๗ : 26 [C-17826 ], [111.84.224.248]
เมื่อวันที่ : 30 ต.ค. 2553, 22.51 น.

ขอโทษนะ
อ่านแล้ว​ อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ ​เพราะคุน​ได้โดนคำสาปนี้​ไปแล้ว​...​. อ่านต่อเลย​
​เป็นเรื่อง​จริง​ที่เกิดขึ้น​​กับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ
เด็กคนนี้ชื่อนิ้ง​เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี​ที่ สาม วันนั้น​​เป็นวันสอบซ่อม นิ้ง​ได้มา​ที่ รร
​เพื่อ​ที่​จะสอบซ่อม ​ระหว่าง​ที่รอ​เพื่อน ๆ​ อยู่​นั้น​ นิ้ง ก้อเหลือบ​ไปเห็นสิ่ง ๆ​ หนี่ง ​เขาเดินเข้​ไปใกล้ ๆ​
​กับสิ่ง ๆ​ นั้น​ มัน​คือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง​ นิ้งนั้น​ไม่รู้ว่าในนั้น​มีอะไร​
​แต่​เขาก้อ​ได้เก็บกล่องนั้น​​ไป หลังจาก​ที่​เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว​ นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อกลับบ้านทันที
พวก​เขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้น​มีอะไร​ซ่อนอยู่​ ตกกลางคืนนิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อ​ไปสนาม เดะเล่น​และเปิดกล่อง ๆ​
นั้น​ ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่​หนึ่ง​แผ่น ในกระดาษแผ่นนั้น​เขียนไว้ว่า * สวัสดี
เราชื่อ"เปลวเทียน"​เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด
ข่มขืน​และค่าหมกอยู่​ในป่าแห่งหนี่ง ​ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี​แม้​แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วย​แต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน ​จะมี​ใครมาอยู่​​เป็น​เพื่อนเราบ้างไหม
​ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่​​เป็น​เพื่อนกันเรา จากนี้​ไป​เป็นเวลา 7 ชั่วโมง
ขอให้เทอก็อปข้อ​ความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไร​ก้อ​ได้ ​เป็นจำนวน 10 coppy ​แต่​ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7
ชั่วโมงนี้ฉัน​จะ​ไปตามเทอมอยู่​​เป็น​เพื่อน * หลังจาก​ที่นิ้ง​ได้อ่านนั้น​ เอก้อไม่เชื่อ
​และคิดว่ามีคนมาแกล้ง​เป็นเพียงแค่เรื่อง​ไร้สาระ ​และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​
ก้อตาย
​โดย​ที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่อง​นี้​เป็นเรื่อง​จริง จนถึงขณะนี้
หมอ​และตำรวจยังไม่​สามารถรู้​ได้ว่า เด็กเหล่านั้น​ตาย​ได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอ​ได้อ่านกระทู้นี้
ก้อคง​ได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่น​คือ เทอ​จะ​ต้อง copy ข้อ​ความนี้​เป็นจำนวน 10 copy
​แต่​ถ้าเทอไม่ทำตาม​ที่เด็กคนนั้น​ขอ เทอ​จะ​ต้อง​ไปอยู่​​เป็น​เพื่อ​กับเด็กคนนั้น​ อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิม​ที่ส่งมาอีก ไม่งั้น​จะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา 3333

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๘ : 59584 [C-17827 ], [111.84.224.248]
เมื่อวันที่ : 30 ต.ค. 2553, 22.53 น.

ขอโทษนะjavascript:insertMyCode('');
อ่านแล้ว​ อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ ​เพราะคุน​ได้โดนคำสาปนี้​ไปแล้ว​...​. อ่านต่อเลย​
​เป็นเรื่อง​จริง​ที่เกิดขึ้น​​กับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ
เด็กคนนี้ชื่อนิ้ง​เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี​ที่ สาม วันนั้น​​เป็นวันสอบซ่อม นิ้ง​ได้มา​ที่ รร
​เพื่อ​ที่​จะสอบซ่อม ​ระหว่าง​ที่รอ​เพื่อน ๆ​ อยู่​นั้น​ นิ้ง ก้อเหลือบ​ไปเห็นสิ่ง ๆ​ หนี่ง ​เขาเดินเข้​ไปใกล้ ๆ​
​กับสิ่ง ๆ​ นั้น​ มัน​คือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง​ นิ้งนั้น​ไม่รู้ว่าในนั้น​มีอะไร​
​แต่​เขาก้อ​ได้เก็บกล่องนั้น​​ไป หลังจาก​ที่​เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว​ นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อกลับบ้านทันที
พวก​เขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้น​มีอะไร​ซ่อนอยู่​ ตกกลางคืนนิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อ​ไปสนาม เดะเล่น​และเปิดกล่อง ๆ​
นั้น​ ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่​หนึ่ง​แผ่น ในกระดาษแผ่นนั้น​เขียนไว้ว่า * สวัสดี
เราชื่อ"เปลวเทียน"​เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด
ข่มขืน​และค่าหมกอยู่​ในป่าแห่งหนี่ง ​ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี​แม้​แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วย​แต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน ​จะมี​ใครมาอยู่​​เป็น​เพื่อนเราบ้างไหม
​ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่​​เป็น​เพื่อนกันเรา จากนี้​ไป​เป็นเวลา 7 ชั่วโมง
ขอให้เทอก็อปข้อ​ความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไร​ก้อ​ได้ ​เป็นจำนวน 10 coppy ​แต่​ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7
ชั่วโมงนี้ฉัน​จะ​ไปตามเทอมอยู่​​เป็น​เพื่อน * หลังจาก​ที่นิ้ง​ได้อ่านนั้น​ เอก้อไม่เชื่อ
​และคิดว่ามีคนมาแกล้ง​เป็นเพียงแค่เรื่อง​ไร้สาระ ​และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​
ก้อตาย
​โดย​ที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่อง​นี้​เป็นเรื่อง​จริง จนถึงขณะนี้
หมอ​และตำรวจยังไม่​สามารถรู้​ได้ว่า เด็กเหล่านั้น​ตาย​ได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอ​ได้อ่านกระทู้นี้
ก้อคง​ได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่น​คือ เทอ​จะ​ต้อง copy ข้อ​ความนี้​เป็นจำนวน 10 copy
​แต่​ถ้าเทอไม่ทำตาม​ที่เด็กคนนั้น​ขอ เทอ​จะ​ต้อง​ไปอยู่​​เป็น​เพื่อ​กับเด็กคนนั้น​ อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิม​ที่ส่งมาอีก ไม่งั้น​จะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา 3333

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๙ : 25565 [C-17828 ], [111.84.224.248]
เมื่อวันที่ : 30 ต.ค. 2553, 22.55 น.

ขอโทษนะ
อ่านแล้ว​ อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ ​เพราะคุน​ได้โดนคำสาปนี้​ไปแล้ว​...​. อ่านต่อเลย​
​เป็นเรื่อง​จริง​ที่เกิดขึ้น​​กับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ
เด็กคนนี้ชื่อนิ้ง​เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี​ที่ สาม วันนั้น​​เป็นวันสอบซ่อม นิ้ง​ได้มา​ที่ รร
​เพื่อ​ที่​จะสอบซ่อม ​ระหว่าง​ที่รอ​เพื่อน ๆ​ อยู่​นั้น​ นิ้ง ก้อเหลือบ​ไปเห็นสิ่ง ๆ​ หนี่ง ​เขาเดินเข้​ไปใกล้ ๆ​
​กับสิ่ง ๆ​ นั้น​ มัน​คือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง​ นิ้งนั้น​ไม่รู้ว่าในนั้น​มีอะไร​
​แต่​เขาก้อ​ได้เก็บกล่องนั้น​​ไป หลังจาก​ที่​เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว​ นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อกลับบ้านทันที
พวก​เขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้น​มีอะไร​ซ่อนอยู่​ ตกกลางคืนนิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อ​ไปสนาม เดะเล่น​และเปิดกล่อง ๆ​
นั้น​ ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่​หนึ่ง​แผ่น ในกระดาษแผ่นนั้น​เขียนไว้ว่า * สวัสดี
เราชื่อ"เปลวเทียน"​เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด
ข่มขืน​และค่าหมกอยู่​ในป่าแห่งหนี่ง ​ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี​แม้​แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วย​แต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน ​จะมี​ใครมาอยู่​​เป็น​เพื่อนเราบ้างไหม
​ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่​​เป็น​เพื่อนกันเรา จากนี้​ไป​เป็นเวลา 7 ชั่วโมง
ขอให้เทอก็อปข้อ​ความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไร​ก้อ​ได้ ​เป็นจำนวน 10 coppy ​แต่​ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7
ชั่วโมงนี้ฉัน​จะ​ไปตามเทอมอยู่​​เป็น​เพื่อน * หลังจาก​ที่นิ้ง​ได้อ่านนั้น​ เอก้อไม่เชื่อ
​และคิดว่ามีคนมาแกล้ง​เป็นเพียงแค่เรื่อง​ไร้สาระ ​และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​
ก้อตาย
​โดย​ที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่อง​นี้​เป็นเรื่อง​จริง จนถึงขณะนี้
หมอ​และตำรวจยังไม่​สามารถรู้​ได้ว่า เด็กเหล่านั้น​ตาย​ได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอ​ได้อ่านกระทู้นี้
ก้อคง​ได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่น​คือ เทอ​จะ​ต้อง copy ข้อ​ความนี้​เป็นจำนวน 10 copy
​แต่​ถ้าเทอไม่ทำตาม​ที่เด็กคนนั้น​ขอ เทอ​จะ​ต้อง​ไปอยู่​​เป็น​เพื่อ​กับเด็กคนนั้น​ อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิม​ที่ส่งมาอีก ไม่งั้น​จะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา 3333

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๐ : 555387/ [C-17829 ], [111.84.224.248]
เมื่อวันที่ : 30 ต.ค. 2553, 22.57 น.

ขอโทษนะjavascript:insertMyCode('');javascript:insertMyCode('');
อ่านแล้ว​ อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ ​เพราะคุน​ได้โดนคำสาปนี้​ไปแล้ว​...​. อ่านต่อเลย​
​เป็นเรื่อง​จริง​ที่เกิดขึ้น​​กับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ
เด็กคนนี้ชื่อนิ้ง​เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี​ที่ สาม วันนั้น​​เป็นวันสอบซ่อม นิ้ง​ได้มา​ที่ รร
​เพื่อ​ที่​จะสอบซ่อม ​ระหว่าง​ที่รอ​เพื่อน ๆ​ อยู่​นั้น​ นิ้ง ก้อเหลือบ​ไปเห็นสิ่ง ๆ​ หนี่ง ​เขาเดินเข้​ไปใกล้ ๆ​
​กับสิ่ง ๆ​ นั้น​ มัน​คือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง​ นิ้งนั้น​ไม่รู้ว่าในนั้น​มีอะไร​
​แต่​เขาก้อ​ได้เก็บกล่องนั้น​​ไป หลังจาก​ที่​เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว​ นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อกลับบ้านทันที
พวก​เขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้น​มีอะไร​ซ่อนอยู่​ ตกกลางคืนนิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อ​ไปสนาม เดะเล่น​และเปิดกล่อง ๆ​
นั้น​ ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่​หนึ่ง​แผ่น ในกระดาษแผ่นนั้น​เขียนไว้ว่า * สวัสดี
เราชื่อ"เปลวเทียน"​เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด
ข่มขืน​และค่าหมกอยู่​ในป่าแห่งหนี่ง ​ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี​แม้​แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วย​แต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน ​จะมี​ใครมาอยู่​​เป็น​เพื่อนเราบ้างไหม
​ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่​​เป็น​เพื่อนกันเรา จากนี้​ไป​เป็นเวลา 7 ชั่วโมง
ขอให้เทอก็อปข้อ​ความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไร​ก้อ​ได้ ​เป็นจำนวน 10 coppy ​แต่​ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7
ชั่วโมงนี้ฉัน​จะ​ไปตามเทอมอยู่​​เป็น​เพื่อน * หลังจาก​ที่นิ้ง​ได้อ่านนั้น​ เอก้อไม่เชื่อ
​และคิดว่ามีคนมาแกล้ง​เป็นเพียงแค่เรื่อง​ไร้สาระ ​และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​
ก้อตาย
​โดย​ที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่อง​นี้​เป็นเรื่อง​จริง จนถึงขณะนี้
หมอ​และตำรวจยังไม่​สามารถรู้​ได้ว่า เด็กเหล่านั้น​ตาย​ได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอ​ได้อ่านกระทู้นี้
ก้อคง​ได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่น​คือ เทอ​จะ​ต้อง copy ข้อ​ความนี้​เป็นจำนวน 10 copy
​แต่​ถ้าเทอไม่ทำตาม​ที่เด็กคนนั้น​ขอ เทอ​จะ​ต้อง​ไปอยู่​​เป็น​เพื่อ​กับเด็กคนนั้น​ อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิม​ที่ส่งมาอีก ไม่งั้น​จะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา 3333

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๑ : 58556656659 [C-17830 ], [111.84.224.248]
เมื่อวันที่ : 30 ต.ค. 2553, 22.58 น.

ขอโทษนะ
อ่านแล้ว​ อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ ​เพราะคุน​ได้โดนคำสาปนี้​ไปแล้ว​...​. อ่านต่อเลย​
​เป็นเรื่อง​จริง​ที่เกิดขึ้น​​กับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ
เด็กคนนี้ชื่อนิ้ง​เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี​ที่ สาม วันนั้น​​เป็นวันสอบซ่อม นิ้ง​ได้มา​ที่ รร
​เพื่อ​ที่​จะสอบซ่อม ​ระหว่าง​ที่รอ​เพื่อน ๆ​ อยู่​นั้น​ นิ้ง ก้อเหลือบ​ไปเห็นสิ่ง ๆ​ หนี่ง ​เขาเดินเข้​ไปใกล้ ๆ​
​กับสิ่ง ๆ​ นั้น​ มัน​คือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง​ นิ้งนั้น​ไม่รู้ว่าในนั้น​มีอะไร​
​แต่​เขาก้อ​ได้เก็บกล่องนั้น​​ไป หลังจาก​ที่​เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว​ นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อกลับบ้านทันที
พวก​เขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้น​มีอะไร​ซ่อนอยู่​ ตกกลางคืนนิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อ​ไปสนาม เดะเล่น​และเปิดกล่อง ๆ​
นั้น​ ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่​หนึ่ง​แผ่น ในกระดาษแผ่นนั้น​เขียนไว้ว่า * สวัสดี
เราชื่อ"เปลวเทียน"​เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด
ข่มขืน​และค่าหมกอยู่​ในป่าแห่งหนี่ง ​ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี​แม้​แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วย​แต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน ​จะมี​ใครมาอยู่​​เป็น​เพื่อนเราบ้างไหม
​ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่​​เป็น​เพื่อนกันเรา จากนี้​ไป​เป็นเวลา 7 ชั่วโมง
ขอให้เทอก็อปข้อ​ความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไร​ก้อ​ได้ ​เป็นจำนวน 10 coppy ​แต่​ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7
ชั่วโมงนี้ฉัน​จะ​ไปตามเทอมอยู่​​เป็น​เพื่อน * หลังจาก​ที่นิ้ง​ได้อ่านนั้น​ เอก้อไม่เชื่อ
​และคิดว่ามีคนมาแกล้ง​เป็นเพียงแค่เรื่อง​ไร้สาระ ​และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​
ก้อตาย
​โดย​ที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่อง​นี้​เป็นเรื่อง​จริง จนถึงขณะนี้
หมอ​และตำรวจยังไม่​สามารถรู้​ได้ว่า เด็กเหล่านั้น​ตาย​ได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอ​ได้อ่านกระทู้นี้
ก้อคง​ได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่น​คือ เทอ​จะ​ต้อง copy ข้อ​ความนี้​เป็นจำนวน 10 copy
​แต่​ถ้าเทอไม่ทำตาม​ที่เด็กคนนั้น​ขอ เทอ​จะ​ต้อง​ไปอยู่​​เป็น​เพื่อ​กับเด็กคนนั้น​ อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิม​ที่ส่งมาอีก ไม่งั้น​จะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา 3333

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๒ : 565499 [C-17831 ], [111.84.224.248]
เมื่อวันที่ : 30 ต.ค. 2553, 23.08 น.

ขอโทษนะ
อ่านแล้ว​ อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ ​เพราะคุน​ได้โดนคำสาปนี้​ไปแล้ว​...​. อ่านต่อเลย​
​เป็นเรื่อง​จริง​ที่เกิดขึ้น​​กับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ
เด็กคนนี้ชื่อนิ้ง​เป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี​ที่ สาม วันนั้น​​เป็นวันสอบซ่อม นิ้ง​ได้มา​ที่ รร
​เพื่อ​ที่​จะสอบซ่อม ​ระหว่าง​ที่รอ​เพื่อน ๆ​ อยู่​นั้น​ นิ้ง ก้อเหลือบ​ไปเห็นสิ่ง ๆ​ หนี่ง ​เขาเดินเข้​ไปใกล้ ๆ​
​กับสิ่ง ๆ​ นั้น​ มัน​คือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง​ นิ้งนั้น​ไม่รู้ว่าในนั้น​มีอะไร​
​แต่​เขาก้อ​ได้เก็บกล่องนั้น​​ไป หลังจาก​ที่​เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว​ นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อกลับบ้านทันที
พวก​เขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้น​มีอะไร​ซ่อนอยู่​ ตกกลางคืนนิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​ ก้อ​ไปสนาม เดะเล่น​และเปิดกล่อง ๆ​
นั้น​ ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่​หนึ่ง​แผ่น ในกระดาษแผ่นนั้น​เขียนไว้ว่า * สวัสดี
เราชื่อ"เปลวเทียน"​เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด
ข่มขืน​และค่าหมกอยู่​ในป่าแห่งหนี่ง ​ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี​แม้​แต่เสียงหายใจของมนุษย์
เราพยายามร้องให้คนมาช่วย​แต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน ​จะมี​ใครมาอยู่​​เป็น​เพื่อนเราบ้างไหม
​ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่​​เป็น​เพื่อนกันเรา จากนี้​ไป​เป็นเวลา 7 ชั่วโมง
ขอให้เทอก็อปข้อ​ความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไร​ก้อ​ได้ ​เป็นจำนวน 10 coppy ​แต่​ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7
ชั่วโมงนี้ฉัน​จะ​ไปตามเทอมอยู่​​เป็น​เพื่อน * หลังจาก​ที่นิ้ง​ได้อ่านนั้น​ เอก้อไม่เชื่อ
​และคิดว่ามีคนมาแกล้ง​เป็นเพียงแค่เรื่อง​ไร้สาระ ​และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง​และ​เพื่อน ๆ​
ก้อตาย
​โดย​ที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่อง​นี้​เป็นเรื่อง​จริง จนถึงขณะนี้
หมอ​และตำรวจยังไม่​สามารถรู้​ได้ว่า เด็กเหล่านั้น​ตาย​ได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอ​ได้อ่านกระทู้นี้
ก้อคง​ได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่น​คือ เทอ​จะ​ต้อง copy ข้อ​ความนี้​เป็นจำนวน 10 copy
​แต่​ถ้าเทอไม่ทำตาม​ที่เด็กคนนั้น​ขอ เทอ​จะ​ต้อง​ไปอยู่​​เป็น​เพื่อ​กับเด็กคนนั้น​ อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง
ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิม​ที่ส่งมาอีก ไม่งั้น​จะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา 3333

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๓ : หวานเด็กละคร [C-17936 ], [223.206.151.241]
เมื่อวันที่ : 10 ธ.ค. 2553, 16.32 น.

การเขียนบทละครอะไร​อีกเยอะ

ตั้งใจหาข้อูลหน่อย​นะ

หรือจาก มรดกใหม่

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๔ : เด็กน้อย [C-18300 ], [223.204.27.114]
เมื่อวันที่ : 15 มิ.ย. 2554, 00.49 น.

ผมขอยืม​ได้ไหมครับ​ อาจารย์ให้มาคิดบทละคร
​แต่ผมไม่ค่อยมีเวลาขอยืม​ไปส่ง อาจารย์ อาจมีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย​
​ใช้​เพื่อการเรียนเท่านั้น​นะครับ​ ขอบคุณครับ​

sandranteam@hotmail.com

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๕ : ชอบก๊อบ อิอิ [C-18446 ], [125.25.197.44]
เมื่อวันที่ : 26 ก.ย. 2554, 19.16 น.

หนูขอ อนุญาติ ​เอาบทละครของพี่ ​ไปคัดลอก​เพื่อส่งงานนะครับ​
​(​โดย อาจ​จะมีการแก้ไข นิดๆ​หน่อย​ๆ​ ​เพื่อทำส่งงาน นะคะ​)​

จึงขอขอบคุณไว้ ณ ​ที่นี้ค่ะ​
ขอบคุณมากมาย​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๖ : ทะเลดาว [C-19003 ], [223.204.51.162]
เมื่อวันที่ : 26 พ.ย. 2556, 17.20 น.

ขออนุญาตดัดแปลงนิดหน่อย​ นำ​ไปให้เด็กนักศึกษา​ใช้​เป็นแบบฝึก​ระหว่างเรียนการแสดงนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น