นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๑๑ สิงหาคม ๒๕๔๘
ชีวิตของแม่
เรียวจันทร์
 แม่เป็นคนรีบจ้างตัดยางหวะ
เพียงวันละสองสามผืนพอขืนได้
ปันเจ้าสวนแผ่นครึ่งจึงหมดไป
เหลือขายให้ลูกและพ่อได้พอกิน

เหม็นกลิ่นแก๊สกำจายในกลางดึก
สมองแม่นิ่งนึกถึงหนี้สิน
ลบความง่วง ต้องดิ้นรนคนทำกิน
เทถ่านหินใส่ตะเกียง น่าเพียงพอ

แล้วเติมน้ำจุดไฟแจ้งแสงนวลจ้า
ถือมีดกรีดยางพาราไม่ระย่อ
เสียงโป๊กๆเคาะพลกเป็นเพื่อนพอ
ไม่ต้องรอฟังความเงียบอันเยียบเย็น



มือถือมีดกรีดยางเท้าย่างก้าว
กรีดน้ำเลือดสีขาวอย่างยากเข็ญ
ทีละหยดเพียงเพื่อเกื้อลำเค็ญ
ก้มและเงยขอดเลือดเห็นขดเป็นทาง

แสงตะเกียงสีนวลจวนดับมอด
แสงสว่างส่องลอดเมื่อฟ้าสาง
มือก็ยังถือมีดกรีดต้นยาง
ทุกก้าวย่างเหนื่อยล้า ทน ชาชิน

กว่าตัดเสร็จตะวันแสงก็แรงกล้า
รีบกลับมาลูกจะหิวท้องกิ่ว ดิ้น
รากพ่อมันเหม็นหืนเต็มพื้นดิน
เมื่อคืนกินเหล้าที่ร้านคลานกลับมา



ลูกสาวแม่สองคนอยู่บนแคร่
พอเห็นแม่คนน้องร้องไห้จ้า
ความคับแค้นบีบเค้นเป็นน้ำตา
แม่เก็บกดจึงไหลบ่ากว่าน้ำยาง

ไม่เวลาสำหรับงานการร้องไห้
พ่อมันก็หลับไหลไม่ตื่นบ้าง
อุ้มลูกน้อยที่ไห้หวนหิวครวญคราง
หุงข้าวพลาง ปลอบลูกนิ่ง แม่ปิ้งปลา

หุงข้าวไว้ให้พี่คอยป้อนน้อง
แม่จะต้องรีบเก็บยางอีกทั้งป่า
เทน้ำยางสีขาวสะอาดตา
จากหลายๆกะลามารวมกัน



ก้มและเงยหิ้วถังตามทางเถื่อน
ยางกระเซ็นผ้าเปื้อนเลือนสีสัน
หิวกว่าหิวจนหายไปทุกวัน
เหนื่อยกว่าเหนื่อยกว่าจะหันกลับทางเดิม

หาบน้ำยางกลับมานั้นตะวันบ่าย
วางตะกงเรียงรายแล้วก็เริ่ม
ตวงน้ำยางใส่ที่อีกทีเติม
ได้ยางเพิ่มอีกแผ่นแสนดีใจ

บรรจงเหยียบยางวันนี้ถึงสี่แผ่น
มันทดแทนเหนื่อยแค้บแทบไม่ไหว
นึกถึงลูกสองคนจึงทนไป
นี่เดี๋ยวใจก็พ้นผ่านการรีดยาง

แม่เองต้องป้อนยางทั้งหมุนจักร
เหงื่อแตกพลั่กกัดฟันทนคนรับจ้าง
นัยน์ตาลายใจหวิวเหมือนปลิวคว้าง
ใจวูบวับลับเลือนลางลงกลางดิน

แม่กำลังตั้งท้องเก้าเดือนย่าง
ทนตัดยางแม้ปวดร้าวแทบด่าวดิ้น
เก็บกดความทรมาจนชาชิน
เพียงเพื่อให้มีกินเลี้ยงครอบครัว

-- ---- --- ---- ------

ตัดยางหวะ - ตัดยางแบ่งครึ่งกับเจ้าของสวน
พอขืน - พอทำได้
ปันเจ้าสวน - แบ่งกับเจ้าของสวน
พลก - กะลามะพร้าว
ราก - อาเจียน
ไม่เวลา - ไม่มีเวลา
ตะกง - ถาดใส่น้ำยาง
แค้บ - รีบ
เดี๋ยวใจ - ประเดี๋ยวหนึ่ง

เขียนจากภาพชีวิตของชาวบ้านครอบครัวหนึ่ง ที่ บ้านเกาะยาง จ .สงขลา
 
F a c t   C a r d
Article ID A-1127 Article's Rate 13 votes
ชื่อเรื่อง ชีวิตของแม่
ผู้แต่ง เรียวจันทร์
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๑ สิงหาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๖๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๔๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ชาร ทิคัมพร [C-5559 ], [203.151.140.121]
เมื่อวันที่ : 11 ส.ค. 2548, 22.51 น.

​เพราะมากครับ​ รูปประกอบก็เข้ากันดี​กับเรื่อง​ อ่านแล้ว​ผมคิดถึงแม่จัง !

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Poceille [C-5580 ], [202.57.140.204]
เมื่อวันที่ : 13 ส.ค. 2548, 15.44 น.

อ่านกลอนแล้ว​เห็นภาพ​ความลำบาก พอทราบว่าเขียนจากชีวิตจริงยิ่งสลดเข้า​ไปใหญ่เลย​ค่ะ​ ​เพื่อลูกแล้ว​ แม่ทำ​ได้ทุกอย่างค่ะ​ ​เป็นยอดมนุษย์ของแท้แน่นอน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ปลาวาฬ [C-5615 ], [202.176.141.24]
เมื่อวันที่ : 15 ส.ค. 2548, 11.26 น.

อ่านแล้ว​มองเห็นภาพเลย​ ​แต่ง​ได้ดีมากเลย​ มองเห็นถึงชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง​​ซึ่ง​ต้องสู้อดทดทกอย่าง​เพื่อลูกน้อย ​ทั้ง 2

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : พันนที [C-8418 ], [202.28.181.7]
เมื่อวันที่ : 15 ก.ค. 2549, 20.45 น.

กลอนสะท้อนภาพจนอ่านแล้ว​น้ำตาคลอเลย​ค่ะ​ แล้ว​รู้สึกรักแม่จัง

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น